HAYAT CESURLARI VE POZİTİFLERİ SEVER

Bizde, biz bogayi kavalariz, burada baga onlari ...

2012-01-27T00:21:00.004+02:00

Insan ister istemez gordugu her yeni seyi onceden bildikleri ile kiyasliyor.
Burada bir çok sey çok farkli.

Mesela, Istanbulda ne yazik ki yaya geçitlerinde bile oncelik araçlarin. Burada trafik isiklarinin olmadigi ve yaya geçiiti çizgilerinin oldugu bir yerde, karsidan karsiya geçerken saginizi solunuzu kontol etmenize bile gerek yok. Bende Turkiyeden kalma aliskanlik oldugu için tabiki bakiyorum.
Ama soforler burada son derece saygili. Daha yaya geçidine yaklasinca bile yavasliyorlar. Bu geçitleri kullanmak oyle hosuma gidiyor ki. Tek basima geçiyorken bile bir anda trafik duruyor ve geçiyorum. Hatta kosturmuyorum bile, normal yuruyorum. Istanbul trafigi ile karsilastirinca bu durum bana cidden çok luks geldi. Luks ve havali. Yaya geçitlerinde bir tek kirmizi hali eksik. O da olsa, odul toreninde yurudugumu dusunucem.

Ayrica geldim geleli inanin abartmiyorum bir kez bile korna sesi duymadim. Burada trafik yok mu? Tabiki var, ama yayalarda, soforlerde herkes birbirlerine saygili. Herkes haddini ve hakkini biliyor.

Diger bir dikkatimi çeken konu; arkadaslar burada siesta denilen bir durum var. Saat 16:00 ile 17:00 arasi sokakda insan goremezsiniz. Herkes uyumaya gidiyor. Bu saatte insanlar birbirlerine telefon bile açmiyorlar. Evlenmeden once esim de bu saatte mutlaka siesta yaptigini soylemisti. Ben de hayati boyunca oglen uykusu uyumamis biri olarak, iyi ozaman bende sen uyurken kitap okurum demistim.
Nerdeeee, arkadaslar ne guzel seymis bu siesta dedikleri sey. Insan guzel seylere çabuk alisiyor. Valla bende sarilip uyuyorum Canimin içine.

Baska bir farkliligi da tanismalarda fark ettim. Burada erkekler birbirlerini opmuyorlar. Diyelim ki bir yerden geçiyorsunuz, esiniz bir erkek arkadasini gordu ve sizi onunla tanistirdi. Bizde nasil olur ? Erkekler sarilir yanakdan opusur, bayan tanistigi beyin elini sikar, tokalasir. Burada erkekler tokalasiyor, yeni tanistiginiz bey sizi opuyor. Yanlis anlamayin yanakdan tabiki, o kadar da degil yani :-) Eger opmezse nezaketsizlik olurmus.

Arkadaslar burada ogle yemegi saat 14:30 da, aksam yemegi de saat 21:00 dan sonra yeniliyor. Ve her iki ogunde de mutlaka onceden aparatif bir seyler yeniliyor. Bu aparatif kulturu okadar oturmuski, bizim kanepe dedigimiz atistirmaliklar çesit çesit olarak butun kafelerde var. Tabiki isteyen kafeden atistirma yapip eve gelebilecegi gibi, isteyen ana yemege geçmeden once evinde de atistirma yapabiliyor. Ama illa ki yapiyor.

Sonra burada çosuklar 18 yasini doldurdugu zaman evden ayrilma ozgurlugune sahip. Yalniz basina, arkadaslari ile ya da sevgilisi ile hiç fark etmiyor. Çocuk ayri eve çikmak istiyorsa, aile engeli, çevre ne der baskisi yok. Herkes istedigi gibi davranmakda ozgur.

Hani bizde arkadaslarla yemege ya da içmeye gidince hesabi ben odiycem, ayy yok valla olmaz ben odiycem olayi yasariz ya, burada herkes kendi yedigini oduyor, ya da herkse ortaya bisey koyuyor. Benim gordugum kadari ile butun masanin hesabini bir kisinin odedigi olmadi hiç.

Sonra bir de hani biz arkadaslarla kafe de bulustugumuzda genel olarak çay soyleriz ya, burada sarap ya da bira tercih ediliyor. Tabiki yemegin yani içinde ayni sey geçerli. Sarap yada bira, ama en çok sarap.

Hergun yeni bir sey ogreniyorum diyebilirim.
Onun için bu yazinin devami gelecek arkadaslar.
Simdilik, sevgiler, sevgiler, sevgiler... herkese...
Gungor Ekinci Saglik

Biz bir portakalin iki yarisiyiz askim...

2012-01-25T22:39:00.003+02:00

Arkadaslar yeni ogrendigim ve beni gulduren bir seyi paylasmak istiyorum hemen sizlerle. Hani bizde sevgililer ya da esler için bir elmanin iki yarisi olmak deyimi var ya, burada da benzer sey var.

Burada bir portakalin iki yarisiyiz deniliyormus.

Duysalar mutlaka buradakilerede Elma ilginç gelecekdir.

ASKOLSUN KURUFASULYE VE BAKLAVA AGLATTINIZ BENI

2012-01-22T17:49:00.006+02:00

Buraya geldim geleli, pisirdigim hiçbir yemek lezzetli olmuyor.
Ya çok pisiriyorum ya az, ya yagli oluyor ya tuzsuz. Mutlaka bir eksigi oluyor, kivamini tutturamiyorum yani hiç.

Canimin içi esim de okadar nazik ki; yok yok diyor, sen guzel yapmissin da kiymasi lezzet vermemis. Emege oyle saygisi var ki, ne pisirsem yiyor sagolsun.

Buranin yemeklerine çok fazla alistigim soylenemez. Bazilarinin lezzetini begeniyorum gerçi ama, bana daha çok atistirmalik gibi geliyorlar. Doyup doymadigimi anlayamiyorum bile.

Esim restaurant sektorunde oldugu için çok iyi analiyor yemekden ve harika yemekler yapiyor cidden. Anneme, sen unu, suyu, tuzu karistirsan harikalar yaratirsin derdim, Canimin içi de aynen oyle iste. Elini neye degse lezzet katiyor.

Sebzeleri tencereye koydugumuz zaman bile, sanki o koydugunda sebzeler seviniyorlar, oh oh yine çok guzel pisicez diye. Benim elime aldigim sebzelerde; Alllaaaah yine o istanbuldan gelen kiz pisiricek bizi yandik yandik diyorlardir eminim.

Geçen hafta oyle olaylar yasadim ki yazmadan geçemedim.

Baktim Canimin içi kurufasulye pisiriyor.
Daha tencerenin kapagini kaldirdigimda, içeriye yayilan kokudan anlamistim bunun da herzaman ki gibi çok lezzetli olacagini. Yemegi servis yaptik, masaya oturduk.
Daha birinci kasigi agzima goturmemle aglamaya baslamam bir oldu.

Geldigimden beri yemekli davetlere katildik, disarida yedik, Canimin içinin enfes lezzetlerinden yedik. Ama hiç birinde bu denli çarpilip dagildimi hatirlamiyoum.

Fasulyenin buharindan yayilan koku, sanki ben Anadoluyum diyerek dolasiyordu salonun içinde. Ve agzimin içindeki essiz lezzet te , bana annenin eli degdi diyordu sanki.
Kurufasulye yerken duygulanip aglayacagim hiç aklima gelmezdi valla. Hayatimda yedigim en lezzetli kurufasulyeydi, hem karnim hem ruhum doydu.

Geçen gun de bizim dukkandan baklava yiyecegim tutmaz mi?

Baklava yapan ustarin Turk oldugunu biliyordum. Esim baska bir yerden kutu kutu getirtiyor baklavalari. Ama burada bu kadarinin yapilabilecegi aklimin ucundan bile geçmezdi. Daha ilk isirista burnum sizlamaya basladi ve gozlerimin dolmasina engel olamadim. Agzimdaki lokmayi hemen yutmadim bile. Gozlerimi kapadim, damagimla dilimin arasinda beklettim once biraz. Sanki Istanbul da bogaza karsi durmusum da kokulu çayimin yaninda yiyormusum baklavami gibi hissettim kendimi.

Bir de Canimin içinin geçen gunku kahvaltiya getirdigi kiraz reçeli vardi ki anlatamam. Sanki bizim kiraz agacimizin reçeli.

Iyi ki hepsi farkli gunlerde yasandi. Yoksa dusundenize halimi.
Kahvaltida reçeli gor agla,
Oglen kurufasulyeyi gor agla,
Aksam baklavayi gor agla...

Burada Canimin içinin yaninda olmakdan son derece mutluyum ve hersey de yolunda çok sukur. Ama yine de bir tabak kurufasulye nemlendiriyor gozlerimi iste.
Amaaaaan, ben de delimiyim neyim.... :-)))
Herkese yurekden selam ve sevgilerimle...
Gungor Ekinci Saglik

ISPANYA´YA GELIRKEN YASADIGIM DUYGU FIRTANASI

2012-01-15T21:04:00.008+02:00

17 Aralik gunu saat 12:30 uçagi ile ayrilacaktik Istanbuldan. Bu nedenle saat 11:00 gibi Ataturk havalimanindaydik. Çok farkli duygular içindeydim. Hem en çok yapmak istedigim seyi yapiyor, hem de o sure hiç gelmesin istiyordum. Hem artik Canimin içinin arkasindan aglamayacak, hep onun yaninda olacaktim, ama hem de uçagin kalkis saati hiç gelmesin istiyordum. Çok mutlu, çok uzgun, çok gergin, çok heyecanli ve çok huzursuzdum. Birde son derece korkuyordum.

Daha once hiç yurt disi tecrubem olmamisti. Yurt disina tatile gitmeyi zaman zaman istemistim aslinda, ama yurt disina yerlesme fikri aklimin ucundan bile geçmemisti hiç. Insanin herseyini, kurulu duzenini birakip yurt disina, hemde daha once hiç gormedigi bir ulkeye yerlesmesi çilginlikdan baska birsey degildi bana gore. Ve ben çilginlik yapacak kadar cesur degildim.
Dil bilmiyordum.
Ispanya hakinda esimin anlattiklari ve internetten ogrendiklerim disinda hiç bilgim yoktu.
Bir haftalik tatillerde bile ailesini ozleyen ben, ozleme dayanabilecekmiydim acaba?

Ya ailem, onlari dusunmemi gerektiren okadar çok sebep vardi ki?! Ben olmasam da ailem basinin çaresine bakabilirmiydi kimbilir. Annem ameliyatini dugunden sonraya ertelemisti, Guler ve Sukriye çalisiyordu ona kim bakacakti?
Bir gece onceki, hepimizin bir arada oldugu aksam yemeginden sonra vedalasirken hepsinin bana sarildiklari zaman soylediklari sozcukler, sirasiyla ve defalarca donuyordu hafizamin içinde.

Babam ve Hakan´in aglamamak için kendilerini zor tuttuklari, titreyen seslerinden ve dolmus gozlerinden belli oluyordu.
Annem, Guler, Gokhan ve Sukriye ile sarilip aglamakdan ayrilamiyorduk bile.
Askin, herzamanki metaneti ile sakinligini koruyor ve bana gelecek ile ilgili çok guzel seyler soyluyordu.

Emirhanim ve Ecrinim herseyden habersiz sarildilar bana. Oysa ben oyle merak ediyordum ki Emirhan ve Ecrin beni hep boyle sevmeye devam ederlermiydi, yoksa gozden uzak oldugum için unutacaklarmiydi birlikde nasil guzel zaman geçirdigimizi.
Arkadaslarim, dostlarim yine arayip soracaklarmiydi beni?
Çevremdeki herkese onlari ne kadar çok sevdigimi anlatabilmismiydim ?
Bir gece once, cep telefonumda numarasi kayitli olan tum dostlarima, hayatima kattiklari hersey için gonderidigim tesekkur mesaji hepsine ulasti mi acaba?
Istanbulda halletmedigim bir isim kalmamisti sanirim.
Yeni yuvamda hersey bekledigim gibi mi olacakti?
Evime hemen alisabilecek miyim?
En çekilmez oldugum zamanlarda bile, Canimin içi beni çekebilecek mi?
Esim de beni benim onu sevdigim kadar çok seviyormu ki?
Dogru duzgun yemek yapmayi da beceremiyorum bir turlu.
Ya kaybolursam bir gun?
Ya çok yalniz hissedersem kendimi? Ne yaparim ozaman.
Benim de arkadaslarim olacak mi, Onlarla bulusup kahve içmeye gidebilecek miyim birgun?
Esimin arkadaslari beni, ben de onlari sevebilecek miyim?
Ya evimin duzenini, esyalarini sevmezsem, ne olur ozaman?
Yanima aldigim kiyafetker oraya uygunmu acaba ? Yanlarinda rukus kalmiyayim sonra.
Canimin Içi ile aliskanliklarimiz, hatta beslenmemiz bile okadar farkli ki, ortak payda da bulusmayi basarabilecekmiyiz?
Dil ogrenmem ne kadar surer? Ya basaramazsam.
Ya esim benden bikarsa ve elimi birakirsa?

Daha neler de neler...
Sadece bagira bagira aglamak ve kahkaha atarak gulmek istiyordum.
Ama ikisini de yapmiyor, aklima baska seyler getirerek dikkatimi dagitmaya çalisiyordum.

Taa ki, ismimi anons eden o ses kulaklarimda çinlayana kadar ;
Gungor Ekinci danismaya lutfen.

Ista o anda bende ipler koptu. O an istedigim iki sey vardi.
1- Ailem gelsin ve onlari birkez daha gorup kucaklayayim.
2- Ayrilmak çok zor olacagi için ailemden kimse gelmesin.
Zaten onun için, bir gece once bizi yolcu etmeye gelmeyin diye tembihlemistim herkesi.

Sonra aglaya aglaya Canimin Içi ile birlikde danismaya dogru yurumeye basladim. Sanki ben ileri dogru adim attikca danisma daha da uzaklasiyordu. Sonunda ulastik.

Gelen kisiyi gorunce artik gozyaslarima hakim olamamaya baslamistim. Canim kuzenim Meltem·im beni yolcu edip ailem adina sarilmak için alana kadar gelmisti sagolsun. Nasil mutlu oldum ne kadar sevindim bilemezsiniz.
Defalarca opustuk, kucaklastik, iyi dileklerde bulunduk birbirimize. Aslinda kizkardesim Guler de onu telefon ile aramamizi istemis. Ama okadar dagilmistim ki bir de Guler·in sesini duymaya dayanamam diye arayamadim.

Evet, artik iyiydim. Aglamak beni biraz açmis, kendime getirmisti.

Taa ki ikinci anonsu duyana kadar;Ispanyaya gidecek yolcular için kapi açilmisti. Bu kapi beni yeni bir dunyaya geçirecekti ve ben çok korkuyordum.

Meltosumla son bir kez daha sarilip sarmalandik, opustuk, koklastik, vedalastik.

Bizi yolcu etmeye esimin abisi Osman abim ve kardesi Ali abim de gelmisti.
Once Osman abi ile vedalastik. Onunla dugunumuzde tanistik. Çok esprili, çok babacan, iki dakikalik sohbetle kendisini sevdiren insanlardan. Birbirimize iyi bakmamizi tembihleyerek esimle beni once Allaha sonra birbirimize emanet ederek vadalasti bizimle.

Ve son olarak Ali abimle vedalastik.
Ali abiyi esimle flort zamanlarimizdan beri taniyorum.. Onun için sadece gelin- kayin gibi degil de, arkadas gibiyiz de ayni zamanda. Çok takilir, sakalasiriz birbirimizle. Vedalasmak için ona dondugumde ikimiz birden aglamaya basladik. Hatta esimle ben ilerlerken, arkamizdan esime seslenerek " abi kizimiza iyi bak, o bizim sana emanetimizdir " dedi canim benim.
Buda benim için uçuncu anons oldu sayilir. Artik kendimi tutamiyor gulumsemeye çalisarak agliyor ve esime ricalarda bulunuyordum;
- ben çekilmez biri olsam da beni çek olur mu?
- elimi birakma olur mu?
- beni anlamaya çalis olur mu?

O da sagolsun iliskimizin basindan beri yaptigi gibi, bana guven vermeye, teselli etmeye çalisiyordu. Dikkatimi baska seylere yogunlastirmaya çalisiyor, benim kesinlikle adaptasyon sorunu yasamayacagimi, herseyin ustesinden gelebilecegimi ve zaten kendisinin de herzaman yanimda olacagini soyluyordu.

Ve artik uçaktaydik.
Yukselmistik ama olsun, hala kendi ulkemin gokyuzundeydim.
Bir sure sonra artik 11000 fit yukseklikteydik. Bulutlardan baska birsey gormuyorduk. Yiyecek içecek servisi baslamisti. Canimin içi esim, kuçuk bir çocukla ilgilenir gibi servis yapiyordu bana. Midem bulaniyordu aslinda, ama yine de afiyetle yedim THY· nin leziz yemeklerini.

Yemekden sonra ikimizde gozlerimizi dinlendirdik bir sure. O sure içinde tekrar dusunmeye basladim yasadigim durumu.

Ailemin, akramalarimin, dost ve arkadaslarimin sesini ancak telefonda duyabilecektim bundan boyle.
Yegenlerimi yilda bir iki kez gorecek ve buyuduklerini ancak ozaman fark edecektim.
Birçok arkadasimi bundan sonra belkide bir daha hiç goremeyecektim.
Aliskanliklarimin çogu hayatimdan çikacakti.
Farkli bir evim farkli esyalarim olacakti.
Istanbul da herseyimi tek basima hallederken, orada hep esime ihtiyacim olacakti uzunca bir sure. Bana tahammul edebilecekmiydi acaba?
Dil ogrenmek bence çok zordu.
Hem evlilige, hem çevreye, hem ulkeye alismam ve bir an once de dil ogrenmem gerekiyordu.
Hayatimda zorlu bir sureç basliyordu ve ben çok korkuyordum.

E madem bu kadar korkuyordum da neden yapiyordum ki bunu ?

Yapiyordum...
Çunku elimi tutan bu elin sahibini, kendimden bile çok seviyordum.
Verdigim kararin arkasindaydim.
Bu askin, sevginin buyuklugune karsilik, çekilmesi gereken ne sikinti varsa çekmeye hazirdim.
Bu adami seviyordum ve biliyordum ki benim yerim onun yani.
Onun için aldim valizimi dustum arkasina.

Alçalmaya basladigimizda farkli bir ulkenin uzerindeydik artik.
Ve daha inmeden adaptasyon sureci baslamisti. Esim saatimi bir saat geri almam gerektigini hatirlatti. Bu kadar basit bir olay bile, duygusal olarak oyle zor gelmistiki bana anlatamam. Sanki ulkemle baglarim kopuyor gibi hissediyordum kendimi. Artik gozyaslarimin bir kismi içime bir kismi disima akiyordu, ama daha sakindim.

Uçak inisini bitirdiginde esim yeni ulkene hosgeldin canim diyerek kucakladi beni.
Çok mutluydum onun yaninda oldugum için. Hayatta olmak istedigim tek yer onun yaniydi ve istedigim sey gerçeklesmisti. Ama yine de aglamak istiyordum iste. Boynuna sarilip," ne olur elimi hiç birakma, ben çok korkuyorum " diyerek aglamak ve uçakdan hiç inmemek istiyordum.

Indik tabiki.
Sonra bizi yasayacagimiz sehre goturecek olan otobuse binmek uzere otobus terminaline geldik. Esim biletlerimizi almaya gittiginde otobus soforu hareket etmek uzere hamle yapti. Ve ben de, isaretlerle beden dilimi kullanarak, içinde ispanyolca tek kelime olan cumlemi soyleyerek otobusu beklettim.
"Bak suradaki adam benim FAMILYA, bilet alip gelecek, Turkiden geliyoruz, beklermisiniz lutfen " Ve sofor bekledi.

Esim bu komik ama sonuç getiren davranisimdan dolayi beni çok cesur buldu ve kutladi.
Ve bir kaç saat sonra sehrimize hosgeldin opucugu.
Indigimiz yerden çikolata aldi bana. Esi gibi degilde çocugu gibi davraniyordu adeta. Hani çocuklara agladiklari zaman seker, oyuncak falan verilir ya, esim de sagolsun, yeter ki aglamayayim da ne istersem alacak gibiydi.

Sonra bir taksiye bindik evimize gitmek uzere.
Radyo açikti ve sofor radyodaki konu ile ilgili yorumlar yapiyordu.
Sanki bir filmin içindeydim. Hatta birazdan kapi açilacakti, Antonio Banderas ve Penelope Cruz da yanimiza oturacak gibiydi.

On dakika kadar sonra evimizin onundeydik artik.
Camlarinin kenarlari maviye boyanmis, camlarinda çiçekler olan, tarihi bir yapi gibi duran, alisik oldugum modellerin disinda bir ev.
Iste evimiz dedi esim.

Evimiz...Bizim evimiz... Yuvamiz...

Ozenle çiktim basamaklarina da çiçekler yerlestirilmis olan merdivenleri.
Sik bir daire kapisindan içeri girdigimizde, artik boynuna sarilmis agliyordum
" evimize hosgeldin canim" diyen esimin.

Çok ilginç ama bu eve, evimize, daha once gelmis ve içinde dolasmis gibi hissettim kendimi. Hatta sanki bazi seylerin yerini bile biliyor gibiydim. Sevdim hemen guzel evimi.

Delilikti belkide yaptigim. Sevdigim adam ugruna, herseyi elimin tersi ile bir kenara birakip, yeni bir baslangiç yapmak uzere, 4000 km yol kat edip, tee buralara, Akdenizin diger ucuna gelmistim. Canimin Içinin yanindayim ve benim için mutluluk buydu. Mutlulukdan aglamak istiyordum simdi de.

O gece ogrendik ki bizim dukkanda çok da guzel bir etkinlik varmis.
Esimin yaninda çalisan arkadaslarin neredeyse hepsi baska ulkelerden diyebilirim.
Ve o gece hepsi kendi ulkelerine ait, bir çesit yiyecek getirip hep beraber yiyeceklermis. Bizde Turk lokumlarimizla eslik ettik arkadaslara. Daha once hiç bu kadar çok uluslu bir masada bulunmamistim.

Ben herkesi sevmistim, sanirim onlarda benim içim olumlu dusunmuslerdi. Gelecegimizden onceden haberdar olan ve ayni zamanda oradaki tek Turk olan olan sevgili Seyat çiçek bile yaptirmisti bana sagolsun. Daha ilk geceden hersey çok keyifli baslamisti benim için.

Bugun tam 29 gundur buradayim.
Ilk gunlerimde yanimda yapilan tum konusmalar ugultu seklinde geliyordu kulagima. Artik konusmalarin içinden bir iki kelimeyi de olsa taniyabiliyorum. Gunluk konusmalarda birazcik da olsa ifade edebiliyorum kendimi. Tek basima dolasabiliyor, alisveris yapabiliyorum.

Bazen kapasitemle gurur duyuyor, Gungor harikasin kizim aferin sana diyorum kendi kendime, bazende tam bir aptal gibi hissediyorum kendimi.
Bazen hersey çok kolay ve keyifli oluyor, bazen buzdagina çarptigimi hissediyorum.
Bazen yalniz oldugumu hissediyorum, bazen herkesi taniyormusum gibi geliyor.
Birde hissettigim en onemli sey su ki, beni ancak buyuk bir ask ve sevgi tutabilirmis baska bir ulkede.
Yani bana o ulkeyi bagislasar ve bas kosede yer gosterseler de, tum ihtiyaçlarimi karsilasalar da, eger içinde sevdigim adam yoksa, ben ulke degistirecek kadar guçlu biri degilmisim. Nerede oldugum degil, kiminle oldugum ilgilendiriyor beni cunku.

Onun için çok sukur mutluyum verdigim karardan dolayi.
Esim bugun gelip " burada olmadi baska yere gidiyoruz " dese, neden, nereye diye sorgulamadan pesine takilip gidecek kadar çok seviyorum onu çunku. Allahdan tek dilegim bu sevginin ve askin omrumuzun sonuna kadar surmesi.

Buraya gelirken yasadigim duygular ozetle bunlardi iste. Yasadigim bazi komik olaylari, burayi ve gozume takilanlari da yazmaya basliycam artik.
Simdilik herkese yurekden selam ve sevgilerimle...
Gungor Ekinci Saglik

ISPANYA´DA ILK YENI YIL ( MI AÑO NUEVO EN ESPAÑA)

2012-01-05T21:26:00.028+02:00

2012 yilina benim için oldukca degisik bir ortamda, çok guzel ve degerli arkadaslarla, keyifli bir yilbasi gecesi geçirerek girdim.
Sadece iki kisiyi taniyor oldugum ve dil de bilmdigim için, " nasil geçecek acaba bu gece " diye dusunmuyor degildim açikcasi. Ama Mari ve Andres´in bizi Turk misafirperverligi ile agarlamis olmasi, Sara´nin esprileri, Alisya´nin iyi niyetli konusmalari, Belen´ in guzel yuzu, Carlos´un tuhaf sakalari :-) , ve en onemlisi hepsinin guler yuzu ve beni anlamaya çalisma çabalari sayesinde cok, gerçekden çok guzel bir gece geçirdik. ( Mari, sol bastaki guzel bayan).

Mari ve Andres esimin cok eski dostlari olup Huesca Sabiñanigo da yasiyorlar. Dugunumuz için Istanbulá da gelmislerdi. Hatta Mari dugunden once iki kez daha gelmisti Istanbula. Sanirim bu nedenle olacak, Mari´yi gorunce birden gozlerim doldu. Sanki Turkiye´den bir dostumu gormus gibi hissettim kendimi.

Misafir kaldigimiz sirin ev

Hani biz yeni yila 10 saniye kala geriye saymaya baslariz ya, burada da 12 uzum denilen bir inanis var. Once bir dilek tutuluyor. Sonra yeni yila 12 saniye kala bu dilegin kabul olmasi niyeti ile, her saniyede bir uzum yutuluyor. Hiç bir batil inanci atlamadan yapan ben, bu inancida keyifle yerine getirdim tabiki.
Mari ogle, aksam ve ertesi gunun ogle yemegi için yilbasi gecesine ozel geleneksel menuler hazirlamisti sagolsun. Karidesi gosmeye bile dayanamadigim için yiyemedim tabiki. Ama onun disindaki diger tatlar cok cok degisik ve lezzetliydiler benim için.

Ogle yemeginden sonra Huesca´nin baska bir koyu olan Jaca´ya gittik. Burasi ayni zamanda Mari´nin de dogdugu ve gecliginin gectigi koy.
Cok kucuk ve cok sirin, maket gibi adeta. Ayrica Uluslararası Üniversite Sporları, Üniversiteler arası kış sporları organizasyonlari için Jaca, 1981 ve 1995 yıllarında iki kez ev sahipligi yapmistir.

Sabiñanigo´da Andres´in koyu ve harika bir doga manzari var. Insan kendisini kartpostalin içinde zannediyor adeta. Yeni yilin ilk sabahinda Canimin içi ile ilk isimiz kendimizi bu essiz manzaranin huzurlu kollarina birakmak için sabah yuruyusu yapmak oldu. Cigerlerimize bolca oksijen depoladik esimle.

Mari´nin dogdugu ve gençliginin geçtigi ev

Bu kapidaki figurlerde cinsellik, baris, doga, zitliklarin esitligi gibi seyler anlatiyor.

Boyle poz veren koyunlari daha once hiç gormemistim.
Yilbasi yemegi ne kadar onemli ise, ertesi gunun ogle yemegide o kadar onemliymis. Yuruyus sonrasi aksamki grup ogle yemegi için tekrar bir araya geldik. Yine gayet eglenceli geçen ogle yemegimizden sonra evimize donmek uzere yola koyulduk. Burada yolculukda çok keyifli oluyor. Çunku yolun uzunca bir kisminda Pirene Daglari tepelerine kar yagmis harika manzarasi ile yolculugunuza eslik ediyor.

Huesca uç kelime ile soyle anlatilir sanirim : Sirin, guvenli, sakin.

Bu arada hemen belirteyim soz vermis oldugum gibi yeni yilin ilk dakikalarinda, disari çikip, gokyuzune bakip, hepimiz için dua ettim ve Allaha sundugu hersey için sukrettim.

Tum dileklerimizin kabul olmasi dilegi ile hepinize sevgilerimi gonderiyor mutlu senler diiyorum.
Gungor Ekinci Saglik

Not: Fotograflari yuklemek çok cok zor oldu benim icin. Ve malesef siralari cok karisti. Ama hepsi Jaca ve Sabiñanigo´da çekildigi için yayinliyorum.

FELIZ AÑO NUEVO & MUTLU SENELER

2011-12-30T22:02:00.005+02:00

Kimimiz dolu dizgin umuda, mutluluga dogru yol alirken,
kimimiz icin gunler geçmek bilmedi mutsuzlukdan.
Kimimiz uyandigi zaman iyi ki varsin dedi ilk gordugu yuze,
kimimiz sirtini çevirip yatti yanindaki bedene.
Kimimiz bir lokma ekmek, bir yudum su dedi aclikdan olmek uzereyken,
kimimiz yinemi ayni seyler dedi yere sarkan gobegini kasirken.
Kimimiz daha cok toprak diye kalkti ayaga,
kimimiz bitsin artik bu kavgalar diyerek ellerini açti semaya.
Kimi ulkelerin çocuklarinin babasi, baska bir ulkenin çocuklarinin babasini oldurmeye gitti,
Kimi ulkelerin yardim severleri, baris için dunyada elçilik etti.
Kimimizin basindan asagiya sans, bereket, nese yagdi,
Kimimiz yoklugun, karanligin arasinda kendisine bir yol aradi.

Ama artik bitti...
Iyisi kotusu, acisi tatlisi, nesesi huznu ile bir yili daha geride biraktik.

Yarinin ne getirecegi hic belli olmuyormus gercekden. Mevlananin bir sozu var ya hani " Istedigin bir şey olmuyorsa uzulme, ya daha iyisi olacagı icin olmuyordur, ya da gercekten olmamasi gerektigi için olmuyordur" der Mevlana. Ben bunu bu yil daha da iyi anladim.

Gecen yilki yilbasi gecesinde kizkardesim Guler´in evindeydik. Bizi cok guzel agarladi gerçekden. Hepimiz mutlu ve umutlu gorunuyorduk. O gece orada bulunan diger kisileri bilmem ama, benim içim yaniyordu aslinda. Kuyrugu dik tutmaya, gulucukler dagitmaya çalisiyordum. Hayattan nasil yol almam, ne yone gitmem gerektigini bilmiyordum. Kendimi kor olmus ve herseyimi kaybetmis gibi hissediyordum.

Kaybetmedigim en onemli sey, en vefali dostum olan umudum du. Her zaman, her sartta umudum hep yanimdaydi, hala da oyle çok sukur. O gece umudumun doruk yaptigi bir andi sanirim. Saat 24:00 da apartmandan disari çikip cok dua ettim. Çok sey istedim Allahdan. Bilirim sever beni :-) Hiç utanip çekinmeden herseyi istedim Allahdan.

Dedim ya sever beni Allah diye. O da yapti yapacagini ve bana " Herseyimi" gonderdi.
Siyah beyaz geçen 2010 yilinin arkasindan, rengarenk bir 2011 yili yasatti bana Canimin içi sagolsun. Simdi bu yaziyi yazarken bile inanamiyorum son bir yil içinde yasadiklarima. 2011 yilini 2010 yili ile karsilastirinca hayat surprizlerle doluymus gerçekden diyorum. Çok sukur bugunleri gosteren Allahima...

Gelen yeni yilin nasil surprizlere gebe oldugunu kimse bilemez. Size tavsiyem isteyin arkadaslar. Iyi niyetle, temiz kalple, olacagina yurekden inanarak isteyin Allahdan. Unutmayin insanoglunun gucunun yetmedigi seylere onun gucu yeter. Hersey onun bir "OL" demesine bakar.

1 Ocak 2012 ,saat 00:01 itibari ile hepimizin hayatinda,
Saglik olsun, anne eli degmis gibi,
Huzur olsun, yumusacik ve kokulu,
Ask olsun, en çilginindan ve karsiligi olan,
Mutluluk olsun, degeri hiç birsey ile olçulemeyen,
Para olsun, temiz kazanilmis,
Basari olsun, durustçe hak edilmis,
Baris olsun, en neselisinden.
Ve butun bu guzellikler daim olsun en olumsuzunden.

Bildiginiz gibi yeni yila yeni yuvamdan merhaba diyecegim.
Saatler burada 24:00´gosterirken de emin olun hepimiz icin dua ediyor olacagim.

Simdiden herkesin kalbinden geçen tum guzel dileklerin gerçeklesmesini diliyorum. 2012 yili tum dunyamiza ugur getirsin. Hersey gonlumuzce olsun. Nice guzel senlere...Adiosss :-)

Gungor Ekinci Saglik

DOGUM GUNU MERHABASI

2011-12-26T20:43:00.006+02:00

Gecen yilki yilbasi gecesinde, saatler 24:00´i gosterirken apartmandan disari cikip yeni yilda sikca disarida olmayi dilemistim. Aslinda ben bu dilekde bulunurken yurt ici ve yurt disinda seyehatlerde bulunmayi, daha sosyal olmayi dilemek istemistim. Dilegim oyle bir kabul oldu, oyle bir disari ciktim ki, bu yaziyi ulkemden tam 4 bin km. disaridan yaziyorum. Bundan onceki yazimda da soz verdigim gibi yeni yasimda,yeni yuvamdan merhaba diyorum bugun sizlere.

En icten, en yurekden duygularimla merhaba hepinize...

Merhaba Ailem,
merhaba dostlarim,
merhaba arkadaslarim,
merhaba okuyucularim,
merhaba beni seven, haber bekleyen herkes...

Merhaba denizdeki balik,
merhaba ucan kus,
sana da merhaba daglardaki yesillik...

Heeey mavi kazakli cocuk,
sapkali amca,
bastonlu teyze sizlere de merhaba...

Akdenizin teee oteki ucuna ozlem dolu satirlar gonderirdim buradan.
Bugun bu uctan diger uca selam gonderiyorum.
Selam olsun Ispanya´dan Turkiye´ye...

Buraya gelecegim gunler yaklastikca endiselerim, korkularim nasil artmisti bilemezsiniz. Basta ailem olmak uzere herkesi, herseyi, aliskanliklari, sevenleri, sevilenleri geride birakiyor olmanin guclugune, bir de Ispanyolca bilmemenin verdigi stresi ekleyecek olursaniz, huzursuzluklarimi belki anlayabilirsiniz.

Bugun tam on gundur buradayim. Ilk gunlerde televizyonda izledigim yabanci bir sinema filminin icine isinlanmis gibi hissediyordum kendimi. Heryer birbirinin aynisiymis gibi geliyor, yanimdaki konusmalari ugultu seklinde isitiyordum. Benzer durumlari ilk gunlerdeki kadar yogun olmasada zaman zaman hala yasiyorum tabiki. Ama cok sukur ki bu sikintili durumlarda yapmam gereken sey cok basit ve keyifli. Sadece elimi tutan eli, daha siki tutuyor ve sahibinin yuzune bakiyorum.

Evet bir cogunuzun da anlamis oldugu gibi Canimin ici sevgili esimin elini daha da sikica tutup, bana herzaman guven veren yuzune bakiyorum. Hayatimi kolaylastirmak icin elinden geleni yapiyor canim benim. Isin guzel olan bir baska yani da, okadar caktirmadan, okadar hayatin akisi icinde yapiyor ki bunu, her sabah uyandigimda bir kere daha sukrediyorum esim oldugu icin. Beni baska hic kimse bu kadar anlayamaz ve mutlu edemezdi.

Bugun benim dogum gunum.
Ve cok sukur allahim hediyemi aylar once, 4 Nisan tarihinde gonderdi bana. Bu sayede yeni yasimi yeni yuvamda, Canimin ici esimle karsilamis olmanin mutlulugunu yasiyorum. (Canimin ici bilmeni isterim ki sen benim simdiye kadar almis oldugum en degerli hediyesin. Allah hayatimdan varligini eksik etmesin.)

Cevresinde okadar seviliyorki, dostlari beni daha tanimadan sevmisler belliki onun esi oldugum icin. Her biri daha ilk tanismamizda yillar oncesin dayanan dostlugumuz varmis gibi kucakladi beni sagolsunlar.

On gun icinde bile size aktarmak cok sey birikti. Yavas yavas hepsini aktaracagim. Fotograflarimi, anilarimi, yasadigimiz sehri ve bu sehrin fakliliklarini.

Simdilik sadece bir dogum gunu selami vermek istedim sizlere.
Bir kac gune kadar eskisi gibi yine aktif bir sekilde blog dunyasinda olacagim.
Simdilik herkese Ispanya´dan selam ve sevgilerimi gonderiyorum.

Hersey gonlumuzce olsun.
Gungor Ekinci Saglik

Not: Buranin alfebesinden dolayi turkce yazi karakterleri olmadigi icin kelimelerin bazilarini bozuk yazmak zorunda kaldim bilginize.

SÜRPRİZ VE KISA BİR ARA

2011-11-21T09:55:00.005+02:00

Soğuk bir İstanbul sabahından sıcak bir merhaba herkese.

Bloğumu sürekli takip eden arkadaşlarımın da tahmin edeceği gibi, son zamanlarda tatlı bir telaş içindeyim. Hayatımın belki de en keyifli yorgunluklarını yaşıyorum. Hatta bu keyif yorgunluklarının arasında öyle büyük de bir sürpriz yaşadımm ki duygularımı anlatmaya sözcükler yetmez.

Geçen hafta pazartesi günü sabahı, saat 8 de bir yerde randevum vardı.
Randevum olan binanın sokağından içeri girmemele, kendimi Canımın İçi'nin boynuna sarılmış ağlarken bulmam bir oldu. İş yoğunluğundan dolayı düğün tarihmizden önce gelmesinin asla mümkün olmadığını biliyordum, buna bir de uçağı daha alandan havalanmadan özlemeye başladığımı eklerseniz, yaşadığım mutlu şokla ne hale geldiğimi tahmin edersiniz herhalde.

Hayatım boyunca aynı anda,
hem bu kadar çok sevinip,
hem bu kadar çok şaşırıp,
hem bu kadar gözlerime inanamayıp,
hem de bu kadar kendimi özel hissetmemiştim ben.

Hani insan ömründe öyle anlar vardır ki, üzerinden yıllar da geçmiş olsa capcanlı durur hafızasında. Her saniyesini hatırlar. Çünkü gözüyle görüp, yüreği ile yaşamıştır o hatırayı.

Yürek iki şeyi asla unutmuyor bence.
Bir, aldığı yaraları.
İki, kanat çırpışlarını.

Aldığı yaraları unutmuyor,
çünkü bu yaralar hem çok derin olur, hem de cam kesiğine sürekli tuz basılıyormuş gibi yakar içinizi. Hiç olmadık bir yerde, beklenmedik bir anda kanatır sizi. Öyle sızlar ki yüreğiniz, kendinizi tutmaya çalışsanızda, akar göz yaşlarınız boncuk boncuk. Herşey yarım, herkes eksik görünür gözünüze. En mutlu anınızda bile paslı bir tat bırakır ağzınızda.

Bir de kanat çırptığı anları unutmaz yürek.
Çünkü, sanki içinizde sayısız güvercin sürekli göç halindeymiş gibi kanat çırpar. Dışarda mevsim kış bile olsa siz hep bahar olursunuz. Karnı tok, sırtı pek der ya eskiler, öyle iyi hissedersiniz kendinizi. Tavan yapan enerjiniz bütün organlarınızı etkiler. Gözler başka bakar, cilt parlar, kalp bile farklı atar sanki.

İnsan ne kadar mücadeler ederse etsin, bazen müdahale edemiyor hayatına.
Benim de istemeden de olsa en çok cam kırıklarım oldu yüreğimde.
Taaaa ki 4 Nisan tarihine kadar.

4 Nisan tarihi ile bir güvercin kanat çırpmaya başladı yüreğimde.
Hergün daha hızlı...
Hergün daha da hızlı...

Çok şükür bu yürek kanat sesleride kaydetmeye başladı yani aylardır.
Çok güzel anlar, çok kıymetli ilkler yaşadık Canımın İçi ile birlikte.
Hepsi birbirinden değerli, unutulmayacak hatıralar olarak işlendi yüreğime.
Ama iki günlük bu sürpriz ziyaretin lezzeti ömrüm oldukca kalacak dilimde.

Canına sağlık Canımın İçi.
Bize bu duyguyu yaşattığın için, ben ve yüreğim çok teşekkür ederiz...

Ve şimdi gelelim yazımın kısa bir ara ile ilgili kısmına.

Arkadaşlar Aralık ayında düğünümüz olduğu için, yoğunlukdan internetin başına oturacak vakit bile bulamıyorum inanın. Düğünden sonra da sanırım hemen merhaba diyemeyebilirim.

Ama çok değil,
dumanı üzerinde sıcacık anıları,
mutlu fotoğrafları,
tatlı telaşımın ayrıntılarını,
heyecanlarımı, hüzünlerimi, sevinçlerimi,
en geç yeni yaşıma girdiğimde,
yeni yıldan kısa bir süre önce,
yeni yuvamdan,
yeni hayatımdan bildiriyor olacağım sizlere.

O güne kadar kendinize iyi bakın, çevrenizdekilere iyi davranın, bensizliğe alışmayın.
Yürekden sevgilerimle,
Güngör Ekinci Sağlık

Ruhun şad olsun Atam.

2011-11-10T03:42:00.003+02:00

Sevgili Atam,

İnsan hiç tanımadığı, hiç görmediği birini bu kadar çok sever mi, bu kadar çok özler mi çocuk ? deme hiç.

Çünkü ben seni hergün daha da çok büyüyen bir acı ve sevgiyle özlüyorum.
Aradan geçen onca yıl, içimdeki acıyı ve özlemi daha da çok artırıyor üstelik.

Canım Atam,
Yıllar önce bir yerlerde okumuştum, şöyle diyordu başlık " Türkiye her şeyini Atatürk'e, Atatürk'ü de Allaha borçludur”.
Çok doğru bir söz.

Bugün kendi topraklarımızda, kendi bayrağımızın altında yaşayabiliyorsak, herkes kabul etmelidir ki bunu sana borçluyuz. Cumhuriyetimizi böyle sağlam bir temel üzerine kurduğun için sağol Atam. Sayende hala dimdik ayakda çok şükür.

Saltanatı ve Halifeliği kaldırdığın için de sağol Atam.
Biz kadınlara, erkeklerle eşit haklar verilmesini sağladığın için de sağol.
Bize çağa uygun giyinebilme imkanını sağladığın için de sağol.
Soyadımız sayesinde bizi kimlik ve kişilik sahibi yaptığın için de sağol.
Medeni kanunumuzu çıkardığın için de sağol Atam.
Türk harflerimizi ülkemize kazandırdığın için de sağol.
Yurdumuza laik bir düşünce yapısı getirdiğin için de sağol.
Ülkemize getirdiğin bütün yenilikler için, ülkemizi yokdan var ettiğin için,
Yetişkinlere seçme seçilme hakkı, çocuklara ve gençlere bayramlar hediye ettiğin için, hiçbirimizi unutmadığın için çok sağol Atam.

Yokluğunun 73. yılında seni seven binlerce aydın, yurdumuzun dört bir yanında seni anıyor olacağız.
Kimi dualarla anacak bugün seni ve silah arkadaşlarını,
kimi çelenklerle, çiçeklerle.
Kimi de, tıpkı birkaç yıl önce benim de yaptığım gibi, kabrinin başına kadar gelip ağlaya ağlaya içini dökecek baş ucundaki deftere.

Bazen düşünüyorum da, iyi ki Allah seni Türk olarak yaratmış. Senin gibi bir kahraman, başka birilerinin Ulu Önderi, Ata’sı olsaydı ben çok kıskanırdım heralde.

Ruhun şad olsun Atam.
Saygı, sevgi ve özlemle…

Sayende 23 Nisan’ları sevgiyle, 19 Mayıs’ları coşkuyla yaşamış,
Ülkesini ve milletini çok seven,
Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarından
Güngör Ekinci Sağlık

KURBAN BAYRAMIMIZ MÜBAREK OLSUN

2011-11-05T20:48:00.004+02:00

Ramazan bayramından sonra çok şükür Kurban bayramını da karşıladık.
Birçok evde olduğu gibi bugün bizde de baklavalar yapıldı, sarmalar hazırlandı. Ayrıca bugün kurbanımız da geldi.

Bahçemizin durumu, aile büyüklerimin bilgisi ve becerisi, islami şartlara uygun ve kurban kesme adabına elverişli olduğundan, kurbanımızı bahçemizde keseriz hep.
Kurban eti hisselere bölünmeden önce bir tencere eti kuşbaşı doğrayıp pişirmeye başlarız. Etler pişedursun, kuzenimle ben bahçede büyük bir sofra hazırlarız. Sonra bahçeye gelsin ev yapımı baklavalar, gitsin sarmalar. Yorucu oluyor ama yine de severim bu koşturma saatlerini. Hele arkasından içilen çaylar yok mu, alıyor bütün yorgunluğumu. Gerçi o kadar kalabalık oluyoruz ki tepsideki son çay bardağını dağıttığımda, ilk çay verdiğim kişinin bardağı boşalmış oluyor. Sonra hadiiii aynı sırayı bir daha dön :-)

Bütün servis bittikden sonra da kendimi ağırlıyorum. Alıyorum bir fincan tomurcuk kokulu çok açık çayımı, yorgunlukdan zonklayan ayaklarımı uzatıp yudumlamaya başlıyorum bende keyifle.

Arka arkaya yaşadığımız büyük acılardan dolayı memleket olarak çok kederli günler geçiriyoruz. Şehitlerimizi ve depremde hayatlarını kaybeden vatandaşlarımızı duydukca hepimiz yaralandık. Tüm şehit ailelerine ve depremzedelere Allahdan sabır ve dayanma gücü diliyorum.

Ayrıca bu bayram trafiğe yüzlerce kurban verilmemesini, bütün yolcuların hayırlısı ile evlerine geri dönmesini diliyorum.

Bu bayram, acemi kasapların kurbanla beraber kendilerini de kesmemelerini, kurban edilecek hayvanların eziyet edilmeden kurban edilmesini diliyorum.

Son olarak tüm islam aleminin mübarek kurban bayramını eeeen içten dileklerimle kutlar, dargınlıkların son bulduğu, sevgi, barış ve hoşgörünün tüm dünyaya hakim olduğu daha nice hayırlı bayramlar diler, büyüklerimin ellerinden , küçüklerimin gözlerinden, yaşıtlarımın yanaklarından öperim...

Sevgilerime,
Güngör Ekinci Sağlık

GÜNÜN SÖZÜ

2011-11-05T10:00:00.001+02:00

Hiçbir zaman orta şeker bir kahveyi tatmayı bilemedi dilim,
ya çok tatlısı geldi,
ya da gereğinden fazla yandı içim!.

MEVLANA'DAN İNCİLER

2011-11-03T22:15:00.006+02:00

Kalpmidir insana sev diyen,
yoksa yalnızlık mıdır körükleyen?

Sahi sevmek nedir?
Bir muma ateş olmak mıdır?
Yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

İlla birini seveceksen, dışını değil içini seveceksin.
Gördüğünü herkes sever ama, sen göremediklerini seveceksin.
Sözde değil özde aşk istiyorsan şayet, ten'e değil, cana değeceksin.

Ey aşk,yüceliğinden göklere bile sığmıyorsun.
Böyle olduğu halde nasıl oldu da gizlice şu gönlüme sığdın sen?

Ne Aradıysam Bil ki Sende Bulmuşum.
Senden Öncesi Yoktu, Seninle VAR Olmuşum.
Sende Bütün Özlemler.
Sende Bütün Gelecek.
Beni Bende Arama, Ben Artık SEN Olmuşum.

Rüzgar ateş için neyse, ayrılık da aşk için o dur.
Küçük bir aşkı öldürür, büyük bir aşkı daha da güçlendirir.

Uzaklık deyip de dert ettiğin nedir ki sevgili,
Biz Yaradanı da görmeden sevmedik mi ?
HZ.MEVLANA

Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı?

2011-11-02T00:20:00.003+02:00

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?

Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?

Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?

Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?

Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?

Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

Victor Hugo

Selam herkese

2011-10-31T00:19:00.006+02:00

İki haftalık bir aradan sonra merhaba herkese.

Çoook mutlu bir olaydan dolayı günlerdir ne kendi bloğumla ilgilenebildim,
ne de blog ziyaretlerinize gelebildim. Hatta blogger arkadaşlarımdan çok sevgili Asuman hanım da beni merak edip bloğuma yorum bırakmış sağolsun.

Çok şükür herkes iyi, her şey yolunda hayatımda.
Mutlu olay nedir diye soracak olursanız da hemen konuya giriyorum.

Son 15 gün içinde çooooook mutlu günler geçirdim, çünkü Canımın teeeee içi, bana verebileceği en güzel hediyesi ile birlikde buradaydı.
Hem ben, hem de heyecanımdan dolayı karnımda kanat çırpan kelebekler, akşam saatlerinde okadar yorgun düştük ki, nete giremedim bir türlü.

“Evlilik için ilk adım SÖZ “ demiştim Temmuz ayında sizlere. Ve Canımın içi ile emek vererek emekletmeye başlatmıştık ilişkimizi.

Her şey birden öyle hızlı gelişmeye başladı ki nişanı iptal ettik. Tay tay durmaya bile gerek kalmadı yani.

Ayrı ayrı yürümeyi ikimizde biliyorduk. Ama asıl marifet birlikte yan yana yürümeyi de başarabilmekdi. Birbirimize, birlikde yan yana yürümeyi öğretmek için söz verdik ve elele tutuştuk. Kim düşecek gibi olursa, diğeri tutabilir çünkü yanındakini. Sonra sözümüzün altına imza attık, hem de hükümet onaylı :-) Tay tay durmadan, sadece EMEKleyerek yürümeye başladık böylece.

Biz aslında önümüzdeki yılın Haziran ayında düğün yapacaktık. Fakat özlem okadar ağar bastı ki Aralık ayında evlenmeye karar verdik. Ama resmi nikahımızı şimdiden yaptık. Aylar önce aksesuarların en güzeli olan aşkı hediye eden sevgilim, nikahımız ile de soyismini hediye etti bana.

Şimdiye kadar büyük bir gururla, titizlikle ve severek taşıdığım soyismimin yanına, yeni bir gurur kaynağı daha eklenmiş oldu böylelikle. Ama fotoğrafımızı ancak önümüzdeki günlerde ekleyebileceğim malesef.

Canımın İçi’ni yolcu ettim. İkimizde düğün tarihimize kadar, yaşadığımız ülkelerden, ama yürekden yapıcaz yürüme çalışmalarını. Aralık ayında koşarak karşılayacağız inşallah birbirimizi.

Bir buçuk ay sonraki evlilik haberini Akdenizin diğer ucundan iletebilmek dileği ile herkese güzel bir hafta diliyorum.
Sevgilerimle,
Güngör Ekinci Sağlık

DENİZE KAVUŞAN NEHİR

2011-10-14T22:04:00.004+03:00

Sen üzerinde nice şafakların söktüğü
Sevgi denizlerine akan büyük nehir.
Sen biraz ışık, biraz tılsım, biraz büyü
Sen yıllardır yazıp bitiremediğim şiir.

Durmadan bir gül açar ellerinde pembe
Sen nefes alışı en bakir güzelliğin.
Gözlerin midir parlayan gökyüzünde
Bir güneş doğarcasına geceleyin?

Ne zaman seni düşünsem yaşamak güzel
Bir bahar bahçesi olur güz bahçeleri.
En karanlıklarda bile uzanır bir el
Kendiliğinden açar sabaha perdeleri.

Sen varsan dallarda kuşlar memnun
Tüm çiçeklerin rengi değişik, kokusu başka
Öylesine gerçek ki var olduğun
Çarpar güzelliğin kıyılarıma dalga dalga.

Tutsam ellerini içim ürperir hazdan
Başım döner gözlerin gözlerime değse.
Kalan tek hatıradır gülüşün bir yazdan
Yokluğun da odur senin, ölmek neyse.

Sen bastığın yerde çiçeklerin büyüdüğü
Her zaman en güzel, her yerde eşsiz
Sen yaprak, sen köpük, sen kuştüyü
Sen sevgi nehirlerimin aktığı büyük deniz.
ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

Kızılderili Burçlarına Göre Ben YABANKAZIyım :-) Bakın Bakalım Siz Ne siniz?

2011-10-13T18:52:00.007+03:00

22 Aralık – 19 Ocak
YABANKAZI
“Bilge, dingin, yardımsever bir lider!”
Uğurlu taşı: Kuvars
Rengi: Beyaz
• Evrenin tüm enerjisini kullanabilme yeteneği
• Sakin, dingin bir kişilik
• Olayları kavrama yeteneği
• Dikkatli, titiz ebeveyn
• Hata yapmamak için çok çalışma
• Arkadaşlık ve dostluk seçiminde çok dikkatli
• Büyük gelişimlere açık
• Morali bozukken içe kapanık
• Lider olma kabiliyeti
• Alışkanlık ve geleneklerine bağlı
• Ev hayatında düzenli ve özenli
• Arkadaşlarını ve çevresini geliştirmeye eğilimli
• Güçlü intikam duygusuna sahip
• Çok sayıda değişik işi ve görevi aynı anda yürütebilme yeteneği
• Kusursuzluk tutkusu
• İnsanlar ve doğa ile kolayca uyum sağlama
• Dayanıklılık
• Aydınlık ama ulaşılması zor bir kişilik
• Kusursuz bir bilge

20 Ocak – 18 Şubat
SUSAMURU
Uğurlu taşı: Gümüş
Rengi: Gümüş
“Sevimli, canayakın, iletişimi yüksek bir yardımsever!”
• Arkadaşları tarafından sevilen, sayılan bir kişilik
• Duygularını saklamaya meyilli,
• Karşı koyulması zor,
• İştahlı, yemek yemeyi seven
• İyi bir baba, iyi bir eş,
• Akıllı, Cesur
• Esnek ve yardımsever
• Sosyal yardımlaşma konularına eğilimli,
• Güvenilir bir dost,
• Dalgın ve hayalci,
• Uzak ülkelere gitmeye eğilimli,
• İyi bir dert ortağı,
• Hassas noktası; Sinir sistemi
• Affedici,
• Güçlü bir içgüdü ve altıncı his,
• Tehlikeli durumlarda yanlış kararlar almaya eğilimli,
• Kendilerini başkalarının yerine koyabilme kabiliyeti,
• Aşırı korkusuzluk sonucu tehlikeli işler yapabilme,
• Sürekli yeni planlar yapma,
• İlk adımları atarken kararsız,
• Özgürlüğüne düşkün,
• Herkesle dost!

19 Şubat – 20 Mart
PUMA
Uğurlu Taşı: Firuze
Rengi: Mavi – Yeşil
“Kıvrak ve güzel bir duygu yumağı!”
• Kendi alanlarına ve özeline düşkün,
• Duygusal ama duygularını göstermeyen,
• Zor güvenen ve ihtiyatlı,
• Ruhsal bir avcı,
• Evine düşkün,
• Yalnızlık duygusu güçlü,
• Sezgileri yüksek,
• Kıvrak zekalı,
• Doğru olanı yaptıkları konusunda güvenceye ihtiyaç duyan,
• Sevecen, neşeli bir ebeveyn,
• Hareketli,
• Duyarlı,
• Uysal,
• Akıl almaz bir düşgücü,
• Hassas nokta: Mide – Bağırsak,
• Köşeye sıkıştıklarında kavgacı ve atik,
• Güvendiklerine tüm yüreği ile sevgi gösterme,
• Anlaşılması zor, gizemli,
• Güçlü sezgiler,
• Duyguları baskı altında tutma eğilimi,
• Atik bir ruhsal koşucu,
• Başkalarının göremediğini gören,
• Romantik.

21 Mart – 19 Nisan
ALADOĞAN
Uğurlu Taşı: Opalin
Rengi: Sarı
“ Görkemli ve büyüleyici bir iyilik sembolü!”

• Bitmek tükenmek bilmeyen bir enerji,
• Daldan dala atlayan,
• Hızlı gelişme, değişme kapasitesi,
• Düşünce ve duygularında çok açık,
• Açıksözlü ama bazen patavatsız,
• Yalana ve yalancılığa tahammülü olmayan,
• Korkusuz,
• İleri görüşlü,
• Kızgın olduklarında saldırgan ve çok tehlikeli,
• Bağımsız,
• Kolayca dikkati dağılan,
• Enerjilerini yönlendirmeye başaranlar için iyi bir yönetici,
• Sağlam bünyeli,
• Hassas Nokta; Baş bölgesi, sık baş ağrısı,
• Herkesle anlaşan,
• Doyumsuz bir güç ve enerji isteği,
• Yeryüzü işlerine aşırı eğilim,
• Dost ve adil bir ebeveyn,
• Çoşkulu,
• Heyecanlı,
• Arkadaş yanlısı, geniş bir çevre,
• İletişim gücü yüksek,
• Pırıltılı,
• Etkileyici,
• Hayır demesi zor!

20 Nisan – 20 Mayıs
KUNDUZ
Uğurlu taşı: Krisokol
Rengi: Mavi
“Herkese yaşam gücü ve tadı veren denge merkezleri!”
• Dengeli, ağırbaşlı,
• Değişimi sevmeyen,
• Planlı,
• Eşyalarına düşkün,
• Bir işi yaptığı zaman hem güzel hem yararlı olmasına çalışan,
• Fiziksel olarak çok güçlü,
• Sürekli barışı arayan ve barış ortamlarını tercih eden,
• Toprağa, köke bağlı önem veren,
• El becerileri yüksek,
• Her türlü fiziksel ortama uyum sağlayan,
• Kendi rahatı ve huzuru için çevreyi düzenleyen,
• Tek boyutlu düşünceye kolayca kayabilen,
• Sessiz, sakin,
• Güven duymadıkları zaman geride kalıp dinleyen,
• Sinirlenince yıkıcı,
• Suyla ilgilenmekten hoşlanan,
• İşleri sürtüşmesiz, uyumlu hale getirmeyi başaran,
• Maddi alanda güvenceyi seven,
• Evliliği ciddiye alan ve eşine sadık olan,
• Tutarlı ve dengeli ilişkileri tercih eden,
• İç huzura önem veren,
• Kararlı ve dirençli ama bir o kadar da tehlikeli!

21 Mayıs – 20 Haziran
GEYİK
Uğurlu taşı: Akik
Rengi: Beyaz – Yeşil
“Çekici, hareketli, duyarlı bir şifacı!”
• Hareketi seven,
• Aynı anda birkaç işi yapabilen,
• Durmadan bir düşünceden ötekisine geçen,
• Çok uyanık ve zeki,
• Koruma içgüdüsü fazlası ile gelişmiş,
• Güzel olan her şeyi seven,
• İlişkilerinde fiziksel görünüme önem veren,
• Sanatçı kişilikli,
• Yeni buluşlara meraklı,
• Yeni tatlar, yeni yerler görmeyi seven, maceracı,
• Gülmeyi seven bir kahkaha makinesi,
• Monogamist ilişkilere yatkın olmayan,
• Sevgi dolu bir ana-baba,
• En küçük işte bile güzellik yaratabilen,
• Hassas nokta: Damar tıkanıklıkları,
• Kalıcı ilişkileri olması gereken,
• Sevinmeyi ve sevinç duygusunu çok önemseyen,
• Yaratıcı,
• Konuşkan,
• Dünyanın tüm güzelliklerini görebilen,
• Duyarlı,
• Keyif almayı bilen,
• Maceracı!

21 Haziran – 22 Temmuz
AĞAÇKAKAN
Uğurlu Taşı: Kırmızı Akik
Rengi: Pembe
“Aile ortamlarının ve sevginin vazgeçilmez merkezi!”
• Gizemli yetenekleri olan,
• Dengeli ortam ve dengeli durumları tercih eden,
• Olayların iç yüzünü kolayca kavrayan,
• Korunaklı yuvalar isteyen,
• Muhakkak sevdikleri bir eşe ihtiyaç duyan,
• Düzenli, iyi ilişkiler kuran,
• Çok hırslı,
• Anaç, evcimen,
• Sevmeyi ve sevilmeyi çok önemseyen,
• Yardımsever,
• Dinsel ve mistik eğilimleri olan,
• Uzak çevreye kadar herkesle ilişki içerisinde olan,
• Uyumlu,
• Güven duygusuna önem veren,
• Çabuk korkan,
• Milliyetçilik duyguları güçlü olan,
• Maddi güvence olmayınca mutsuz olan,
• Hassas Nokta; İç hastalıkları,
• Yaşamda her zaman ruhsal bir amaç arayan,
• Huzursuz olunca hastalanma eğilimine sahip,
• Sağlam ve güvenilir bir dost!

23 Temmuz – 22 Ağustos
MERSİNBALIĞI
Uğurlu Taşı: Gröna Demir
Rengi: Kırmızı
“Gösterişli, bağımsız, sevilen, keskin görüşlü bir fırtına!”
• Soylu, görkemli düşünmeyi seven,
• Dost ama alaycı,
• Gerçek duygularını saklayan,
• Hassas nokta; Soğuk algınlığı, boğaz ağrısı, hazımsızlık,
• Çok cesur,
• Başkalarının kendilerine verdiği acıyı unutmayan,
• Başkalarına duygusal çözümler sağlamayı seven,
• Liderlik duyguları çok güçlü,
• Egemenlik kurmayı seven,
• Bazen kibirli,
• Çok zeki, uyanık ve hareketli,
• Çocuklarına karşı korumacı,
• Tükenmez bir güç kaynağı ve ruhsal derinlik,
• Çok sağlam bir korunma zırhı,
• Okumaya meraklı,
• Haksever, iyi niyetli bir yönetici,
• Hırçın davranışların altında yumuşak ve kırılgan bir yürek,
• Acılarını, dertlerini asla göstermeyen,
• Psikolojik ve fiziksel sıkıntıları kolayca çözümleyebilme yeteneği,
• Başka insanların üzerinde güçlü etkiler yaratan,
• Beklenmedik, hesapsız öfke patlamaları olan,
• İyi yürekli, duyarlı kişiler!

23 Ağustos – 22 Eylül
BOZAYI
Uğurlu Taşı: Ametist
Rengi: Erguvan
“Çözümlemeci ve mantıklı düşünme yeteneği olan bir organizatör!”
• Mantıklı,
• Adalet duygusu güçlü olan,
• Yalana karşı hassas ve hemen hisseden,
• Öfkesini soğukkanlı ve hesaplı bir şekilde gösteren,
• Konuşmayı seven,
• Aynı zamanda uzun süre suskun kalabilen,
• Korkutucu bir düşman,
• Somut aleme ve lükse meraklı,
• Akıllarına koydukları zor, kolay her şeyi yapabilen,
• Sorumluluk duygusu çok güçlü,
• Sinirli ama sevecen bir ana-baba,
• Temiz, titiz,
• Disiplinli ve düzenli,
• Uyumlu ama çekingen,
• Aldatılmaya tahammülü olmayan,
• Sorunları kolayca çözebilen,
• Zayıf olan herşeyi küçümseyen,
• Ruhsal gelişim konusunda desteğe ihtiyaç duyan,
• Yemeğe düşkün ama rejimi de seven,
• Hekimlik, yönetim ve savunma konularına meyilli,
• Hassas Nokta; Mide, bağırsak ve kalp,
• Tasarıları ve düşüncelerinin bozulmasına asla izin vermeyen,
• Dürüst ve etkin bir kişiklik!

23 Eylül – 23 Ekim
KARGA
Uğurlu Taşı: Jasper
Rengi: Kahverengi
“ Nezaket ve kararlılığın mükemmel bir bileşimi!”
• Yardımsever,
• Doğa ile ilişkide olmayı seven,
• Ani, beklenmedik manevralar yapabilen,
• İç dengeleri bozulmazsa uzun süre çalışabilen,
• Ruhsal alanda çok rahat olan,
• Hayattan zevk almayı bilen,
• Her şeyin iyi ve kötü yanını kolayca görebilen,
• Çelişkili,
• Her türlü düşünce ve akımı izleyip öğrenmek isteyen,
• Sevdiklerine karşı aşırı korumacı hatta yıkıcı,
• Kendilerini bulmak için zamana ihtiyaç duyan,
• Hayvanlara düşkün,
• Evine özenen, zevkli, dekorasyona meraklı,
• Güzel şeyleri seven,
• Estetiğe düşkün,
• Kendilerini bulmakta bazen zorluk çeken,
• Çok sevimli,
• Kucaklanmayı ve öpücüğü seven,
• Güven vermeyi ve güven kazanmayı seven ve kolayca öğrenen,
• Hayatı dolaysız ve yoğun yaşayan,
• Güzel ve yakışıklı insanlardır!

24 Ekim – 21 Kasım
YILAN
Uğurlu taşı: Bakır – Malahit
Rengi: Turuncu
“Ruhsal güçleri çok yüksek duyarlı insanlar!”
• Ruhsal seslere karşı duyarlı
• Uğraştıkları işte başarılı,
• Kendi söylediklerini benimseten,
• İlişki kurdukları şeyleri dönüştürme yeteneği,
• Tükenmez bir enerji,
• İyileştirici güçlere sahip,
• Hassas Nokta: Karın ağrısı,
• Çevrelerine yardımcı olma yeteneği,
• Bazen dar kafalı,
• Karar verme aşamasında yardım almayı sevmeyen,
• Aydın bir kişiliğe sahip,
• Çatal dilli,
• Soğukkanlı,
• Çok gizemli,
• Ketum,
• Kusursuz ,
• Etrafa kolayca uyum sağlayan,
• Çocuklarına yetki vermeyi seven,
• Kendi özlerini değiştirebilme gücü,
• Saklı işler çevirmeyi seven,
• Çok çekici,
• Dokunma ve titreşimlere olağanüstü duyarlı,
• Farklı bir kişilik!

22 Kasım – 21 Aralık
WAPİTİ
Uğurlu Taşı: Obsidiyen
Rengi: Siyah
“Yeniden doğan veya yeniden doğurabilecek bir güç simgesi!”
• Parlak, saydam yapılı bir kişilik,
• Sık sık ikilem yaşayan,
• Yaşamları boyunca bıçak sırtında yürüyen,
• Dış etkilerden gerçek özleri çıkarmayı çok iyi beceren,
• Yumuşak ama güçlü bir yapıya sahip,
• Çevrelerine karşı antiseptik bir etkiye sahip olan,
• Çok güçlü bir adalet duygusuna sahip,
• Güçlü içgüdüleri olan,
• Ruhsal düğümleri kolayca çözebilen,
• Yükseklere tırmanmayı başarabilen,
• Sağlam içgüdüleri olan,
• Yakın ilişki kurmaktan çekinen,
• Sıcak kalpli, sevgi dolu olabilen,
• Fikirlerinden asla caymayan, kendi bildiğini okuyan,
• Bazen aşırı cesur,
• Erkenden olgunlaşan,
• Çabuk öğrenen,
• Öfke nöbetleri geçirebilen,
• Kazandıkları bilgileri herkesle paylaşan,
• Gururlu,
• Saygı ve sevgi uyandıran, neşeli Wapiti’ler!

YÜREĞİM

2011-10-11T22:58:00.002+03:00

Yüreğim ıslaktır benim
Kuytularda ağlamaktan.
Ve hafif uçuktur rengi
Kurusun diye kaç kez
Güneşe asılmaktan.
Sunay Akın

Ömür aslında öyle kısa ki...

2011-10-10T23:12:00.003+03:00

Bu resimde annemle babamın yaşlılığını görüyorum :)

Önceden iki kişi karşılaşıp birbirlerine hatır sorduklarında, karşılıklı verilen cevap " iyiyim sen nasılsın ? " olur du. Herkesin hayatında yaşamını mutlu kılan bir çok olay var dı.

Örneğin;
Sağlıklıydılar çok şükür.
Çocukları vardı beş altı tane, hatta belki daha da çok güzel güzel ve pırıl pırıl.
Ekmek tekneleri işliyordu tıkır tıkır, bir baba çalışıp on boğazı doyurabiliyor du.
İki göz oda evleri vardı, hep beraber mutlu mesut yaşadıkları.
Daha ne olsun du ki, iyi olmak için başka şeye gerek mi var dı ?

Sonra çocuklar büyüdü.
Bir babanın çalışması evi geçindirmeye yetmedi. Büyüyen çocuk tek başına bir aileyi sırtlamayı göze alamadı. Kız anasının kuzusuysa, güvey eli mahkum kayınpederinin kuzusu oluyor du. İyiyim sen nasılsın sözcüğü zamanla yerini " iç güveysinden hallece" ye bıraktı.

Yeni çifler anne baba, eski topraklar dede nene oldu.
Aile genişledi ama yeni nesile başarılarının sadece kırmızı kurdela ile taçlandırılması yetmiyor du. Artık kızlar lahana bebek istemiyordu, ille de Barbi olmalıydı. Erkeklerede sadece oyuncak otomobiller yetmiyor du, bir de Woltran’ ı oluşturmak gerekiyor du. Anne babaların diline geçim derdi diye uğursuz bir cümle peydah olmuştu. Artık iç güveysinden hallece bile değiller di. Bu sözcük de durumlarını anlatmaya yetmiyor du. Artık "Allah bugünümüzü aratmasın" diyorlardı. Bunu derken bugünlerini arayacakları sanki içlerine doğmuştu.

Çocuklar büyümüştü.
İşe, aşa ve eşe ihtiyaçları vardı.
Ekmek arslanın ağzındaydı ama arslan görünürlerde yoktu. Oğlan üniversite mezunuydu ama, talip olduğu firma, başka bir üniversitenin mezunlarına öncelik tanıyor du. Kızın da istediği bir eş adayı vardı ama çocuğun aşını kazanabileceği bir işi henüz yoktu. Ooofff of hayat ne kadar da zordu. Artık cümlemiz daha da anlam değiştirip " iyi diyelim belki iyi oluruz "olmuştu.

Çark bizim zamanımızda da hızla dönmeye başladı.
Ve fark ediyorum ki, herkes bir şekilde o veya bu sebeble hayatından şikayetçi. Herkes bir dokun bin ah işit modunda. Evrim değiştiren cümlemiz iyice değişti. Yerini "aman ne olsun be yaşıyoruz işteye " bıraktı. Hatta üzülerek söylüyorum ki, " boşver ya konuşmak istemiyorum " diyenler bile var.

Ooohh be çok mutluyum diyen yok,
Bugün çok güzel birşey oldu diyen yok,
İyiyim sen nasılsın diyen hiç yok.
Milletin, milletimin, memleketimin durumuna vallahi çok üzülüyorum.

Ana oğlundan, baba kızından dertli,
Abla kardeşten, kayın enişteden dertli,
Bakkal, kasap, manav, top yekün süpermarketten dertli,
İşçi patronundan, memur müdüründen dertli,
Ortalık it dalaşı, it itin ayağına basmıyor ama itlerde birbirlerinden dertli,
Yaşlanan kurtlar itin maskarası olmuş onlarda dertli.
Ayaklar baş olmuş, bu başın başını ağrıtmış, baş da dertli,
Herkes dertli, mutsuz ve kırılmış.
Herkes de bir cinnet hali.

Güzel yurdumun güzel insanları, değerli okuyucularım ne oldu bize böyle.
Hayat zor, şartlar acımasız, ama bu ömür bir kez bahşediliyor, silkelenip kendimize gelme zamanıdır.

Ömür aslında öyle kısa ki.

Hayatı kendimize zulm edip yaşlanmayalım ne olur. Zararın neresinden dönersek kar.

Ben 25 yaşından sonra hayatımın efendisi oldum mesela.

Yeterki açın hayat pencerenizi bakın dışarı. Mutlaka sizin için çalan bir şarkı vardır. Hemen seçin şarkınızı, unutmayın yıllar sonra torunlarınızla albümleri karıştırırken " bir ömür nasıl geçti olamadım farkında..., şimdi bana kaybolan yıllarımı versinler " demek de var, " bak canım şu fatoğrafın çekildiği günlerden sonra çok şükür ikinci baharı yaşamaya başladı ömrüm " demek de.

Yeterki canlanın biraz.
Canlanın, sevin, gülümseyin ve yaradana herşey için şükredin, şükür bereketi doğurur unutmayın.
Ben öyle yapıyorum.

İçten sevgilerimle,
Güngör Ekinci.

GÜNGÖR İÇİN SONE*

2011-10-10T01:58:00.005+03:00

Bazı isimlere yazılmış olan şarkıları ve şiirleri okudukca, dinledikce
keşke benim adıma da yazılmış bir şarkı yada şiir olsa derdim.

Varmış meğerse.
Ümit Yaşar Oğuzcan’ı zaten severdim, bu şiirle sevgim ikiye katlandı.
Şiiri çok beğendiğim için buradan sizlerle de paylaşmak istedim.
Umarım siz de beğenirsiniz.
Sevgilerimi gönderiyor hepinize harika bir hafta diliyorum.

GÜNGÖR İÇİN SONE*
Hangi yalnızlıktır iten seni bu sığ sulara,
Hangi şekilsiz gerçek bağlayan ellerini,
Kattığın bir acı gülüştür düştüğün korkulara,
Kim baksa gözlerine görür beklediğini.

Saçında bir tel vardır o çağırır hüznü,
Ellerindir yorulmuş, anlaşılmamış, nemli, soğuk.
Bir rengi vardır dudaklarının saklayan gülüşünü,
Ne zaman baksam gözlerine ağlar bir çocuk.

Ne kadar gülsen ortada kırıklığın öyle gerçek,
Sen bir sarılarda, bir yeşillerde, bir morlarda
Sanki bir kederdir ömrün hiç bitmeyecek.

Kimbilir kimdir seni bekleyen şimdi o yollarda ?
Bilmediğin görmediğin kim çıkacak o romanlardan,
Bir asil şövalye mi ? ki kalmış eski zamanlardan.

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

Sone* : Genellikle iki dörtlü ve iki üçlü şeklinde toplam on dört dizeden oluşan klasik batı edebiyatı şiir türüne verilen ad.

Burası Otağtepe TEMA Vehbi Koç Doğa Kültür Merkezi

2011-10-08T22:33:00.008+03:00

Geçenlerde Düşler Denizi bloğunun sahibi sevgili Nilay’cığımın bloğunda harika fotoğraflar gördüm. Yazdıklarını okuyunca fotoğrafları nerede çektiğini anladım. Ve dün de kuzenim Kübra ile soluğu orada yani Kavacık Otağtepe TEMA Vehbi Koç Doğa Kültür Merkezinde aldık.

Bu mekanın adını daha önce duymuştum ama İstanbul’un incisi boğazın bu kadar güzel fotoğraflanabileceğini düşünmemiştim açıkcası. 2. köprüyü kullananlar mutlaka fark etmiştir, Anadolu yakasına geçerken sağda tepede devasa bir Türk bayrağımız var. İşte burası o bayrağın bulunduğu yer aynı zamanda. Köprü o kadar yakınınızdaki elinizi uzatsanız tutacakmışsınız gibi geliyor. Giriş kişi başı 1,5 TL. İçerde otopark da var ama otopark ücretini bilemiyorum. İşin tek kötü yanı burada yeme içme yapabileceğiniz bir yer yok maalesef. Orada yeriz diye düşünerek çıkmayın yani evden.
Neyse şimdi ben susayım fotoğraflar konuşsun.
Sevgilerimle,
Güngör Ekinci

Tüm fotoğrafları olduğu gibi bu fotoğraflarıda üzerlerine tıklayarak büyütebilirsiniz.

Bu hayvanları hiç sevmiyorum..!

2011-10-05T22:57:00.003+03:00

Hapşırdıkları ya da öksürdükleri zaman ellerini ağızlarına tutmayan öküzleri,

Kendilerine kırmızı ışık yanıyor olduğu halde durmadan geçen develeri,

Kalabalıkdan faydalanıp sıraya girmeden otobüse binmeye çalışan çakalları,

Alış veriş yaparken tezgahtar arkadaş bana yardımcı olmaya çalışıyorken, ikide bir
bi bakarmısınız bi bakarmısınız diyerek kızın canını sıkan inekleri,

Hızla geçerken üzerimize yoldaki çamurlu suyu sıçratan, arabalarının beygir gücünden daha da büyük beygirleri,

Meteoroloji uzmanlarının televizyonda günlerce uyarmalarına rağmen araçlarına zincir takmadan yola çıkıp trafiği alt üst eden ayıları,

Gırtlaklarını temzileye temizleye utanmadan sokaklara tüküren lamaları,

Çöplerini çöp günü olmadığı halde tedbirsizce sokağa bıraktıkları için,
sokak hayvanları tarafından çöpleri ortalığa dağıtılmış olan böcekleri,

Dost gibi görünüp hayatınıza süzülmeye çalışan, yüzünüze karşı başka, arkanızdan başka konuşan yılanları,

Özel hayatınıza saygı göstermeyen akrepleri,

Aynı fırından çıkmış ve yan yana dizilmiş olan simitlerden birini almak için, önce hepsini tek tek elleyen sinekleri,

Yanınızda görmek istemediğiniz halde zorla hayatınızda kalmaya çalışan keneleri,

Hiç ama hiç sevmiyorum.
Güngör Ekinci

Ye Dua Et Sev / Elizabeth Gilbert

2011-10-04T23:15:00.003+03:00

Ye Dua Et Sev, üçüde yapmayı çok sevdiğim eylemler gerçekden :-)
Bu kitabı da hakkında edindiğim duyumlardan sonra, çok merak ederek ve severek aldım. Ama itiraf etmek gerekirse başlarda çok sıkıldım. Hatta okuyamadığım için birkaç gün ara verdim.

Belki o günlerde benim ruh halim de kitabı okumaya uygun olmamış olabilir.
Çünkü, kitabı günler sonra elime aldığımda, nasıl başladım, nasıl bitirdim anlamadım gerçekden. Kitap da bir kadının İtalya, Hindistan ve Endonezya da geçirdiği süreler içindeki içsel yolculuğu anlatılmış. New York da yaşayan Elizabeth'in doğu felsefesinin ruhsal tedavisi ile yaralarını sarmak için yaptığı yolculuk desek daha doğru olur aslında.

Meditasyon yapmayı zaten çok severdim, daha da bir sever oldum şimdi.
Ve bir kez daha anladım ki, her şeyin başı sevgi ve affetmek (bazen zor olsa da )…

Okumaya karar verirseniz, pişman olmazsınız.
Sevgilerimle,
Güngör Ekinci

İYİ Kİ DOĞDUN CANIMIN İÇİ

2011-10-03T00:11:00.002+03:00

Canımın İçi,

Bugün benim için günlerin en güzeli, çünkü senin doğum günün.
Aksesuarların en güzeli olan AŞK'ı taktın bana aylar önce.
Ve sayende, son 182 günün hergünü de benim doğum günüm oldu aşkım.
Şairin dediği gibi, Aşksız geçen günleri düşecek olursak eğer ömürden,
benim ikinci doğum günüm de 04/04/2010 tarihi oldu artık.

Beni kendine hergün yeniden aşık ettiğin için,
Bana yaşadığımı fark ettirdiğin için,
Beni sabırla dinlediğin için,
Beni anladığın için (bazen anlamasan da :-) ),
Kaprislerimin üstünde durmadığın için,
Şımarıklıklarıma gülüp geçtiğin için,
Beni baştan beri eksik etmediğin desteğinle hep sarıp sarmaladığın için,
Verdiğin güvenle kendimi hep iyi hissetmemi sağladığın için,
Elimi tuttuğunda kendimi asansör boşluğuna düşmüş hissedecek kadar beni heyecanlandırdığın için,
Beni her aradığında, telefonda adını gördüğüm zaman, önce bir kaç kez derin nefes almamı gerektirecek kadar içimi titrettiğin için,
Her ayın dördünde gönderdiğin çiçeklerle burnumu sızlatıp, beni mutlulukdan ağlattığın için,
Beni, birlikde kuracağımız yeni dünyamızın kapısına doğru elimden tutarak adım adım yaklaştırdığın için çok teşekkür ederim sevgilim.

Allah,
yüreğimden aşkını,
gözlerimden gözlerini,
Nefesimden nefesini,
Hayatımdan varlığını eksik etmesin Canımın içi.

Doğum günün kutlu olsun,
İyiki doğdun, İyiki varsın, iyiki benimsin.
Seni hergün artan bir aşkla ve tutkuyla seven,
Sevmeye doyamayan SUyun.

Bu da benim AŞK tarifim

2011-09-30T23:09:00.009+03:00

24 saat boyunca, nerede olursanız olun, ne yaparsanız yapın onu düşünüyorsanız,
Onu sorduklarında, onu hem saklamak hem anlatmak istiyorsanız ve yüzünüze hoş bir gülümseme yayılıyorsa,
Saat dilimleri hep onu gösteriyorsa, zaman tam onu gösterirken durmuşsa,
Yaşamak istediğiniz tek yer onun yanıysa,
Hep ondan bahsetmek istiyorsanız,

Huzur onun kanadının altında olmaksa,
Şimdiye kadar hissettiğiniz en güzel koku onun kokusuysa,
Onun mutluluğu kendi mutluluğunuzdan önce geliyorsa,
Dört mevsim yazsa ve dallar hep kirazlıysa,
Kendizi fethedilmiş İstanbul gibi görüyorsanız ve O tek hükümdarınızsa,

Kısa ayrılıklar bile uzun geliyorsa hatta uçağı alandan kalkmadan özlemeye başlıyorsanız,
Yüzlerce kitabınızın içinde, onun aldıkları üstlerde, gözünüze en güzel görünen rafda duruyorsa,
Sizi aradığında telefonda adını gördüğünüz zaman, önce heyecanınızı yatıştırmak için birkaç derin nefes almanız gerekiyorsa,
Adı geçtiğinde içiniz titriyorsa,
Onunda sizi çok sevdiğini, düşündüğünü, önemsediğini bilmenin güvenini taşıyorsanız,

Her kapı çaldığında keşke şimdi o gelseydi diyorsanız,
Evde her lezzetli yemek piştiğinde, güzel sofralar kurulduğunda O da şimdi burada olsaydı diyorsanız,
Onunla geçtiğiniz yerlerden onsuz geçtiğinizde kendinizi yapayalnız hissediyorsanız,
Uğrunda her şeyden vazgeçmeyi göze alabilecek kadar gözü kara olduysanız,
Küsüyor, barışıyorsanız ve halinize siz bile şaşırıyorsanız,

Bütün dost sohbetlerinde onun da yanınızda olmasını istiyorsanız,
Önceden gurur yaptığınız şeyleri şimdi sevginiz tolere ediyorsa,
Sizin gözünüzde en güzel beden onun, en güzel karakter onunsa,
Güne onun günaydını ile başlamak geceyi onun öpücüğü ile kapatmak istiyorsanız,
Tebrik ederim, ne mutlu size…
Çünkü bunun adı AŞK…

İYİKİ DOĞDUN GÖKHAN

2011-09-29T00:44:00.003+03:00

Biz Ortaokula giderken ev ekonomisi dersimiz vardı.
3.sınıfta derse müfettiş geldi, hepimize sırayla kaç kardeş olduğumuzu sordu.
4 kardeş ve üstü olan arkadaşları çok azarlamıştı.
Dersimizin hocası da müfettişle bir olup arkadaşlarımızı arazlayarak bize aile planlamasından bahsetmeye başlamışlardı.

O gün arkadaşlarımın durumuna çok üzülüp - " Allahım iyiki 3 kardeşmişiz diye sevinmiştim". Ama bu olay beni çok fazla rahatsız etmişti.

Aradan birkaç ay geçmişti ki annem ne dese beğenirsiniz ?
- Güngör bir kardeşin daha olacak.

Günlerce ağladım 4.kardeşi istemiyorum diye.
Fakat dikkatinizi çekerim istemediğim aslında kardeş değil, DÖRDÜNCÜ kardeşti.
Ve tek derdim "ben arkadaşlarıma 4 kardeş olduğumuzu nasıl söylerim "di.
Hakan’la, Güler havalara uçuyorlardı yeni bir kardeş geliyor diye, bense yastaydım.

Annem, babam, teyzelerim ve yengem, dokuz ay boyunca dört koldan beni ikna etmeye çalıştılar :
- Bak, bir doğsun tapacaksın ona, en çok sen seveceksin, kimseye bırakmayacaksın
vs. vs.....Ama üzüntüden kimseyi dinleyecek halim yoktu.

Neyse, 13 yaşımdayken annemle babam beni dinlemediler tabiki :-)
Araya yaz tatili girdi, arkadaşlarımı ve ev ekonomisi hocamızı görmediğim için biraz daha rahattım, artık ağlamıyordum. Günler ayları kovaladı, liseye başladım. Okulun ilk haftasının ilk Perşembe gecesi annemin sancıları tuttu. Cuma günü sabaha karşı Gökhan aramıza katıldı.

Ogün okula gitmedik. Öğle saatlerine doğru hastaneye gittik. Gökhan, bebek yatağında yatıyordu ve yatağın üzeri bir örtü ile kapalıydı. (Ozamanlar öyleydi nedense, çocuklar kundaklanır öyle sere serpe yatırılmazdı.)

Herkesin gözünün üzerimde olduğunun farkındaydım.
Biraz istekli biraz isteksiz, biraz sevinçli biraz sinirli, Gökhan’ın üzerindeki örtüyü kaldırdım.

Allahım o ne ?
Inının ınının ınının ııııııınnnnn...
Bir bebek bu kadar mı güzel olur ?

İşte o saniyelerden sonra Gökhan bir yana dünya bir yana oldu benim için.

Diğer kardeşlerimi hatta bütün ailemi çok severim, zaten bunu da herkes bilir.
Ama aramızda 14 yaş var, belki de bunun için Gökhan benim hem kardeşim hem çocuğum gibi oldu.

Gökhan, büyümeye başladığında önemli olaylarını not etmeye başlamıştım. Sonra derken okulda ne olmuş ne bitmiş, kim ne demiş, herşeyini benimle paylaşmaya başladı. Ozamanki çocuk aklıyla ne tatlı şeyler anlatırdı bilemezsiniz. Sonra bunların hepsini bir defterde toplamaya karar verdim.
18. yaş gününe kadar aksatmadan ve Gökhan'a söylemeden, bana anlattığı herşeyini yazdım. Deftere Gökhan'ın her yaşında birlikde çekildiğimiz fotoğraflardan da yapıştırdım.

Bana ilkokul 1.sınıfa giderken doğum günümde hediye olarak minik bir yıldız vermişti bir de not yazmıştı saklamıştım.
İlk dişini de saklamıştım.
Hatta 1.sınıfta kullandığı defterlerini, kalemlerini, ona en çok yakışan minicik kıyafetlerini de ayırmıştım.

18.doğum gününde hepsini paketleyip, ANI’larıyla birlikte doğum günü hediyesi olarak vermiştim çok duygulanmıştı.

Sevgili kardeşimin bugün karşılayacağı yeni yaşını buradan da kutlamak istedim.

Canım benim,
Zaman bizi ne ile karşılaştırırsa karşılaştırsın,
hayat bizlere ne sunarsa sunsun,
her zaman yanında / yanınızda olacağımı bilmeni isterim.

Tüm beklentilerinin gerçek olduğu, mutlu, sağlıklı, başarılı, huzurlu bir ömür diler yanaklarından öperim.

Doğum günün kutlu olsun.
İyi ki doğdun, iyi ki varsın.

Seni çok seven ablan Güngör Ekinci

3 boyutlu harika resimler

2011-09-27T23:09:00.007+03:00

Resimler, üzerlerinde verilen pozlarla sanki gerçekmiş hissi uyandırıyor.
Çok beğendiğim için yayınlamak istedim.

Resimleri üzerlerine tıklayarak büyütebilirsiniz.
Keyifli seyirler.
Sevgiler.

HEY GİDİ GÜNLER

2011-09-24T22:45:00.003+03:00

Hiç unutmam, kardeşim Güler’le benim çocukluğumuzda annem mürebbiye gibiydi başımızda.

Ağzını şapırdatma, lokmaları ağzına küçük koy, öyle oturma, bacaklarını bitiştir ve hafif yana ey, odadan dışarı çıkarken misafire arkanı dönmeden, biraz yan durarak kapıdan çık, büyüklerin yanında bacak bacak üstüne atma, kollarını sallamadan yürü, sen arkadaşında kalma, o kalmaya bize gelsin, hava kararmadan evde ol... daha neler neler...

O günlerde bu kadar otorite beni çok sıksa da çevremdekilerin beğenisini takdirini kazanmak için elimden geleni yapardım. Orta okula giderken ayna karşısında yemek yerdim, kaşığı ağzıma şöylemi götürsem daha iyi böylemi, saçlarımı nasıl toplasam, hatta nasıl gülsem ... vallahi abartmıyorum. Daha o yıllarda, ideal bir genç kız nasıl olur diye düşünüp kendimi ona göre yetiştirmeye çabalamıştım.

Şimdinin çocuklarının, gençlerinin beklentileri ve değer yargıları ile karşılaştıracak olursak, bizim jenerasyon şimdikilerin gözüne çok sıkıcı görünür herhalde.

Yeni jenerasyon bilmez ama eskilere tanıdık gelecektir. Bizim zamanımızda “REZİL OLMAK” gibi bir durum vardı. Ahlaksız davranılmazdı, ailemize kötü laf gelmesin, bizim yüzümüzden yüzleri kızarmasın diye bütün davranışlarımızda ÖLÇÜlüydük biz. Büyüğümüzü saymayı, küçüğümüzü sevmeyi, kollamayı bilirdik. Her sabah “Türküm, doğruyum, çalışkanım.... yasam büyüklerimi saymak, küçüklerimi korumaktır...” diye yemin eder, yeminimiz hakkını vererek yaşardık.

Vücudumuzun namahrem yerleri vardı, herşeyimiz ortada gezmezdik. Evlendiklerinde kadınların erkeklerine, erkeklerin kadınlarına sunacak, dokunulmamış özel birşeyleri vardı. Beyinlerinin % 95’i sadece seks için çalışan erkeklerin sayısı parmakla gösterilecek kadar azdı.

Kalp herkes için çarpmazdı, AŞK bir kerelikti.
Evliliğe bir ömür boyu niyetiyle başlanır, bunun için yemin edilirdi.
Şimdikilerin büyük çoğunluğunda olduğu gibi, gittiği yere kadar denilip yola çıkılmazdı. Gencecik yaşında başından kötü bir evlilik geçmiş, aşk’tan ağzı yanmış arkadaşlarımızın sayısı bu kadar çok değildi.

Televizyonumuzun tek kanalı vardı, ama en azından babamızın yanında izlerken yüzümüz kızarmazdı. Onlar da aman şimdi çocuğu etkileyecek kötü birşey çıkabilir diye korkarak televizyon izlemek zorunda kalmazlardı. İlk özel televizyona geçtiğimizde , izleyenlerine sevgiyi, komşuluk dayanışmasını öğreten “ Perihan abla ”mızla tanıştık. Bütün televizyonlar bu kanalı çekmezdi. Arkadaşım Yıldız’lar her Çarşamba bize gelirlerdi, birlikte izlerdik. Televizyonlar gençleri şehir magandalığına, lolitalığa özendirmezdi. Kabadayı başka şey, mafya başka şeydi.

Kızlarımızın çoğunun kendisine saygısı, kişilikleri vardı. Şimdiki büyük çoğunluk gibi sevgililerinin kalıbına giren, her konuda inanmasalar bile sevgilileri gibi düşünen, kendi fikri olmayan, teşhirciliği, soyunmayı marifet sayan kızlar yok denecek kadar azdı. UTANMA denen bir duygu vardı. Erkeklerimiz daha lise yıllarındayken dava adamı olma yolunda ilerlerler, ahlaksızlığa prim vermezlerdi.

Kadın gibi bir KADIN bulmakda, adam gibi bir ADAM bulmakda artık çok zor oldu neyazık ki, herkes hakkını veremiyor. Etraf kadıncıklar ve adamcıklarla doldu.

Daha çocukken sofra kurmayı öğrenirdik biz. Şimdi genç kızlarımızın çoğu çayı mutfaktan odaya getirip servis yapabilmekten aciz. Erkeklerinde büyük çoğunluğunun tek derdi adrenalinlerini tavanda tutmak. Beyinlerinin % 95’i seks, kalan % 5 lik kısmının da yarısı maç yarısı arabalar için çalışıyor.

Çok iç karartan uzun bir yazı oldu belki ama, gözüme takılanlar aydınlık değil, üzgünüm. Kapanış cümlelerimi kısa tutacağım.

Güzel yurdumun güzel insanı ey türk evladı, titre ve kendine gel.
Sahip çıkmazsan değerlerin elden gidiyor.
Batılı gibi olmaya çalışan doğulu olma.
Güneş doğudan doğar unutma.

Sevgilerimle,
Güngör Ekinci

En kötü net TTNET

2011-09-24T02:37:00.002+03:00

Son iki haftadır üyesi olduğum ADSL firması ile yaşadığım sıkıntının boyutunu tahmin edemezsiniz. TTNET iki haftadır sunduğu hizmet sayesinde, Türkiyenin en kötü ADSL firması olduğunu ispatladı bana.

ADSL üyeliğinizi değiştirip TTNET’e geçmek gibi bir niyetiniz varsa,
ya da ilk kez bir üyelik satın alacaksanız SAKIN HA !!! diyorum.

SAKIN HA, aman arkadaşlar ben yandım siz yanmayın.

Böyle bir hizmet ömrümde görmedim. Ortada bir hizmet olduğu kesin.
Ama bu hizmetin adı internet hizmeti değil, olsa olsa işkence hizmeti ya da mağduriyet hizmeti gibi bir şey olur. Hatta, müşteriyi çileden çıkarma hizmeti dersek daha şık olur sanırım.

İki haftadır günde en az iki kere TTNET müşteri hizmetlerini arıyorum.
Müşteri temsilcilerine ve takım liderlerine derdimi anlatıyorum.
Ve her defasında tamam Güngör hanım,
kayıt açıldı Güngör hanım,
ben size geri dönüş yapıcam Güngör hanım şeklinde cevaplar veriyorlar.
Ama ne arayan var ne soran.

Sanki babalarının hayrına hizmet sunuyorlar. Sınırsız internet üyeliğim var güya. Her ay parasını ödediğim internet hizmetini sınırlı bile alamıyorum. Ben sorunumu defalarca anlatmakdan, telefon başında sinirlerimin bozulmasından bıktım usandım, TTNET çözüm üretMEMEKden bıkmadı.

İşin ilginci kendileri ile hergün defalarca konuşuyoruz, hatta güya konuşmalarımız kayıt altına alınıyormuş. Ama her konuştuğum kişi, daha önce konu hakkında bir çağrı alınmadığını söylüyor. Ayrıca konuştuğum kişilerin isimlerini verdiğimde de o kişiyi tanımadıklarını söylüyorlar. Ne sorunumu çözüyorlar, ne üyeliğimi iptal ediyorlar. Daha da ilginci sorunun ne olduğuda hala belli değil??? Gülermisiniz ağlarmısınız? Böyle rezalet görmedim, bu nasıl bir iştir anlamadım.

İnternet artık elimiz kolumuz olmuş durumda.
Ne SSK’dan onlıne randevu alabiliyorum,
Ne bloğumla ilgilenebiliyorum,
Ne diğer blogger arkadaşlarımı ziyaret edebiliyorum,
Ne başka işlerimi takip edebiliyorum.

En önemlisi biliyorsunuz Canımın içi yurt dışında yaşıyor. Ancak nette görebiliyoruz birbirimizi. Ve TTNET deki bu kopmalar yüzünde birbirimizi de göremez olduk günlerdir.

TTNET sınırsız internet derken sınırsız sıkıntı demek istiyor sanırım.

Bu yazıyı şimdi şikayetvar.com sitesinede gönderdim, tek ümidim orası artık.
Ne çıkacak bende merak ediyorum.

Her gece yatmadan önce sağlık, huzur, mutluluk için dua ve şükür ederim.
Artık modemimin ışıkları yansın ve internetim çalışsın diye de dua edicem neredeyse, o duruma geldim yani.

Neyse, uzun lafın kısası, en kötü net TTNET.

Sevgilerimle,
Güngör Ekinci

Yarın Artık Bugündür

2011-09-22T21:57:00.007+03:00

Bir gün bir doktora, "gerginlik ve tedirginlikten" şikâyetçi olan bir hasta gelmiş. Yapması gereken çok işinin bulunduğunu; fakat kendisinin rahatsız olduğunu,
işlerinin ise beklemeye tahammülü olmadığını söylemiş.

Doktor, -- Bu işleri başka biri yapamaz mı? Ya da bir başkası size yardımcı olamaz mı? diye sormuş.
Adam, -- Onları yalnız ben yapabilirim; bütün işler bana bakıyor! diye cevap vermiş.

Doktor, -- Sana bir reçete vereceğim. Bu reçeteyi aynen tatbik etmen gerekiyor!diyerek, yazıp eline vermiş.
Adam reçeteyi eline alıp baktığında, hayretler içinde kalmış.

Reçetede, "Hergün en az iki saat işi bırakıp yürüyüş yapacaksın ve her haftanın yarım gününü bir mezarlıkta geçireceksin" yazıyormuş.

Hasta adam; -- Yürüyüşü anladık ama; neden mezarlık? diye sormuş.

Doktor, -- Oraya gidip mezar taşlarına bakmanı istiyorum.
Mezarlıklar, kendilerini vazgeçilmez sanan insanlarla doludur.
Sen de onlar gibi ölüp mezarlığa gömülünce, kendinden başkasının yapmasına imkân olmadığını zannettiğin işlerin, başkaları tarafından da yapılmaya devam ettiğini göreceksin, demiş.

Yazara aynen katılıyorum.
Kendilerini vaz geçilmez görenleri yarım gün mezarlığa,
hallerinden sürekli şikayetçi olanları da günde 2 saat devlet hastanelerine göndermek lazım.
Belki o zaman hayatı ıskalamadan yaşamak gerektiğinin,
her anımız ve her halimiz için yaradana şükretmemiz gerektiğinin farkına varabilirler.

Sevgilerimle.

Gönlün Ne Kadar Şık Sen Ondan Haber Ver ...

2011-09-17T22:37:00.005+03:00

şöyle atıp koyu grileri-siyahları sabahtan,
sarı bir kaşkol atabiliyor musun boynuna, ondan haber ver?
koyma bir kenara yüreğini, aç kapılarını,
gelene geçene yol verme girsin diye içeri,
ama gömme başını toprağa bir çift güzel göz uğruna.
Bilirim yine yeşerecek bir çiçek bulursun bir dalda,
ama aklını kaybedecek bir aşk varsa avuçlarında,
bırak aksın yollarına.
yağ geç, yık geç, kimse inanmazsa inanmasın.
sen inan yüreğine,
hem ona geçmezse kime geçer sözün?..
büyü büyü...
bak ellerin ayakların kocaman.
aklın da maaşallah yerinde,
e ne diye tutarsın yüreğini uçmasın diye.
akıllı ol, yüreğin gelir peşinden,
boşver yaşı başı,
aşk var mı aşk, sen ondan haber ver?
takılmışsın yüzündeki gözündeki çizgilere.
o çizgilerin yüreğine neler kazıdığını düşün,
atmak mı istiyorsun kendini bir dereye soğuk bir
kış günü, öl gitsin...
parayı pulu savurup,
bir balıkçı köyünde balık tutmak mıdır isteğin,
savrul gitsin...
Boş ver be yaşı başı, kim tutar seni kim,
kendi yüreğinden başka kim?.
Aklını al da öyle git,
ister bir duvara, ister bir odaya,
ister kıra bayıra vur da git.
Dert etme ellerini, onlar da gelir seninle
bırakmadıkça birine.

O biri de gelir gerçekten istediğin oysa,
seveceksen ve öleceksen uğruna...

yaşa be,
yaşa da öyle git, gireceksen toprağa...
yaş 70'e gelse bile, hayat daha bitmemiş.
sen mi biteceksin?
çekeceksen bile bayrağı,
yaşadım ulan dibine kadar diyemiycek misin?

Can Yücel

NİHAYET GİTTİM

2011-09-15T22:07:00.007+03:00

Bugün kendim için güzel bişey yaptım.
Ve bu yıl 5.si düzenlenen Beyoğlu Sahaflar Festivaline gittim.
Toplam 69 sahafın katıldığı festivalde eski plaklara, fotoğraflara, kitaplara dokunarak adeta geçmişe yolculuk yaptım.
Önceden okuyup çok beğendiğim ve almak istediğim kitapların listesiyle gitmiştim.
Ne yazık ki sadece üç kitabı bulabildim ve hemen aldım tabiki kitaplığımda bulunması için.
Kitap festivalleri, kitap fuarları mutlaka gidip görülmeli bence.
Gerçekden çok hoş atmosferleri oluyor çünkü. İlle de kitap almaya da gerek yok.

Standlar yan yana sıralı kurulmuş ve sahaflar oldukca ilgililer.
Edindiğim bilgiye göre ilk hafta çok yoğunlarmış ama bu hafta sakin geçiyormuş.
Bir çok kitap ilk hafta tüketilmiş. Ayrıca yoğun ilgiden dolayı festivalin bir hafta daha uzatılması söz konusuymuş.

Gitmek isteyip de hala gidemeyenler bu sizler için bir fırsat olabilir.
Herkese sevgilerimle,
Güngör Ekinci

Al beni çal beni götür cehenneme
Vur beni öldür beni yeter ki terk etme
Tatmayan ne bilsin ayrılık tadını
Dilimden düşmeyen o güzel adını
Anmadım bir kez bile sormadım gurur diye
Gel gör ki pişmanım şimdi
Al beni çal beni götür cehenneme
Vur beni öldür beni yeter ki terk etme
Al beni çal beni taa cehenneme
Vur beni öldür beni yeter ki terk etme
Aşk mı bu dünyanın en büyük serveti
Ne yazık bilinmez eldeyken kıymeti
Bilemedim affet beni aşkının kıymetini
Gel gör ki pişmanım şimdi
Al beni çal beni götür cehenneme
Vur beni öldür beni yeter ki terk etme
Nilüfer

Gülmeyecek bu yüzü
neden verdin bana yarab?
ya birazcık neşe ver
ya beni baştan yarat
hep terketti sevdiklerim
paramparça dünyam benim
sende kaldı ümitlerim
paramparça dünyam benim
baştan yarat ellerimi
baştan yarat gözlerimi
baştan yaz şu kaderimi
tanrım beni baştan yarat.
yaktın bağrımda közleri
dinlettin acı sözleri
verdin bu ağlar gözleri
tanrım beni baştan yarat
Emel Sayın

Seni düşündüm dün akşam yine
Sonsuz bir umut doldu içime
Birde kendimi düşündüm sonra
Bir garip duygu çöktü omzuma
Hani ıssız bir yoldan geçerken
Hani bir korku duyarda insan
Hani bir şarkı söyler içinden
İşte öyle bir şey
Hani eski bir resme bakarken
Hani yılları sayarda insan
Hani gözleri dolarya birden
İşte öyle bir şey,
işte öyle bir şey
Seni düşündüm dün akşam yine
sonsuz bir huzur doldu içime
Birde kendimi düşündüm sonra
Bir garip bir duygu çöktü omzuma
Hani yıldızlar yanıp sönerken
Hani bir yıldız kayar da insan
Hani bir telaş duyar ya birden
İşte öyle bir şey
Hani bir yağmur yağarya bazen
Hani gök gürler ya arkasından
Hani şimşekler çakar peşinden
İşte öyle bir şey,
işte öyle bir şey
EROL EVGİN

ÇAN DÖRTTEN FAZLA ÇALINIRSA KİM ÖLMÜŞTÜR?

2011-09-14T22:59:00.003+03:00

ÇOK ESKİ YILLARDA KRALLIKLA İDARE EDİLEN BİR ÜLKE VARMIŞ.
AMA; BU ÜLKEDE HUKUK VE HAKİMLER DE VARMIŞ.

TÖRELERE GÖRE, BİR VATANDAŞ ÖLDÜĞÜNDE, ŞEHİR MERKEZİNDEKİ DEV ÇAN BİR DEFA ÇALINIRMIŞ, UZUN UZUN DA YANKILANIRMIŞ.

EŞRAFTAN BİRİSİ ÖLÜRSE ÇAN İKİ DEFA,

BÜYÜK BİR DEVLET ADAMI ÖLÜRSE ÜÇ DEFA ÇALINIRMIŞ.

YA KRAL ?.. O ÖLDÜĞÜNDE , ÇAN DÖRT DEFA ÇALINIRMIŞ.

GEL ZAMAN GİT ZAMAN…
ŞEHİRDE BİR OLAY OLUR, İŞ MAHKEMEYE İNTİKAL EDER.
DAVANIN SANIĞI OLARAK MAHKEME HUZURUNA ÇIKARILAN KİŞİNİN MASUMİYETİNİ İSE BÜTÜN VATANDAŞLAR BİLMEKTEDİR.
BİR FORMALİTE OLARAK GÖRÜLMESİ VE BERAAT BEKLENEN DAVADAN SÜRPRİZ BİR KARAR ÇIKAR.

SANIK PARA CEZASINA MAHKÛM OLMUŞTUR.

HAKİM SORAR :
BİR DİYECEĞİN VAR MI ?..

SANIĞIN CEVABI :
HAYIR !..

MAHKEME BİTER.
DİNLEYİCİLER DAĞILIR.
KAFALARDA BİR KAYGI!..

KISA BİR SÜRE SONRA DEV ÇANIN SESİ DUYULUR.
ACABA KİM ÖLDÜ ?..

ÇAN BİR DEFA DAHA ÇALAR.
EŞRAFTAN BİRİ ÖLDÜ.

ŞEHİR ÇAN SESİ İLE BİR DEFA DAHA İNLER.
HIMMMMM… BÜYÜK BİR DEVLET ADAMI, ACABA KİM ?..

SORUYA CEVAP ALINMADAN ÇAN BİR DEFA DAHA ÇALAR,
YERİ, GÖĞÜ İNLETİR.
HERKESTE BİR FERYAT:
EYVAH!.. KRALIMIZ ÖLDÜ!..

ANCAK,
TÖREDE GÖRÜLÜP İŞİTİLMEMİŞ BİR ŞEKİLDE ÇAN, BEŞ VE ALTINCI DEFA DA ÇALINIR,
YER GÖK İNLER VE SESLER KESİLİR.
HERKES BUNUN NE ANLAMA GELDİĞİNİ ÖĞRENMEK İÇİN.
ÇAN GÖREVLİSİNE KOŞAR,
BİR DE BAKARLAR Kİ ÇANI , HAKSIZ YERE MAHKÛM EDİLEN ADAM ÇALMAKTADIR.

SORARLAR : NE DEMEK BEŞ VE ALTI DEFA ÇAN ÇALMAK ?..
KRALDAN DAHA BÜYÜK BİRİSİ Mİ ÖLDÜ ?..

CEVAP ŞAŞIRTICI OLDUĞU KADAR ANLAMLIDIR DA :
EVET, ADALET ÖLDÜ.....!

ALYANSI NEDEN DÖRDÜNCÜ PARMAĞIMIZA TAKMALIYIZ ?

2011-09-12T22:43:00.004+03:00

Bunun, Çin’ lilerin anlattığı çok güzel ve inandırıcı bir açıklaması var...

Şöyleki;
Başparmak, anne -babanızı,
İşaret parmağı, kardeşlerinizi,
Orta parmak, sizi,
Dördüncü parmak (yani yüzük parmağı) hayat arkadaşınızı,
Ve serçe parmak, çocuklarınızı temsil eder.

Şimdi ilk önce avuçlarınızı birbirine bakacak şekilde açın.
Orta parmaklarınızı fotoğrafta görüldüğü gibi içeri bükün ve sırt sırta birleştirin. Daha sonra kalan dört parmağınızı da şekildeki gibi açıp, uç uca getirin.

Şimdi, anne babanızı temsil eden başparmaklarınızı ayırmaya çalışın...
Açılacaktır, çünkü anne babanız sizinle birlikte ömür boyu yaşamayacaktır.
Er ya da geç onlardan ayrılmak zorundasınız.

Şimdi de başparmaklarınızı önceki gibi birleştirip kardeşlerinizi temsil eden işaret parmaklarınızı ayırın. Onlar da ayrılacaktır, çünkü kardeşleriniz de kendi ailelerini kurup, ayrı bir hayat seçer.

Şimdi de işaret parmaklarınızı birleştirip, çocuklarınızı temsil eden serçe parmaklarınızı ayırın. Onlar da ayrılıcakdır, çünkü çocuklar da evlenir ve bir gün kendi hayatlarını kurarlar.

Son olarak serçe parmaklarınızı da birleştirip, eşlerinizi temsil eden yüzük parmaklarınızı ayırmaya çalışın. Ayıramadığınızı görünce şaşıracaksınız.
Çünkü karı – kocalar hayat boyu bir arada yaşarlar...
İyi günde ve kötü günde...

Fatih Altaylı'dan Çerez Tabağı Teorisi

2011-09-11T22:10:00.005+03:00

Fatih Altaylı’dan "vaaayyy beee" dedirten bir yazıyı yayınladım bugün.
Ama asıl en çok Merih Tüzün’ün teorisine bayıldım. Çok doğru bir tespit bence :)
Okuyun eminim siz de çok beğeneceksiniz.
Sevgilerimle.

Fatih Altaylı’dan çerez tabağı teoremi-1
Galatasaray Lisesi’nden bir arkadaşım hala evlenmedi.
Geçenlerde "Yeter artık. Evlen de çoluk çocuk sahibi ol" dedim.
Aşağıdaki teoriyi aktardı:
Bir kuruyemiş tabağı, kalabalık bir grubun önüne geldiği zaman sırasıyla önce antepfıstıkları , ardından bademler, sonra fındıklar gider. En sona beyaz ve sarı leblebiler kalır.
Eğer belli bir yaşa kadar evlenmemişsen de durum farklı olmaz. Ya kalan leblebiler ve ayçekirdekleri ile idare edersin, ya da olur ya bir fıstık bulurum diye tabağı karıştırır durursun...

Çerez tabağı teoremi- 2
Bu yazı üzerine, bazı okurlarımdan eklemeler geldi.
Ben tabakta en sona kalanların sarı ve beyaz leblebiler olduğunu yazmıştım.
Mektep arkadaşım Merih Tüzün ise şöyle yazmış:
"Sevgili Fatih,
aynı tabakta ucu açılmamış kabuklu şam fıstıkları da kalır.
Herkes bir eller, bakar ama kimse açmaya cesaret edemez, tabağa geri bırakır.
Onlara ulaşmak cesaret ister.
Dişine güveneceksin, kıracaksın ki, içinde gizlediği lezzete ulaşabilesin.
Ama risklidir, dişini kırabilirsin. "
Şairin dediği gibi: "Daha ne güzellikler var dı derinlerde. Bazen korktuk.. Bazen gücümüz yetmedi."

HAYATINIZ SEÇTİĞİNİZ KADINDIR / Ahmet Altan

2011-09-09T23:17:00.005+03:00

Ahmet Altan'ın aşağıdaki makalesini çok sevdiğim için burada da yer vermek istedim.
Sevgilerimle, Güngör...

Bir erkeğin düşünsel yeteneği, estetik birikimleri ne olursa olsun, hayatta durdugu kat, içine doğduğu kattır, tanıdığı ilk kadının, annesinin onu bıraktıgı kat.

Giyim zevkinin bulunmadığı bir bahçede doğduysanız, giyim zevkinin gelişmiş olduğu bir bahçeye sizi ancak bir kadın götürür.

Sofralarının inceliklerle donatılmadığı bir katta doğduysanız, incelikli sofraların bulunduğu kata sizi götürecek olan da bir kadındır.

Birlikte olduğunuz kadın degiştiğinde, değişen yalnızca bir kadın değildir, hayatın neredeyse bütünü degişir, bir başka kata, bir baska bahçeye geçersiniz, orada hersey farklıdır.

Dinlediğiniz müzik, okudugunuz kitap, yediğiniz yemek, gittiğiniz yerler, buluştuğunuz arkadaşlar, hatta taktığınız kravat bile değişir.

Bir erkeği hayatın içinde kadınlar gezdirir, hayatın katları arasında kadınlar dolastırır.

Zevkli bir kadına rastlarsanız zevkiniz,
bilgili bir kadına rastlarsanız bilginiz,
esprili bir kadına rastlarsanız espriniz,
zeki bir kadına rastlarsaniz zekânız gelişir;
yeni huysuzluklar, kaprisler, kavga nedenleri, acılar da öğrenirsiniz.

Hayat, kutsal kitaplarda anlatıldığı gibi kat kattır; Babil'in asma bahçeleri gibi teraslar halinde yükselir. " Bir terastan bir terasa sizi kadınlar götürür.
Ve, bugün durduğunuz teras, seyrettiğiniz manzara, gördüğünüz hayat, yanınızdaki kadınin terası, manzarası, hayatıdır; hayatın hangi katında durdugunuzu, yanınızdaki kadının durduğu kat belirler.

Hayatınız, seçtiğiniz kadındır.
Bir kadın değil bir hayat seçersiniz çünkü.
AHMET ALTAN

CEHALET MUTLULUKTUR

2011-09-07T23:25:00.002+03:00

Dönüp dolaşıp büyüklerimizin lafına geldiğimiz için, onlar bizden cahildi diyemiyorum.
Belki tecrübeleri sayesinde öngörüleri de gelişmiş olabilir.
Ama bildiğim bir şey varsa, o da cehaletin mutluluk olduğu ve eskilerin bizden daha mutlu olduğu.
Teknoloji icat oldu, huzurumuz bozuldu valla.

Önceden annem, anneannem taşıma suyla çamaşır, bulaşık yıkar temizlik yaparlarmış ama yorulmak nedir bilmezlermiş. Şimdi her şey bir düğmeye bakıyor ama buna rağmen çok yoruldum cümlesini daha çok kullanır olduk.

Şu televizyonlar yok mu televizyonlar…
Hani LCD'si ayrı güzel, Plazması ayrı güzel, evlerimizden sohbeti kaldıran, bizi çoğu zaman farklı dünyalara heveslendiren, özellikle son yıllarda reyting uğruna yapılıp gençlerimizi kabadayılığa, kızlarımızı lolitalığa heveslendiren programları gözümüze sokan, evimizin baş tacı televizyonlarımız. Onlarsız bir hayat düşünmek artık mümkün değil elbette.

Ama yüzyılın buluşu bilgisayarlarımız var ya, asıl efsane onlar olacak bence. Bir daha ki yüzyılda insanoğlu Dünyadan Mars’a, XY'lere misafirliğe gittiğinde :), babamın gençliğinde bilgisayar denen bir şey varmış, bizim G8 kutularının daha az gelişmiş olanı yani, eşler onu kullanarak chat denen bir şeyle birbirlerini aldatıyorlarmış diyecek.

Gerçi 100 yıl sonraya gitmeden önce bugüne bakmalıyız belki de.
Önceden bir hastalığımız mı var. Semtin doktoruna gidilirdi, doktor ne ilaç verdiyse kullanılır ve iyileşilirdi.
Şimdi öyle değil. Önce netten kendimizce en iyi doktoru buluyoruz, sonra verdiği ilacı alıyoruz, sonra ilacın içeriğini nette araştırıyoruz, sonra yoo bu ilaç bana göre değil deyip ikinci bir doktora daha gidiyoruz.
Sonra ikinci doktorun verdiği ilacı da nette araştırıp, çok fazla içimize sinmese de birini kullanmaya başlıyoruz. Tabii bu arada gerginliğe dayalı baş ağrımızın netten öğrendiklerimiz sayesinde, beynimizde ur olabileceğine kadar her türlü ihtimale kendimizi inandırıyor, üstüne bir de çağın gözde hastalığı panik atağa yakalanıyoruz.

Herkesin evinin önünde arabası var artık ( aman ne güzel! ).
Önceden eşi doğum yapacak olan adam gece yolda bir taksi bulmaya zorlanırmış.
Artık bu sorun çözüldü çok güzel. Şimdi kendi arabası var ama trafik yoğunluğundan eşini hastahaneye yetiştirebilmesi mucize.

Randevulaşıp bir yerde buluşacağız diyelim, Kadıköy de örneğin.
Önceden herkes saatini aksatmadan 12:00'da Kadıköy'de Boğa'nın önünde olurdu. Şimdi birinin diğerini bekletmeden buluşma noktasına saatinde gelmesi mümkün değil. Hepimizin cep telefonu da var ama haberleşemiyoruz bir türlü.

Tabii ki, hadi telefonları çöpe atalım, televizyonlara çiçek dikelim demiyorum.
Ama bu kadar bağımlı olmaya da gerek yol herhalde.

Akşam için planlarını televizyon programlarına göre yapan,
aile içinde iki çift laf etmeden akşam yemeğinden sonra internetin dipsiz kuyusuna düşen ( ki doğru kullanıldığı sürece çağın en iyi buluşu olduğunu kabul ediyorum tabiki),
hayatı yaşadıklarını sanarken aslında ıskalayan,
teknolojinin kölesi olmuş, o kadar çok insan tanıyorum ki.

Çok şey bilmek, öğrenmek, çok mutluluk getiremeyebiliyor. Hatta asıl büyük hayal kırıklıklarını bilmişliğimiz yüzünden vaktinden önce sevinerek, yada büyük pişmanlıkları vaktinden önce üzülerek yaşayabiliyoruz.

Çağın nimetlerini görmezden gelmek tabi ki mümkün değil ama,
biraz cahil olsaydık daha mutlu daha doyumlu olmazmıydık sizce de?
Ne biliyim aklıma geldi sordum işte :)

Sevgilerimle.
Güngör Ekinci

HAYALLERİNİZDEN ASLA VAZGEÇMEYİN

2011-09-06T23:55:00.003+03:00

Kalpten, çok içten bir şey dilediğimizde ya da istediğimizde,
Allah bunu mutlaka duyar, ve ismimizin yanına not edermiş.

Yani mesela " Ayşe'ye bir ev" gibi.

Sonra, karamsarlıklarla, isyanlarla dolduğumuz bir gün,
kahredip "hadi canım, nerden olacak, olamaz" dersek de,
Allah sesimizi yine duyar ve ismimizin yanına yeni bir not düşermiş:

" Ayşe vazgeçti"

Hayallerinizden Ne Olursa Olursa Asla Vazgeçmeyin...

FIKRA - Sevgili Güzin Abla :)

2011-09-06T23:47:00.003+03:00

Sevgili Güzin abla,
ben 17 yaşında bir kızım, internette kendime yeni
bir erkek arkadaş buldum. Onu seviyorum. O da beni seviyor.
Seni ailemle tanıştırayım dedi. Buna çok sevindim. Beni evlerine
davet etti. Ailesiyle tanışacaktım.

Evlerine gittik ama evde kimse yoktu. Bana birazdan gelirler dedi.
Onların gelmesini beklerken "birer kola içelim" dedi.
Bende "olur" dedim.

Odasından getirdiği kolaları bitirdikten sonra
erkek arkadaşım birden bire uyumaya başladı.

Güzin abla sence erkek arkadaşım hastalandı mı?

GÜZİN ABLA'NIN CEVABI:
Kızım seni anan Kadir gecesi doğurmuş...:))

DÜŞÜNDÜRÜCÜ

2011-09-06T23:44:00.001+03:00

Başkalarına karşı iyi olunuz, ÇÜNKÜ . . .

2011-09-06T23:40:00.002+03:00

Başkalarına karşı iyi olunuz,
ÇÜNKÜ . . .
Zaman herşeyi değistirebilir!!!

Beyoğlu Sahaf Festivali

2011-09-05T23:15:00.005+03:00

Bu yıl beşincisi düzenlenecek olan Beyoğlu Sahaf Festivali,
6-18 Eylül 2011 tarihleri arasında Beyoğlu'ndaki eski Tüyap,
şimdiki TRT binası önündeki alanda gerçekleştirilecekmiş.

Festivale bu yıl Ankara'dan da sahaflar katılacak olup,
Kadıköy, Moda, Sarıyer, Ortaköy, Beyazıt, Şişli ve Beyoğlu başta olmak üzere İstanbul’un birçok ilçesinden ve semtinden toplam 69 sahaf katılacakmış.

Çok sayıda eski ve nadir bulunan kitapların satışa sunulacağı festivale, katılımın yoğun olacağı bekleniyormuş.

Kadıköy’deki sahafları dolaşmak çok hoşuma gidiyor fakat, daha önceki sahaf festivallerine katılamamıştım. Ama bu yılkini kaçırmamakda kararlıyım.

Beni festivalden sevgili blogger arkadaşım Selma hanım haberdar etti sağolsun.

Eğer sizde benim gibi kitap standlarında dolaşmayı ve kitap kokusunu seviyorsanız, belki gitmek isteyebilirsiniz diye düşündüm.

Gidecek olan herkese şimdiden keyifli bir gün diliyorum.

Yüreğinizde sevgi,
Başucunuzda mutlaka bir kitap olsun.

Sevgilerimle,
Güngör Ekinci

CANIMIN İÇİ

2011-09-04T22:53:00.003+03:00

Al Bu Yüreğim Al Senin Olsun
Sensiz Taşıyamam Canımın İçi
Sende Doğdu Bu Can Sende Son Bulsun
Sensiz Yaşayamam Canımın İçi

Şu Garip Gönlümün Muradı Sensin
Divane Gezdiğim Sebebim Sensin
Dört Mevsim Yeşeren Can Dalım Sensin
Sensiz Tutunamam Canımın İçi

Sen Gözümün Nuru Sen Yürek Sızım
Sen Alın Yazım Canımın İçi

Gülüm Bu Sevdaya Düştüm Düşeli
Dermanım Bilmişim Senin Derdini
Yüreğim Aşkını Sılası Bildim
Sensiz Barınamam Canımın İçi

BU HARİKA TÜRKÜYÜ BURAYI TIKLAYARAK DİNLEYEBİLİR SİNİZ.

Söz: Süreyya Okçu- Kıvırcık Ali
Müzik: Kıvırcık Ali
(Değerli sanatçı Kıvırcık Ali'yi de buradan rahmetle anıyorum).

SENİNLE YAŞLANMAK İSTİYORUM (canımın içi)

2011-09-02T21:23:00.007+03:00

Seneler Geçsin,
Sen Beni bil, ben seni bileyim istiyorum.

Benim olduğun kadar dostlarının,
Dostlarının olduğun kadar benim ol istiyorum.

Nice sıkıntı ve zorluk yaşayıp anlatalım.
Yaşayalım ki,Öğrenelim hayatı ve destek çıkmayı.

Birbirimizin omuzlarında ağlamalıyız.
Sen çok dertlenip,içip arkadaşlarınla,
eve gelmelisin.

Paylaşmalı ve beraber sıkılmalıyız.
Öyle ki,yalnız sıkılmak sıkmalı bizi.

Yaşayalım ki,paramız olunca sevinelim.
Güzel günlerimizi,evimizde,
bir şişe şarap ve pijamalarımızla kutlamalıyız.

Ya da bazen dostlarla ucuz biralar içerek….
Böylece yaşamalıyız işte.

Sonra çocuklarımız olmalı,
Düşünsene senin ve benim olan bir canlı.

Geceleri ağladıkça sırasıyla susturmalıyız.
Sen arada mızıkçılık yapmalısın.
Ve ben söylenerek sıranı almalıyım.

Yorgun olduğum için yemek yapmamalıyım,
Söylenerek yumurta kırmalısın.

Hava soğukken birbirimize sıkıca sarılıp yatmalıyız.
Zaman su gibi akıp giderken,
Herşey yaşanmış bir hayatımız olmalı.

Herşeye rağmen hiç bıkmamalıyız birbirimizden.
Mutluda olsa,Kötüde olsa,
Yaşadığımız günler bizim günlerimiz olmalı.

Saçlara düşünce yada gidince aklar,
Çocukları güvence altına alıp gitmeli bu şehirden.

Kavgasız,
Her sabah cinayetle uyanılmayan,
Sessiz bir yere gitmeliyiz.

Geceleri balkonda denizi seyredip,
Sandalyelerimizde sallanmalıyız.

Eve gelip benden kahve istemelisin.
Çocuklar gelmeli ziyaretimize,

Geçmişteki hareketli günlerimizi anımsamalıyız.
Öyle sevmelisin ki beni,Bu yazdıklarım korkutmamalı seni,
Tebessümler açtırmalı yüzünde.

Birgün bu hayatı bırakıp giderken,
Sadece mutluluk olmalı yüzümüzde

Birbirimiz sevmenin gururu olmalı “HERŞEYDE”…..

CAN YÜCEL…

RAMAZAN BAYRAMIMIZ MÜBAREK OLSUN

2011-08-29T22:39:00.003+03:00

" Üşüyorum, susadım, uykum var " dı derken, onbir ayın sultanı Ramazan-ı şerifinde son gününe geldik. Allah orucumuzu, diğer ibadetlerimizi, yapmaya çalıştığımız hayırlarımızı kabul etsin. Yarın Allahın izni ile bayramı karşılayacağız. Tüm dualarınızın kabul olduğu bir bayram sabahına uyanmanızı diliyorum.

Sabah bir uyansanız ki, ev baklavasının şerbeti siz kalkmadan dökülmüş olsun.
Daha tatlı şerbetini çekmemiş ama olsun, siz genzinizi yaka yaka atın ağzınıza bir tane aceleniz var çünkü.

Evet aceleniz var, neden mi ?

Çünkü sevgili okuyucum;
Eğer erkekseniz bayram namazına yetişeceksiniz, bayansanız eşiniz, ya da babanız, ya da kardeşiniz, ya da oğlunuz, ya da hepsi birden bayram namazından gelmek üzereler, onlar gelmeden sizin de benim gibi kahvaltı sofrasını hazırlamanız gerekiyor.

Tamamdır, artık sofra hazır.
Oooohhh börek de mis gibi kokuyor valla. Çayın altını yarıma kısın yavaş yavaş demlensin.

Kolonya ve şeker hazır mı? Çocuklar şimdi kapıyı çalmaya başlar.

Heh, bizimkiler de geldi, hadi artık sofraya.

" YURDUM İÇİN KAHVALTI VAKTİ " Afiyet olsun Türkiye...

Annem ilk kez bir bayram evde değil. Bu bayramı teyzemle birlikde Rize’de nenemin yanında geçirecek. Babam ve annem ailenin büyüklerinden oldukları için bizim bayram misafirimiz çok olur. Yeğenler, kuzenler, ahbablar, komşular, dolup taşar evimiz.

Biz de hiç " nerde eski bayramlar" nostaljisi olmaz. Dejenere olmamış bir aileye sahibim çünkü. Büyük büyüklüğünü, küçük küçüklüğünü bilir. Küçük büyükle tokalaşmaz el öper. Gelen bütün misafirlere kolonya, şeker tutulur, tatlı ve içecek ikram edilir. Minik misafirlerimize de mendilleri hediye edilir. Şehir dışındaki büyüklere telefon açılır, bayramları kutlanır, hayır duaları alınır.

Ya sizde, sizler de bayramlar nasıl geçer ?
Dilerim umduğunuzdan da güzel geçer...

Hepinizin mübarek ramazan bayramını en içten dileklerimle kutluyor, tüm dünyaya barışın, dostluğun, anlayışın, hoşgörünün, bereketin hakim olduğu, savaşların, açlığın, felaketlerin olmadığı, sağlıklı, huzurlu, mutlu nice nice bayramlar diliyorum.

Sevgilerimle,
Güngör Ekinci

Hediye Kitabım Geldi

2011-08-25T23:34:00.005+03:00

Blog sahibi olduğum için kendimi çok şanslı kabul ediyorum.
Çünkü çağımızda pek çok insan yanındakinin yüreğine dokunamazken,
biz bloglarımız sayesinde hiç tanımadığımız, görmediğimiz yüreklere dokunma imkanı buluyoruz.

Bazen de bloggerlar olarak bloglarımıza biraz renk, biraz eğlence katmak,
sevgimizi ve mutluluğumuzu paylaşmak için de kendi çapımızda hoşluklar yaratırız.

İşte en son hoşluğu da blogger arkadaşımız Buğday Tanesi sayesinde yaşadık.
Sevgili Buğday kitap etkinliği başlattı. Katılmak isteyenler, ben de dahil arkadaşımıza mail ile bilgi verip adreslerimizi bildirdik. Kuralar çekildi. Çekiliş sonunda sevgili Buğday, hepimize kime kitap göndereceksek onun adresini mail ile bildirdi.

Bana sevgili blogger arkadaşım Baykuş Gözüyle çıktı.
Ben de sevgili Fadiş’in bloğu Her Telden’e çıkmışım.

Bugün yorgun argın eve geldiğim sırada, daha merdivendeyken, yeğenim Emirhan, hala kitap arabası sana kitap getirdi dedi. Anladım ki kitap arabası derken kargo firmasının hediye kitabımı getirdiğini söylemeye çalışıyor.

Benim alınacak kitaplar listem vardır. Duyduğum, beğendiğim kitapları unutmamak için not ederim ve kitap alacağım zaman bu listeden yola çıkarım.

Hediye almayı, hediye vermeyi, hediye paketi açmayı çok severim.
Kargo poşetinden çıkardıkdan sonra özenle açtım, özenle sarıldığı çok belli olan paketimi.

Ve gözlerime inanamadım.
Çünkü alınacak kitaplar listemde ilk sırada yer alan kitap, ilk sayfasına şık bir el yazısı ile yazılmış olan kısa ve öz mesajı ile şuan da elimdeydi.

Mesnevi- Tam Metin
Mevlana Celaleddin Rumi

Sevgili Her Telden,
Beni hiç tanımadığınız halde tam bir nokta atışı yapmışsınız.
Almış olmakdan çok mutlu olduğum hediye kitabımı, emin olun çok büyük bir keyifle okuyacağım. Çok teşekkür ediyor, sevgilerimi gönderiyorum.

İçtenlikle Güngör,

Kitapyurdu.com sitesindeki kitap tanıtımı için yazılanlar;

...Bu kitap gerçeğe ulaşmanın ve bilgiyle bütünleşmenin sırlarını keşifte, dinin usulünün, usulünün usülü yani din esaslarının esaslarıdır.... Bu kitap; içinde çeşit çeşit dallar, su gözleri olan cennetler cennetidir. Derinliklerinde akan bir su gözdesi, manevi makamlara tükselen yolun başlangıcında bulunan yolcular için cennetteki selsebil çeşmesi gibidir....Gerçekten bu kitap göğüslerin şifası, hüzünlerin cilası, Kur'an-ı Azimü'ş-şan keşşafı, rızkların genişliği, ahlakın iyiliğidir.

BÜYÜK USTADAN MUHTEŞEM BİR YAZI DAHA...

2011-08-23T23:42:00.004+03:00

Bedenin yükünü ayaklar taşır,
ruhun yükünü yürekler.

Bütün ağırlığınızı ve yorgunluğunuzu kaldıran ayaklarınız için,
rahatlığı ve şıklığı bir arada barındıran ayakkabıyı seçersiniz.

İçinizin acılarını, sıkıntılarını, kırgınlıklarını ve
hayallerini yüklenen yüreğiniz için de huzur verici
ve "güzel" bir aşk ararsınız.

Zaten aşklar da ayakkabılar gibidir...

Bazıları çamur yağmur, toz toprak kar buz gibi her türlü
"kötü hava" koşullarına dayanıklıdır.

Bazıları ise ummadığınız kadar kısa zamanda çabucak
yamrulur ilk yağmurlu havada "altı açılır" veya
güzel havalarda bile "iki günde bozulup" gider.

Aşkları da ayakkabılar kadar "itinayla" seçmezseniz,
tıpkı ayağınızda olduğu gibi yüreğinizde NASIR oluşabilir.

Dar gelen bir ayakkabıyı sadece tarzını beğendiğiniz
için "zamanla açılır" diyen satıcıya inanarak alırsanız,
zaman içinde ayak kemiklerinizde "deformasyon" başlar.

Ruhunuzu daraltan bir aşk içinde yalnızca fiziksel beğeniye
Kapılıp "zamanla düzelir"diyenlere kanarsanız,
yine zamanla içinizdeki olumlu duyguların "çarpıldığını"
görebilirsiniz.

Aşık olabileceğiniz insan türü, tıpkı ayakkabılar kadar
değişik stillerde, farklı kalitelerde ve sayısız "renktedir"....

Aşkı bir çeşit serüven olarak "spor" gibi yaşayanlar,
aynen "spor ayakkabı" gibi dikkat çekici ve rahat kişileri
bulurlar.

Tersine aşkta tutucu ve istikrarlı olmayı benimseyenler
"klasik ayakkabı" gibi muhafazakar çizgiler taşıyanlara
tutulurlar.

Dekolte ayakkabılar gibi sadece cinsellik ve
eğlence zevkleriyle ateşlenen aşklar vardır.

Bez' ayakkabılar gibi kısa ömürlü "tatil aşkları" ise
hemen herkesin kişisel tarihinde mevcuttur.

"Marka"ayakkabı alır gibi, sevgilinin kariyerine ve maddi
durumuna "tutulan" aşıklar görürsünüz.

Katı plastikten "yağmur çizmesi" edinir gibi mantık
süzgecinden geçirip "işe yarar" biçimde yaşamak
isteyenleri de bilirsiniz.

Ayrıca ne tuhaf ki, psikolojik testlerde "zaafı" olup
evine sayısız çeşitte ayakkabılar yığan insanların
aynı zamanda "değişik" türde aşklara da zaafı olduğu
söylenir.

Evet, aşk "ayakkabıdır"
Aynen ayakkabınıza bakım yapmayıp "hor" kullandığınız zaman kolayca
eskittiğiniz gibi, aşkınıza da dikkatli davranmayıp
özen göstermediğiniz zaman kısa surede "eskitirsiniz".

Ve nasıl ki "delik" bir ayakkabıyı tamir ettirdiğinizde
Yalnızca "bir miktar" ömrünü uzatmış olursanız;
"delik" bir aşkı onarmaya kalkıştığınızda da
"asla eskisi gibi olmayacaktır"!
CAN YÜCEL

FARK ETMELİ İNSAN

2011-08-20T00:32:00.003+03:00

Farkı fark etmeli, fark ettiğini de fark ettirmemeli bazen.
Bir damlacık sudan nasıl yaratıldığını fark etmeli.
Anne karnına sığarken dünyaya neden sığmadığını ve en sonunda bir
metrekarelik yere nasıl sığmak zorunda kalacağını fark etmeli.
Şu çok geniş görünen dünyanın, ahirete nispetle anne karnı gibi
olduğunu fark etmeli.

Henüz bebekken "Dünya benim!" dercesine avuçlarının sımsıkı kapalı
olduğunu, ölürken de aynı avuçların "Herşeyi bırakıp gidiyorum işte!"
dercesine apaçık kaldığını fark etmeli.

Ve kefenin cebi olmadığını fark etmeli. Baskın yeteneğini fark etmeli sonra.
Azrailin her an süpriz yapabileceğini, nasıl yaşarsa öyle öleceğini
fark etmeli insan.

Hayvanların yolda, kaldırımda, çöplükte ama kendisinin güzel
hazırlanmış mükellef bir sofrada yemek yediğini fark etmeli.
Yaratılmışların en güzeli olduğunu fark etmeli ve ona göre yaşamalı.

Gülün hemen dibindeki dikenin hemen yanı başındaki gülü fark etmeli.
Evinde kedi, köpek beslediği halde çocuk sahibi olmaktan korkmanın
mantıksızlığını fark etmeli.

Eşine "seni çok seviyorum!" demenin mutluluk yolundaki müthiş gücünü
fark etmeli.

Dolabında asılı 25 gömleğinin sadece üçünü giydiğini ama arka
sokaktaki komşusunun o beğenilmeyen gömleklere muhtaç olduğunu fark
etmeli.

Zenginliğin ve bereketin sofradayken önünde biriken ekmek
kırıntılarını yemekte gizlendiğini fark etmeli.

Annesinden doğarken tertemiz teslim aldığı gırtlağını ve aşırı
beslenme yüzünden sarkan göbeğini fark etmeli, fark etmeliyiz çok geç
olmadan.

Ömür dediğin üç gündür,
dün geldi geçti,
yarın meçhuldür...

O halde ömür dediğin bir gündür, o da bugündür...
Can Yücel

Kör kuyuda olsak bile UMUT HEP VARDIR

2011-08-19T00:28:00.002+03:00

Günlerden bir gün, köylerden birinde, adamın birinin eşeği, kuyuya düşmüş.
Niye düşer, nasıl düşer sormayın. Eşek bu. Düşmüş işte.
Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı, bağırdı kendi dilinde.
Sesini duyan sahibi gelip baktı ki vaziyet kötü.
Zavallı eşeği kuyunun dibinde melul mahzun bakınıyor.
Üstelik yaralanmış.
Karşılaştığı bu durumda kendini eşeği kadar zavallı hisseden adamcağız köylüleri yardıma çağırdı.
Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada kaldı.
Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya değmez.
Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek.
Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun içine toprak attılar.
Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her seferinde silkinerek dibe döktü.
Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her an biraz daha yükseldi .
Ve sonunda yukarıya kadar çıkmış oldu.
Köylüler ağzı açık bakakaldı.

Hayat, bazen bizim de üzerimize abanır.
Ne bazeni, çoğu zaman.

Bizi toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur malesef.

Bunlarla başetmenin tek yolu, yakınıp sızlanmak değil,
düşünüp silkinmek, kurtulmak, aydınlığa adım atmaktır.

Kör kuyuda olsak bile...

Sevgilerimle...

GÜNÜN SÖZÜ

2011-08-17T22:23:00.005+03:00

Eş seçmek kitap seçmeye benzer.
İyi tasarlanmış kapak ve cilt ilgini çekebilir.
Ama içeriği sağlam olmadıkça sonunu getiremezsin.

Kadın olmak";
Her erkekte bir parça bırakmak değil, bir erkekte bütün olabilmektir.

"Erkek olmak";
Mükemmelliğini bir çok kαdındα ispαt etmek değil, tek bir kadına mükemmeli yαşαtαbilmektir.

Herşey Gönlümüzce Olsun

2011-08-16T23:00:00.001+03:00

Dibi yosun tutan denizlerle ilgilenme,
sen dağları seyret.

Yenik düşüyorsan özlemlerine aldırma,
kalbindeki o uçsuz bucaksız sevgiyi hisset.

Işıklar sönmüşse ve karanlıksa; ona da aldırma,
ay ışığını seyret.

Sabret…
Sabret ki her şey hissettiğin kadar derin ve sonsuz olsun.
Sabret ki her şey gönlünce olsun.
MEVLANA

Çok Seviyorum Yaşamayı...

2011-08-16T00:31:00.003+03:00

Yaşamak güzel şey doğrusu
üstelik hava da güzelse
hele gücün kuvvetin yerindeyse
elin ekmek tutmuşsa bir de
hele tertemizse gönlün
hele kar gibiyse alnın
yani kendinden korkmuyorsan
kimseden korkmuyorsan dünyada
iyi günler bekliyorsan hele
iyi günlere inanıyorsan
üstelik hava da güzelse
Yaşamak güzel şey
Çok güzel şey doğrusu!

Melih Cevdet Anday

Dostla iftar yemeği

2011-08-14T14:22:00.007+03:00

Ramazanın tadı paylaştıkca artıyor gerçekden.
Yediğini, içtiğini, zamanını, hayatını paylaştıkca güzel ve anlamlı oluyor hayat.
Bizde çok eski dostum Hatice ile Çubuklu Hayal Kahvesi’nde anlamlı kıldık dün geceki iftar saatlerimizi. İstanbul boğazının eşsiz manzarası, canım dostum ile yaptığımız doyumsuz sohbet ve mekanın lezzetli yemekleri, hem ağzıma, hem gözüme, hem ruhuma lezzet kattı.

Söz uçar yazı kalır derler.
Bu nedenle keyifli anların fotoğraflarını bloğumada taşırım hep.

İşte hayata dün geceye ait bir iz bırakmak için, yemek fotoğraflarımızın bir kısmını buraya da taşıdım.

Sizlere keyifli seyirler dilerken sevgili dostuma geceyi organize ettiği için bir kez daha teşekkürlerimi sevgilerimi gönderiyorum.
İçtenlikle Güngör.

İLGİNÇ FOTOĞRAFLAR

2011-08-12T23:36:00.003+03:00

Hadi hobaaa, eller havaya :)

Annemle babamın türküsü

2011-08-11T23:21:00.003+03:00

Ne Güzel Yaratmış Yar Yar Seni Yaradan
İstemem Esmesin Yar Yar Yeller İncinir
Güzelsin Sevdiğim Yar Yar Gülden Goncadan
Uzanmasın Sana Yar Yar Eller İncinir

Kirpiklerin Oktur Yar Yar Kaşın Yay Gibi
Gözlerin Aklımı Yar Yar Etti Zay Gibi
Cemalin Güneşe Benzer Yar Yar Yüzün Ay Gibi
Değmesin Zülüfler Yar Yar Eller İncinir

Bir Garibim Düştüm Yar Yar Gurbet Ellere
Aşığım Ben Yar Yar Sinendeki Güllere
Korkarım Adını Yar Yar Demem Ellere
Düşersin Dillere Yar Yar Diller İncinir
Neşet Ertaş

Bu türkü annemle babamın türküsüdür.
Babam anneme aşık olduğunda, annemlerin evinin önünden geçerken ıslıkla bu türküyü çalarmış. Hala daha televizyonda ya da radyoda bu türkü çıksa sesini açıp birbirlerine duyururlar. Bugün buradan bu güzel türküyü yayınlamak istedim.
Sevgilerimle.

Bahçemizden selam olsun

2011-08-10T15:47:00.007+03:00

Ramazanla aranız nasıl gidiyor?
Benim akşam saat 5 den sonra çok uykum geliyor ve halsiz oluyorum.
Bazende susuyorum, onun dışında çok şükür zorlamıyor beni oruç.
Hem uykum açılsın hem de enerjim yükselsin diye akşamlar bahçemizi suluyorum bazen. Bakmayın bahçe dediğime bahçecik desem daha doğru olur aslında.
Ama çapından beklenmeyen o minicik haliyle öyle çok lezzeti bünyesinde barındırıyor ki.

Bahçe işi ile uğraşmak terapi gibi bir şey.
Tohumları ekmek de güzel, filizlendiklerini izlemekde.
Hele de o mis gibi kokan domatesi salatalığı dalından koparıp salata yapmak gibisi yok inanın. Haziran ayı çok yağışlı geçtiği için kiraza doyamadık bu yaz, ama incirden ümitliyim.

Bahçede yaz çiçeği olarak Akşam Sefası çiçeğini çok severim. Ben aslında pembe ve sarının tohumunu atmıştım bahçeye.

Ama çok ilginç bir şekilde bir de bu renk oluştu kendiliğinden. Şu güzelliğe bakarmısınız, iyiki de olmuş dimi?

Fotoğrafları üzerlerine tıklayarak büyütebilirsiniz. Keyifli seyirler. Ve tabiki sevgiler...

Hüzünlü bir hikaye

2011-08-08T23:31:00.002+03:00

" Evin telefonu sabaha karşı üç buçukta çaldı.
Uyku sersemi adam telefonu açtı.
Telefondaki ses annesine aitti.
Telaşlandı,
korktu başlarına bir şey mi gelmişti?

Annesi " nasılsın oğlum iyi misin?" diye sordu.
Oğlu şaşkın bir ifadeyle " iyiyim anne hayırdır bir şey mi oldu siz iyi
misiniz?" dedi.

Annesi " biz iyiyiz bir şeyimiz yok sadece sesini duymak istedim" dedi.

Oğlu da " anne bunun için mi aradın saat sabahın üçbuçuğu yarında
konuşabilirdik" deyince annesi de " rahatsız mı ettim oğlum?" dedi.

Oğlu " evet anne rahatsız ettin" deyince annesi şöyle dedi:

"30 sene önce sen de beni bu saate rahatsız etmiştin, doğum günün kutlu olsun oğlum" ...

TÜRK USULÜ BAŞARI FORMÜLÜ

2011-08-08T23:19:00.002+03:00

İşe Başlamadan Once................ INSALLAH
Ise Baslarken.......................BISMILLAH
Şaşırırsak..........................ALLAH ALLAH
kendimize Guvenirsek................EVELALLAH
Azmedersek..........................ALİMALLAH
Isten vazgecersek.................. EYVALLAH
Sonuna Kadar Gitmek Istersek........YA ALLAH
Canimizi Sikarlarsa.................FESUPHANALLAH
Ise Cosku ve Heyecanla Sarilinca........ALLAH,ALLLAH,ALLAH
Isi Basariyla Bitirince.............MASALLAH
Eger Isi Basaramazsak...............HAY ALLAH:)))

KİŞİLİK YOKSA GERİSİ BOŞ

2011-08-06T23:26:00.002+03:00

1982 yılı...
Gazi Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu'nda II. sınıf öğrencileri Türkiye Ekonomisi dersinin hocasını bekliyor. Sınıf, öğrencilerin gürültü patırtısıyla sallanırken sert görünümlü hoca kapıda beliriyor. İçeriye kızgın bir bakış atıp kürsüye geçiyor.

Tebeşirle tahtaya kocaman (1) rakamı çiziyor.
"Bakın" diyor. "Bu, kişiliktir. Hayatta sahip olabileceğiniz en değerli
şey..."

Sonra (1)'in yanına bir (0) koyuyor:
Bu, başarıdır. Başarılı bir kişilik (1)'i (10) yapar.

Bir (0) daha...
Bu, tecrübedir. (10) iken (100) olursunuz.

Sıfırlar böyle uzayıp gidiyor:
Yetenek... Disiplin... Sevgi...

Eklenen her yeni (0)'ın kişiliği 10 kat zenginleştirdiğini anlatıyor
hoca...

Sonra eline silgiyi alıp en baştaki (1)'î siliyor.
Geriye bir sürü sıfır kalıyor.

Ve Hoca son sözü söylüyor:
Kişiliğiniz yoksa, öbürleri hiçtir".

İTİBAR - KARAKTER

2011-08-06T23:23:00.001+03:00

itibarı, içinde yaşadığın ortam belirler; karakteri, inandığın doğrular...
İtibar, sandığın şeydir; karakter olduğun şey...
İtibar fotoğraftır; karakter ise yüz ..
İtibar dışardan gelir; karakter içerden.
İtibar, yeni bir topluluğa girdiğinde sahip olduğundur; karakter giderken elinde olan.
İtibarin bir anda olur; karakterin , ömür boyunca.
İtibarin bir saatte öğrenilir; karakterin bir yılda açığa çıkmaz..
İtibar mantar gibi büyür; karakter sonsuza kadar sürer
İtibar zengin veya fakir yapar;karakterse mutlu ya da mutsuz ..
İtibar insanların mezar taşına kazıdıklarıdır; karakter meleklerin TANRI huzurunda senin için söyledikleri.
William Hersey Davis.

Teşekkür ederim Canımın içi

2011-08-04T23:49:00.004+03:00

HAYAT ÇOK ZALİM
Bir yolun varsa gidilecek sona bırakma,
Bir sözün varsa dilden yüreğe hiç susma,
Görmen gerekiyorsa birini git yanına,
Okşaman gereken biryürek varsa esirgeme elini,

Hayat çok zalim...
An gelir...
Elini...gözünü... yolunu... yüreğini alır senden...
O zaman istesende......
Dokunamaz......
Göremez...
Gidemez...
Söyleyemez olursun..
Can Yücel

Yaşamak Seninle Güzel
Neyleyim 3 günlük yalan dünyayı
yaşamak sevgilim seninle güzel
neyleyim ben sensiz geçen hayatı
yaşamak sevgilim seninle güzel
Dünyam cennet olsa sensiz kalamam
yaşamak sevgilim seninle güzel
saraylara koysalar bir gün duramam
yasamak ksevgilim seninle güzel
Bahçemde çiçekler 4 mevsim açsa
gönlüm kuş misali göklerde uçsa
istemem şu ömrüm bin yıl uzasa
yasamak sevgilim seninle güzel
Yıldız Tilbe

Kim Daha Çok Seviyor
Kim her sabah bir karanfil Koyar gider baş ucuna
Kim okşar gözlerini Sana her bakışında
Kim tapar giyindiğin Bir sıradan kazağa
Söyle yarim,
Kim daha çok seviyor

Kim canını hiçe sayar Biricik aşkı uğruna
Kim bekler yollarını Tüm geceler boyunca
Kim verir umarsızca Herşeyini avucuna
Söyle yarim
Kim daha çok seviyor
Çelik.

SNOBLARDAN HOŞLANMIYORUM

2011-08-03T23:18:00.003+03:00

İnsanın düşünme, algılama, yargılama ve sonuç çıkarma yetenekleri zeka olarak algılanır. Zeka katsayısına da IQ denir.

Kişinin duygusal zekasına, karşısındaki insanın duygularını anlayabilme, etrafındaki insanların duygularını hesaba katarak hareket edebilmesine de EQ denir.

Parasını hava atma aracı olarak kullanan, gösteriş meraklısı ve kendisini bir halt sanan kişilere de snob yada daha bildik bir ifade ile züppe denir.

Yok yok, şimdi buradan kelimelerin sözlük anlamını sıralayacak değilim. Sadece IQ’ larının yüksek olduğunu idda eden, EQ’ları sıfır olan, snob insan grubunu tanıyacağız hep birlikte.
Tanıdık geldi mi sizede ? Mutlaka çevrenizde vardır bunlardan :-)

Snoblar yani züppeler sırf hava atmak için marka giyerler. Herkesin giydiğini giymez ucuz yerlere gitmezler. Onlardanmış gibi görünmek için mevki sahibi, nüfuslu kişilerle oturup kalkarlar. Hatta onlarla bir kere tanışsalar, arkalarından bizim kanka diye bahsederler. Sadece onlar akıllıdır, siz geri zekalısınızdır onların gözünde. Her şeyi onlar bilir, siz birşeyden anlamazsınız, hiç boşuna konuşmayın.

Sen kaçıncı sınıf insansın!! bakalım, ondan haber ver önce.
Marka giyermisin söyle bakalım.
Neee zengin değilmisin ?
aaa çok ayıp, ozaman onlarla aynı masaya bile oturamazsın, değersizin tekisin çünkü böyle düşünürler.

Heee ama bunlara şakşakcılık yapacaksan ve arada bir aşağalanmayı göze alıyorsan dolaşabilirsin etraflarında.
O da zor be güzelim. Bu beyinsizleri öv öv nereye kadar ???.
Doğru düzgün fikirleri bile yoktur bunların. Bir yerlerde okuduklarıyla göz doldurmaya çalışırlar. Zaten sohbetleride çok sığ olur ve hiç çekilmez. Çok şey bildiklerini sanırlar, ama pahalı markalar dışında bir halt bildikleri yoktur aslında.

Kıro ama para onda derler de küçümseyerek, ben de paralıların züppelerindenim demezler.
Ne kadar şaşa o kadar mutluluk sanırlar.
Bunlar IQ’larınında yüksek olduğunu zannederek böbürlenirler ama aslen normal bir zekaya bile sahip oldukları tartışılan, EQ’ları sıfır kişilerdir.
Ekip başarısından haberleri bile yoktur. Ortada hep birlikte sağlanan bir başarı mı var, snoblar buna benim başarım der, bizim başarımız demezler.
Bütün küçük dağları onlar yaratmıştır ya, ki inandırabileceklerine inansalar büyük dağlarıda kendilerinin yarattıklarını idda ederler.
Size bakarlar ama görmezler, onun için selam vermezler.

IQ’su ve EQ’su normal olan, çok değerli “İNSAN” arkadaşlarım, tabiki sizler bu yazıda kimleri kasettiğimi anlamışsınızdır.
İnsanlıkdan nasibini almış, mütevazi, alçak gönüllü, güler yüzlü, aklı salim herkes gibi tabiki ben de zenginliğin kötü bir şey olmadığını biliyorum. Hatta yokluğun kapıdan girdiği evden aşk bacadan kaçar derler. Mutlu bir yaşam adına tabiki ihtiyaçlarımızı karşılamak için para şart.

Burada bahsetmek istediğim çok ince bir ayrıntı.

Benim kızdığım sadece duygusal zekaları sıfır olup halk arasında snob yada züppe olarak tabir edilen insancıklar grubunun davranış biçimi.

Sizi bilmem ama kendilerini bir halt zanneden bu insancık grubundan hiç hoşlanmıyorum ben.

Hep sevdiğimiz konularda mı yazacağız, bugünde bu zatları yazmak istedim.
Belki içlerinden biri google’dan bir şey ararken bu sayfayı görürde kendisiyle yüzleşir diye. :-)

Sevgilerimle,
Güngör Ekinci

KİTAP TAVSİYELERİ

2011-08-03T17:01:00.003+03:00

Okunan kitaplar birikti ama bir türlü tanıtmak fırsat olmamıştı.
Onun için üç kitabı birden tanıtmak istiyorum bugün sizlere.

İlk kitabımız Sadık dayımın hediyesi olan, yeni bitirdiğim bir kitap : LEYLA
LEYLA Bosnalı bir kızın yüreğinizi parçalayacak, tüylerinizi ürpertecek, gerçek hayat öyküsü. Öyküden çok kabus desek daha doğru olur sanırım.
Leyla’nın Bosna’daki toplama kampında geçirdiği iki yıl, acıyla dolu kaderi, binlerce kadının travma geçirmesine neden olan savaşın karanlık yüzü, bütün çarpıcılığı ile anlatılmış kitapda.
Açıkcası bazı satırları yüreğim kaldırmadığından atladım okurken.
Kitabı elinize aldığınızda bitirene kadar çok sarsılacağınız kesin.
Mutlaka ama mutlaka okuyun derim.
Dayı tekrar çok teşekkür ederim.
Sevgilerimle.

İkinci kitabımız HERŞEY SENİNLE BAŞLAR/ Kişisel Kurtuluş Savaşınızı Başlatın!
Mümin Sekman

"Hayatta ya tozu dumana katarsın, ya da tozu dumanı yutarsın.
Seçim senin! " demiş yazar.
Bu kitabıda ya okursunuz ya okumazsınız seçim sizin tabiki. Ama ben Türkiyenin en çok satan bu kişisel gelişim kitabını mutlaka okumanızı öneririm.

Üçüncü kitabımız ise KUANTUM SIÇRAMASI
Nilda Ferhan Efeçınar

Açıkcası ben yazarın Kelebekleri Özgürleştirmek isimli kitabını daha çok beğenmiştim. Burada kuantum felsefesi daha çok kuantum fiziği ile anlatılmış. Hayatınızda Kuantum sıçraması yapmak istiyorsanız bu kitabı da okumanızı öneririm. Faydasını göreceğiniz kesin.

Sevgilerimle.
Güngör Ekinci

GEL NEREDEYSEN

2011-08-01T23:01:00.000+03:00

Başımda rüzgar gibi senin sevgindir esen
Gizli vefam herşeyim çıkıp gel neredeysen
Yaşamanın tadı yok seni bir an görmesem
Özlemim mutluluğum çıkıp gel neredeysen

Hıçkırığımı duy da, esen yellere uy da
Elini kalbine koy da gel neredeysen

Bakınca gözlerine varlığımı anlarım
Bütün hayallerimi seninle tamamlarım
Seni yürekten seven anlasana ben varım
Özlemim mutluluğum çıkıp gel neredeysen

Hıçkırığımı duy da, esen yellere uy da
Elini kalbine koy da gel neredeysen
NALAN ALTINÖRS

AYLARIN SULTANI KAPIDA

2011-07-31T00:33:00.002+03:00

Bu gece kalkacağımız sahur ile ayların sultanını karşılayacağız pazartesi sabahı.
Her ramazan ayının ilk 4 - 5 günü çok zor geçer benim için. Tansiyonum düşer ve yoğun bir baş ağrısı çekerim. Çok fazla açlık ve susuzluk hissetmem aslında. Ama çok üşürüm ve sanırım üşüdüğüm için de sürekli uyku isteği duyarım.

Biraz dengem şaşar yani, ama derler ya hani, Allah veriyo kolaylığını işte.
Her zamankinden daha mutlu, daha huzurlu hissederim ramazan ayında kendimi. Onun için çok severim bu ayın ruhaniyetini.

Bir içecek reklamında diyor ya çocuk “ keşke her ay böyle olsa” başka bir reklamda da dede diyor ya hani “ nerde kaldın Ramazan” ben de aynı fikirdeyim valla.
Nerde kaldın ramazan, keşke her ay böyle olsa.

Bu ay televizyonların yayınları daha güzel, insanlar daha iyimser, muhabbetler daha hoş, herkes de daha engin bir hoşgörü hakim oluyor bence.

Keşke hep böyle olsa !?

Sevgili arkadaşlarım, dün dünde kaldı yarın çok geç olabilir.
Bugünden başlamak lazım iyi olmaya, kendimizi sevmeye, etrafımızdakileri sevmeye, hoşgörülü olmaya, affetmeye. Allah bizi canlıların en onurlusu insan olarak dünyaya getirmiş. Onun için yaşamayı sevip, hayatımıza sahip çıkmak lazım. İnanın ki bu sayade hayat da bizi sever ve bize sahip çıkar.

Hani yıllar önce bir film vardı Tatlı Cadı diye hatırladınız mı? Filmin kahramanı sihir yaratmak için burnunu oynatıyordu. İşte hayatınıza sihirli bir değneğin dokunmasını istiyorsanız sizin de yapmanız gereken sadece ve sadece sevgi sunmak. Sevgi sunmaya kendinizden başlamak.

Ben kendimi seviyorum.
Hayatımdaki herkesi seviyorum.
Sizde kendinizi ve herkesi sevin.
Herkese sevgilerinizi yollayın.
Kendinize ve çevrenize iyi bakın.
Güneş her sabah yeniden doğar unutmayın.

Sevgilerimle,
Güngör Ekinci

AĞZIMDAN ÇIKTI KADERİM OLDU

2011-07-29T23:44:00.006+03:00

Kuantum düşünce teknikleri ile ilgili yazılarımda hep derim ya hani, ağzınızdan çıkan sözlere dikkat edin kaderiniz olacak diye, bunu kendi hayatımda bir kez daha deneyimledim geçen akşam.

Yıllardır gıda sektörüne geçiş yapma düşüncelerim olmuştu. Bunun için araştırmalarda yaptım. Fakat maddi sebeplerden dolayı dükkan açma işinin boyumu aştığını fark ettim. Bende kendi çapımda kısa bir sürede olsa mantıcılık yapmıştım. Hatta buradan da duyurmuştum hatırlarsanız. İnsanın elinden çıkan şeyin alıcısının olduğunu bilmesi öyle keyifliki, benim için güzel bir tecrübe olmuştu gerçekden.

Birkaç yıl önce Maeve Binchy'nin Aşk Mutfakta Pişer isimli kitabını okuyordum. Kitapda ortak kurdukları catering şirketinde hayata birlikte direnen ve birbirlerine aşık olan iki kişinin, daha çok şirket mutfağında geçen aşkları anlatılıyordu.

En sevdiğim yabancı kadın oyuncu Catherine Zeta-Jones'dur. Her sayfasını çok beğenerek okuduğum kitabı daha bitirmemiştim ki bir gece televizyonda Catherine Zeta-Jones’un Aşk Tarifi isimli filmine denk geldim. Film kısaca Manhattan’daki bir restaurantın mutfağında başlayan bir aşkı anlatıyordu. Romantik komedi türünde harika bir filmdi.

Kısaca;
kitabım da mutfakdaki aşkı,
izlediğim film de mutfakdaki aşkı anlatıyordu...

O gece bende mutfakla ilgisi olan bir aşk yaşamak istiyorum dedim.
Hatta ikimizde aynı mutfakda çalışsak ne güzel olur gibisinden biiir sürüüü de
şey geçirdim aklımdan.

Düşündüm,
Düşündüm ve İstedim.

Sonra üzerinden yıllar geçti. Tabiki unutmuştum Allaha böyle bir istek gönderdiğimi.

Fakat geçen gece aynı film tekrar gösterildi televizyonda.
Catherine Zeta-Jones’u hayran hayran izlerken bir bir hatırladım nasıl bir aşk istediğimi ve kendi aşkımın tarifini.

Beni huzurundan boş çevirmeyen allahım yine yapacağını yapmış ve bana gıda sektöründe faliyet gösteren bir sevgiliyi, Canımın teee içini göndermişti.
O an fark ettim ki isteğim tam karşılığını bulmuştu.
Filmi izlerken birden bire gözlerim doldu.
Her zaman olduğu gibi yine yüzlerce kez şükrettim allahıma benden yana olduğu için, sesimi duyduğu için ve Canımın içini gönderdiği için.

Hatta birkaç hafta öncede kitaplığımı düzeltirken başka bir şeyi daha fark ettim.
Bankada çalışırken üye olduğumuz bir kurum vardı. Zaman zaman kampanya yapar ve üyelerine hediye kitaplar gönderirdi.

Bir dönem yine bir kampanya yaptı ve bize üç kitapdan birini seçme hakkı verdi.
Kekler, Börekler ya da Akdeniz mutfağı.
Herkes kek ya da börek kitaplarını seçerken ben Akdeniz mutfağını seçmiştim.
Arkadaşlar sen niye o kitabı seçtin dediklerinde, bilmem bakarsınız akdenize gelin olurum demiştim.

Bende dahil kimse İstanbul’dan gideceğime inanmadığı için çok gülmüştük sözlerime. Zaten o sözü söylediğimde benim Akdeniz anlayışımın en uzak noktası da Antalya, Adana civarıydı. Oysa akdenizin teee öteki ucuna yolcuyum bir süre sonra.

Arkadaşlar, nasıl ki kendi yasalarımız, ailemizin yasaları, iş yerimizin yasaları varsa, içinde yaşıyor olduğumuz dünyamızın ve hatta evreninde bir yasası var ve bu daha çok çekim yasası olarak adlandırılıyor son zamanlarda.

Evet, evren yasalarla yönetilir. Birçok gelişim kitapları ve konunun uzmanları çekim yasasının gücünden bahsetmekte olup, son günlerde TV programlarında da bu konunun çokca ele alındığını sanırım birçoğunuz gözlemlemişdir. Evrenin yasası, daha net bir ifade ile inancın yasası gibi işler.

Kısaca toparlamaya çalışacak olursak demek istiyorum ki, iyi düşünün, olumlu düşünün, sevgiyle düşünün, temiz kalple ve yürekden isteyin. Allah sizi duyuyor ve gerçekleştirmek için melekleri harekete geçiriyor.

"Ağzınızdan çıkan söze dikkat edin; Düşünceleriniz olur.
Düşüncelerinize dikkat edin;Duygularınız olur.
Duygularınıza dikkat edin;Hareketleriniz olur.
Hareketlerinize dikkat edin;Davranışlarınız olur.
Davranışlarınıza dikkat edin;Alışkanlıklarınız olur.
Alışkanlıklarınıza dikkat edin;Kaderiniz olur."
Mahatma Gandhi

Hepinize güneşli günler, müjdeli haberler dilerim.
Şu an kalbinizden, aklınızdan ne geçiyorsa gerçek Olsun.
Sevgilerimle... Güngör Ekinci

KÜÇÜK USTADAN BÜYÜK LEZZET

2011-07-27T22:38:00.000+03:00

TENCEREDE FİNCAN KEK :)

Malzemeler
1 Yumurta
1 çay bardağı süt
1,5 çay bardağı şeker
2 çay bardağı un
2 yemek kaşığı kakao
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu

Yapılışı
Bütün malzemeler derin bir kabda çırpılır.
6 tane nescafe fincanı yağlanır (Türk kahvesi fincanlarının bir büyük boyu olması için yani )
Karışım fincanların yarısına kadar doldurulur ve fincanlar küçük bir tencereye konulur.
Tencereye fincanların yarısına gelecek kadar ılık su koyulur ve ağzı açık kaynaması beklenir.
Kaynayınca tencerenin kapağı kapatılır, ağzı hiç açılmadan kısık ateşte 20 dakika pişirilir.
Ocağın altı kapatıldıkdan sonra 15 dakika kapak açılmadan dinlendir.

NOT: Tencerenin kapağından buharlasan su keklerin üzerine damlamasın diye biz kapağın altına kağıt havlu koyduk. Sizde bu şekilde yapabilirsiniz.
Ayrıca 6 fincan dedim ama karışımı fincanlara daha az koyup fincan sayısını çoğaltabilirsiniz.
Üstüne de dilerseniz yarım paket çikolata sosu yapıp dökebilirsiniz ve Hindistan cevizi ile de süsleyebilirsiniz.
Afiyet Olsun.

GÜNÜN SÖZÜ

2011-07-27T22:32:00.004+03:00

Eş dediğin koluna değil, yüreğine yakışmalı. Öyle sıradan gelip geçici heves değil sonsuza kadar 'nefes' olmalı...

SUyun, DUAnın, POZİTİF ENERJİnin GÜCÜ

2011-07-27T00:59:00.003+03:00

SUyun ne kadar çok faydası olduğunu artık bilmeyen yoktur sanırım.
Hatta Dr. Batmanghelidj "Hasta Değil Susuzsunuz" adlı kitabında vucudumuzun tam 46 nedenle suya ihtiyaç duyduğunu anlatmıştır. Bu 46 maddeyi aşağıda sıraladım.

Ama onun öncesinde dikkatinizi çekmek istediğim başka bir şey daha var.

Prof. Emoto’nun su kristalleri ile ilgili yaptığı çalışmayı da sanırım duyanlarınız vardır.
Kısaca hatırlamak gerekirse ; Emoto, mikroskopla yaptığı araştırmalarda, donmuş su kristallerinin dış etkenler karşısında çok değişik şekillerde reaksiyon gösterdiğini keşfeder. Bu araştırmalara göre su kristalleri, dış etkenlerin yanı sıra, müzik, söz ve kavramlara da tepki veriyor. Hatta suyun sadece iyi ve kötü bilgileri, müzik ve sözleri değil, hisleri ve şuuru da kaydettiğini ortaya çıkardı. Emoto, araştırmasıyla suyun sadece hâfızasının ve bilgi taşıyıcı özelliğinin olmadığını, aynı zamanda kâinatın dilini ve gerçek sevgi titreşimini de yansıttığını ispatlamaktadır. Deneyde iki kavanozun içine haşlanmış pirinç konuyor. Birine “teşekkür” , diğerine “aptal” yazılıyor. Bir ay boyunca bu sözler bu şişelere söyleniyor. Netice çok enteresan: "Aptal" denen kavanozun içindeki pirinçler siyahlaşıyor ve kavanozdan çok kötü koku çıkıyor. Diğerinde ise; pirinç beyaz kalıp, hoş bir koku yayılıyor. Bu da gösteriyor ki, kötü ve iyi sözler, su ve pirincin üzerinde tesirli oluyor.

İşte bu deneyi ben de evde yaptım.

Aynı marka 2 adet pet şişeye aynı miktarda su koydum.
İkisine de aynı miktarda haşlanmış pirinç koydum.
Şişelerden birinin üzerine güzel sözler ve bir dua yazdım,
diğerine negatif sözler yazdım.
Günlerce şişelerden birine gülümseyerek bakıp yazdığım pozitif sözleri ve duayı okudum.
Diğerine kaşlarımı çatarak bakıp yazdığım negatif sözleri okudum.

Arkadaşlar inanın abartmıyorum, çok kısa bir süre sonra negatif sözler yazdığım şişedeki pirinçler tuhaf şekiller almaya başadı. Bir ayın sonunda pozitif enerji gönderdiğim şişedeki haşlanmış pirinçler hiç haşlanmamış gibi gayet diri bir şekilde duruyordu ve suyun rengi değişmemişti. Negatif enerji gönderdiğim şişedeki pirinçlerse unufak oldu, suyun rengi siyaha yakın bulandı ve şişenin de şekli değişti.

İşte bu yaydığımız enerjinin ve düşüncelerimizin nelere sebep olabileceğinin en basit ispatı. İnanmayan varsa evde kendi de yapabilir.

Aslında kısaca demek istiyorum ki, hiç kimsenin hayatı A’dan Z’ye mükkemmel değil. Herkesin kendine göre sorunları var. Siz yeterki iyi olun, olumlu olun, inançlı olun, pozitif olun. İnanıyorumki bunların karşılığında hayatta size güzel olacaktır.

Ne demiş atalarımız;
"iyi düşünün başınıza iyi şeyler gelsin".
ya da" ne ekersen onu biçersin".
ya da "bir kişiye kırk kere deli dersen deli olur" ozaman kırk kere akıllı dersen de akıllı olur.

Demek ki zihnimize ve dilimize, allahın bize güzel şeyler sunduğu fikrini ekersek de güzel şeyler olur.

Ne ekersek aklımıza,
Onu çekiyoruz hayatımıza yani.

Günde sadece 10 dakikanızı Allahı düşünmeye ayırın. Ne kadar büyük bir kuvvetin bizden yana olduğunu düşünmek bile kendinize olan güveninizi artıracaktır. Unutmayın, insanoğlunun gücünün yetmediği şeylere onun gücü yeter.

Gülün,
kabullenin,
sevin,
bağışlayın,
olumlu düşünün,
dua edin,
bol bol su için,
Allaha emanet olun.
Hepinize güneşli günler, müjdeli haberler dilerim.

Sevgilerimle...
Güngör Ekinci

SUYUN 46 FAYDASI

1- Hiçbir şey susuz yaşayamaz.
2- Su yetersizliği vücudun bazı fonksiyonlarını önce bastırır, sonra öldürür.
3- Su temel enerji kaynağıdır, vücudun “nakit akımıdır.”
4- Su vücudun her hücresinde elektriksel ve manyetik enerji üretir, bize yaşam gücü verir.
5- Hücre yapısındaki maddeleri birbirine bağlayan bir yapıştırıcıdır.
6- DNA hasarını önler ve onarım mekanizmalarının daha iyi çalışmasına yardımcı olur, böylece üretilen anormal DNA sayısı azalır.
7- Bağışıklık sisteminin (bütün mekanizmalarının) merkezi olan kemik iliğinde, bu sistemi kanser de dahil olmak üzere, çeşitli hastalıklara karşı güçlendirir.
8- Bütün besinlerin, vitmin ve minerallerin temel çözücüsüdür. Vücutta besinleri küçük parçalara ayırır, sindirimlerinde ve son metobolik aşamalarında görev yapar.
9- Besinlere enerji verir ve parçalanan besinler sindirim sırasında bu enerjiyi vücuda aktarır. Susuz yenen yemeğin vücut için hiçbir enerji değeri yoktur.
10- Su, besinlerdeki gerekli ögelerin emilimini artırır.
11- Bütün ögelerin vücuda taşınmasına yardımcı olur.
12- Akciğerlerde oksijen toplayan kırmızı kan hücrelerinin çalışma verimini artırır.
13- Hücreye ulaşan su, o hücreye oksijen verir ve atık gazları vücuttan atılmaları için akciğerlere taşır.
14- Vücudun çeşitli bölgelerinden zehirli atıkları toplar ve atılmaları için karaciğer ya da böbreklere taşır.
15- Eklem boşluklarındaki temel yağlayıcı maddedir, artrit ve sırt ağrılarının oluşumunun önlenmesinde yardımcı olur.
16- Omurgadaki diskleri “şok emici su yastıkları” na dönüştürür.
17- Bağırsakları en iyi çalıştıran yağlayıcı maddedir, kabızlığı önler.
18- Kalp krizi ve felce karşı koruyucudur.
19- Kalp ve beyin damarlarında pıhtılaşmayı önler.
20- Vücudun soğutma (terleme) ve ısıtma (elektrik) sistemleri için vazgeçilmezdir.
21- Düşünme başta olmak üzere, bütün beyin fonksiyonları için bize güç ve elektriksel enerji verir.
22- Serotonin ve diğer nörotransmitterlerin (sinir ileticileri) üretimi için vazgeçilmezdir.
23- Melatonin de dahil olmak üzere, beyinde üretilen bütün hormonların yapımı için gereklidir.
24- Çocuklarda ve yetişkinlerde dikkat yetersizliği sorununa çözüm getirir.
25- Çalışma verimini artırır ve dikkat aralığını büyütür.
26- Su dünyadaki diğer bütün içeceklerden daha kolay bulunabilir ve hiçbir yan etkisi yoktur.
27- Stres, gerginlik ve depresyonun hafiflemesine yardımcı olur.
28- Uykuyu düzenler.
29- Yorgunluğun giderilmesine yardımcı olur ve bize gençliğin enerjisini verir.
30- Cildi yumuşatır ve yaşlılık belirtilerinin azalmasına yardımcı olur.
31- Gözlere canlılık ve parlaklık verir.
32- Glokomdan korunmamıza yardım eder.
33- Kemik iliğinde kan üretim sistemlerini düzenler, lösemi ve lenfoma oluşumunun önlenmesine yardımcı olur.
34- Vücutta enfeksiyon ve kanser hücrelerinin geliştiği bölgelerde bağışıklık sistemini güçlendirmek için çok gereklidir.
35- Kanı sulandırır ve dolaşım sırasında pıhtılaşmasını önler.
36- Kadınlarda, adet öncesi ağrıyı ve ateş başmasını hafifletir.
37- Kalp atışıyla birlikte kanı sulandırıp dalgalandırarak dolaşımdaki katı maddelerin dibe çökmesini engeller.
38- İnsan vücudunda dehidrasyon sırasında kullanılabilecek bir su deposu yoktur. Bu nedenle gün boyunca düzenli olarak su içmemiz gerekir.
39- Dehidrasyon cinsellik hormonunun üretimine engel olur, bu iktidarsızlık ve libido kaybının başlıca nedenlerinden biridir.
40- Su içtiğiniz zaman susuzluk ve açlık duygularını ayırt edebilirsiniz.
41- Kilo vermenin en iyi yolu su içmektir. Düzenli aralıklarla su için ve sıkı bir rejim yapmadan zayıflayın. Acıktığınız zaman aşırı yememeli, ama susadığınızda suyunuzu içmelisiniz.
42- Dehidrasyon doku boşlukları, eklemler, böbrekler, karaciğer, beyin ve deride zehirli çökeltilerin birikmesine yol açar. Su bunları temizler.
43- Su, gebelikte sabah bulantılarını azaltır.
44- Zihin ve vücut fonksiyonlarını bütünleştirir. Karar verme ve hedefleri belirleme yeteneğini artırır.
45- Yaşılıkta bellek kaybının önlenmesine yardımcı olur. Alzheimer, multipl skleroz, Parkinson ve Lou Gehring hastalıklarının riskini azaltır.
46- Kafein, alkol ve bazı ilaçlara duyulan bağımlılığın giderilmesine yardımcı olur.

SÖZ evlilik için ilk adım

2011-07-23T00:37:00.005+03:00

Biliyor musunuz "seni seviyorum" sözcüğünü bu yaşa kadar kimse için kullanmamıştım ben. Şimdiye kadar seni seviyorum sözcüğüne verdiğim yanıt " teşekkür ederim, ben de beni seviyorum " olmuştu hep.

Hatta elimi taşıyabilecek kadar kuvvetli görmediğim için hiç bir eli,
bırakmamıştım hiç bir avucun içine ellerimi.

Tabiki evlilik için saygı, sevgi, aşk, güven, anlayış, merhamet gibi duygular çok çok önemli. Ama bunların dışında da kesinlikle olmazsa olmazlarım vardı ilişkilerimde.

Ben tam bir İstanbul aşığıyım mesela. Evet, İstanbul’un bütün nimetlerinden faydalanamıyorum belki, ama olsun. Bütün dünyanın gözünün üzerinde olduğu bu harika şehirde yaşadığımı bilmek bile yetiyorDU bana.

Sevdiklerimle aynı şehirin havasını solumalıyım derDİM. Hasrete dayanamayan bir yapım vardır, bir haftalık tatillerde bile çok özlerim sevdiklerimi. Ben ailemden, dostlarımdan, arkadaşlarımdan, alışkanlıklarımdan uzaklaşamam, düzenimi bozamam diye düşünürDÜM hep. Bunun için İstanbul dışından çıkan taliplerimi tanımaya bile gerek görmeden geri çevirirdim zaten.

Karakaş, karagöz, siyah saçlı yani karayağız tiplerden hoşlanırdım. Kel olduğu için Aşkın'la (eniştem) dalga geçerdim. Hatta Aşkın bana " baldız içimden bi ses senin benden daha kel birine aşık olacağını söylüyor" derdi, saçmalama ben zevkimi bilmiyormuyum der, gülerDİM.

Evleneceğim kişi mutlaka akıcı bir İstanbul türkçesi ile konuşmalı derDİM.

Benim birine EVET diyebilmem için kalbimin teee içinde AŞK fokur fokur kaynamalı ve bedenimin her yerine şakır şakır süzülmeli derDİM.

Hatta evleneceğim kişi “ ya tam istediğim gibi biri olur, ya da kesinlikle evlenmem” derDİM. Bunlardan birinin eksik olduğu bir ilişkiye başlamazDIM bile.

Daimi okuyucularım bilirler, ben aslında genel itibari ile çok olumlu düşünen, bardağın hep dolu tarafını görmeye çalışan, haline her zaman şükreden biriyimdir. Ama bir kaç ay önce, bir gün öğlen saatlerinde hayatımı düşünürken, aslında ne çok şeyimi kaybettiğimi fark ettim hüzünlenerek. Ve " Allahım dedim herşeyimi aldın beni neyle ödüllendireceğini çok merak ediyorum". Sonra aynı gününün akşamı, Adana'daki kuzenimin bir telefonu ile “ O BENİM HERŞEYİM “ dediğim kocaman bir yürek dahil oldu hayatıma.

Hem de öyle bir yürekki, bütün ezberlerimi bozdurdu bana.
Olmazsa olmazlarımın bir tek maddesi hariç, hiç biri yok ilişkimizde.

Mesela ben İstanbul dışına bile gitmem derken, teeee akdenizin öteki ucuna, İspanya'ya gideceğim kısa bir süre sonra. İstikamet İspanya olunca akıcı bir İstabul türkçesinin de hayal olduğunu tahmin etmişsinizdir sanırım.

Ama şimdi şairin de dediği gibi, onun sesi bana " dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkısını dinlemek gibi " geliyor.

Eniştem haklı çıktı. Ondan daha da kel birine aşık oldum. Ama gözlerine bakınca öyle güzel şeyler görüyorum ki yüzünde.
Güven görüyorum mesela en kocamanından,
sevgi görüyorum sıcak ve yumuşakcık,
aşk görüyorum çakmak çakmak parlayan.

Biliyorum çok zor olacak başlangıçlar.
Bir sabah dilini, dinini, yaşam tarzını, hiç birşeyini bilmediğim bir ülkede uyanacağım. Çok özleyeceğim ailemi, dostlarımı, alışkanlıklarımı. Hatta belki bakkalı, manavı, çarşıyı, pazarı bile.

Ama işte olmazsa olmazlarımdan öyle bir madde karşılığını bulduki ilişkimizde, sırf o bile yetiyor ben gidiyorum demek için.

AŞK fokur fokur kaynamalı ve bedenimin her yerine şakır şakır süzülmeli demiştim ya, daha da fazlası oldu. Hücrelerime hatta DNA'larıma kadar aşık oldum ben.

İşte bu aşkı 20 Temmuz akşamı söz yüzüğümüzle taçlandırdık. Mutluluğumu sizlerle de paylaşmak istediğim için bu yazıyı kaleme aldım. Yıllar önce sevmek istediğim adamı tarif ederken aşağıdaki şiirim çıkmıştı meydana. Şimdi fark ediyorum ki, onun gibi toplanmış çıkarılmış, çarpılmış bölünmüş biri olan ben, bu şiirde baştan sona Canımın içini tarif etmişim sanki.

Yazının buraya kadarı sizler içindi. Bundan sonrası Onun için.

Canımın içi,
Sen zaten seninle ve ilişkimizle ilgili hissettiklerimi ayrıntıları ile biliyorsun.
Artık tek isteğim, seninle el ele, göz göze, omuz omuza, yürek yüreğe yaşlanmak.
Bana yaşattığın tüm duygular için,
hayatıma kattığın herşey için,
en önemlisi hayatımdaki varlığın için,
yürekden teşekkür ederim.
İyi ki varsın. Seni seviyorum…
Güngör ( Su)

SEVECEĞİM ADAM

Seveceğim adam, ideallerim gibi ödün verilmez,
Özgürlüğüm gibi vazgeçilmez olmalı.

Grevde hakkını kazanmış işçi kadar umutlu,
Emeklerin boşa gitmediğini bilmek kadar güven verici olmalı.

Seveceğim adam, yurdum kadar güzel,
İstanbul kadar gizemli olmalı.

Sorunları olgunlukla çözecek kadar sağduyulu,
Küllerinden yeniden doğabilecek kadar güçlü olmalı.

Seveceğim adam, annesi gibi asil ve ağırbaşlı,
Babası gibi samimi ve yürekden olmalı.

Beyaz güvercinler kadar barışçı,
Su gibi duru ve akıcı olmalı.

Seveceğim adam, Mevlana’yı bilecek kadar inançlı,
Okyanusları kulaçlamak gibi coşkulu olmalı.

Yeni doğmuş bir evladı ilk kez kucaklamak kadar mutluluk verici,
Çiçeğe durmuş kiraz ağaçlarını izlemek kadar zevk verici olmalı.

Seveceğim adam, Cumhuriyetin anlamını bilip önemini kavramış,
Anadolu evladı olmak gibi, gurur verici olmalı.

Harçlık bekleyen bir çocuğun, babasının bayram namazından
gelmesini beklemesi kadar masum,
Köyde tırpandan sonra içilen ayran kadar ferahlatıcı olmalı.

Başımı koyduğum yastık kadar rahatlatıcı,
Yastığımı payşalacak kadar sevdiğim olmalı.

Seveceğim adam, toplanmış çıkarılmış olmalı,
Çarpılmış bölünmüş olmalı,
Elde kalan, adam gibi bir Adam olmalı.
Öyle ki, bu can ona düşünmeden kurban olmalı.

ÜÇ “ Ş “ YETER

2011-07-15T18:05:00.004+03:00

Nedir bu üç “Ş” dediğinizi duyar gibiyim.

Şeker mi dediniz ? Hayır değil.
Şefkat mi dediniz ? Kısmen olabilir ama tam olarak değil.
Şans mı ? Çok lazım ama hayır.
Aşk mı dediniz ? Çok yaklaştınız ama değil.

Tamam tamam söylüyorum.
3 Ş yani aŞ , eŞ, iŞ

Allah açlıkla terbiye etmesin diyerek aŞ,
Yalnızlık sadece Allaha mahsusdur diyerek eŞ,
Hayatı paylaştığımız eŞimizle, hayatın tadına varabilmek için iŞ.

Gerisi mi?
Gerisi teferruattan başka bişey değil.

Birlikte çalıştığınız iŞ arkadaşlarınızın hakkını yemeden,
Yalakalara çanak tutmadan,
Namuslu ve dürüst yollardan,
Sizi üste taşıyan astlarınızı ezmeden para kazandığınız bir iŞiniz varsa korkmayın arkadaşlar. Çünkü bu iş size sevinçle harcayacağınız, bereketli paralar kazanmayı nasip eder mutlaka.

Peki sonra ne olur ?
Sonra, hayırlı yollardan kazanılan bu para ile evinizde sıcak ve lezzetli aŞlar pişer. İçtiğiniz su, yuttuğunuz her lokma sizi mutlu eder. İçinizde dolaşan her su damlası sizi daha sağlıklı ve zinde, dolayısı ile mutlu etmek için yol alır vücudunuzda. Ocağınızın üzerinden yayılan çorbanın, yada fırınınızdan gelen vanilyanın kokusunu çekin içinize. aŞınızın kokusu bile size terapi gibi gelecektir inanın bana. Abartmıyorum, çok iyi hissedeceksiniz kendinizi.
Abarttığımı düşünenler lütfen birde dolaplarında aŞ pişirecek malzemeleri olmadığını düşünsünler.

Dürüstçe çalıştığımız iŞimizden paramızı kazandık,
Paramızla lezzetli aŞlar pişirdik.
Ve şimdi de sıra geldi bu aŞı, huzurla, mutlulukla birlikte yiyecek hayat arkadaşınıza, yani eŞinize.

Herkes layığını bulur arkadaşlar.
Ben herkesin kendisine uygun eŞ’i hayatına çekeceğine inanıyorum. Doğru insanın gelmesi bazen zaman alabilir. Ama bekleyin, aŞk'ın kapınızı nezaman çalacağı hiç belli olmuyormuş, ben de yaşayarak öğrendim. Sonrasında iyi günde kötü günde diyerek başlayan hayat yolculuğu, omuz omuza, yürek yüreğe devam edecekdir.

aŞ, eŞ, iŞ = huzur, mutluluk, sağlık, güven, başarı.

Hepinize, emeğinizin karşılığı aldığınız bir iŞ,
Vücudunuzun sağlığını sağlayacak helal aŞ,
Gözü kapalı kendinizi emanet edebileceğiniz, kıymetinizi bilen bir eŞ dilerim.

Sevgilerimle,
Güngör Ekinci

BERAT KANDİLİ

2011-07-15T18:03:00.001+03:00

Kandilimizin mübarek olmasını,
tüm dualarımızın kabul olmasını dilerim.
Sevgilerimle.

ALLAHIM MEMLEKETİME ACİL ŞİFALAR VER

2011-07-13T23:40:00.003+03:00

Anne çocuğunu,
Çocuk babasını,
Baba karısını,
Biri sevgilisini,
Diğeri arkadaşını,
Öteki komşusunu kesiyor, öldürüyor, eziyet ediyor, aldatıyor, satıyor...

Biz nasıl bir millet olduk böyle?
Sevinince de şiddet var, sinirlenince de.
Düğünlerinde öldürülen gelinler damatlar bile duyar olduk.

Biz ki iyinin, doğrunun, güzelin, sevginin, merhametin temsilcisi bir peygamberin ümmeti değil miyiz?

Peki ne oluyor bize böyle ?
Cinnet geçiren bir millet olduk çıkdık.

Her şeyin başı eğitim diyoruz ama, bu ve benzeri suçları eğitimlisi de işliyor, eğitimsizi de, fakiri de işliyor, zengini de.

Filmlerde bile bu konular işleniyor en çok. Hatta yapımcılar neredeyse dışarıdaki azılılarla yarış halindeler en çok vahşeti hangisinin sergileyebileceği konusunda. Ne haber izleyebiliyorum, ne gazete okuyabiliyorum artık.

Acaba diyorum millet vahşeti medyadan mı öğreniyor, yoksa medya toplumda yaşananları mı yazıyor, çıkamıyorum işin içinden.

Ama net görünen bişey var ki saygı, sevgi, merhamet, maneviyat duyguları yok oluyor yavaş yavaş.

Allahım,
Milletime huzur, memleketime acil şifalar ver.
Ülkemizde ve dünyada barışı sağla.
Herkes sağlıklı, mutlu ve bolluk, bereket içinde olsun.
Amin.

Sevgilerimle, Güngör Ekinci

William SHAKESPEARE / 66. SONE

2011-07-13T12:49:00.001+03:00

Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.
Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini,
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,
O kızoğlan kız erdem dağlara kaldırılmış,
Ezilmiş, hor görülmüş el emeği, göz nuru,
Ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş,
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın,
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın,
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen' e
Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama,
Seni yalnız komak var ya, o koyuyor adama.

William SHAKESPEARE
Çeviren: Can Yücel

İNCİTME

2011-07-13T12:44:00.002+03:00

Gölgesinde otur amma
Yaprak senden incinmesin.

Temizlen de gir mezara
Toprak senden incinmesin.

Yollar uzun, yollar ince
Yol kısalır aşk gelince

Yat kurban ol İsmail'ce
Bıçak senden incinmesin.

Burdayım de ararlarsa
Doğru söyle sorarlarsa

Tabutuna sararlarsa
Bayrak senden incinmesin.

İl göçsün göçtüğün vakit
Yol yansın geçtiğin vakit

Suyundan içtiğin vakit
Irmak senden incinmesin.

Toz konmasın sakın sana
Hakkı geçer halkın sana

Gücenmesin yakın sana
Uzak senden incinmesin

Abdurrahim KARAKOÇ

ANNE İYİKİ DOĞDUN İYİKİ VARSIN

2011-07-12T01:08:00.005+03:00

Babamın güzel eşi,
Güngör, Hakan-Şükriye, Güler-Aşkın ve Gökhan’ın annesi,
Emirhan’ın babaannesi,
Ecrin’in anneannesi,
Hırçın karadenizin sakin kızı,
Doğu anadolunun buğday tenli gelini,
canım annem doğum günün kutlu olsun.
İyiki dünyaya senin kızın olarak gelmişim.
Seni çok seviyorum.
Güngör...

UMUT HEP VARDIR

2011-07-11T23:57:00.003+03:00

Bir odada dört mum sessizce yanıyordu. O kadar derin bir sessizlik hüküm sürüyordu ki odada, aralarında fısıltı şeklindeki konuşmaları bile rahatlıkla işitiliyordu.

1.Mum 'ben BARIŞ'ım ! dedi.
Ancak kimse benim sürekli yanık kalıp, etrafıma ışık saçabilmeme yardımcı olmuyor. Artık sönmek üzereyim... Ve sessizce karanlığa gömülüverdi...

2.Mum 'ben İNANÇ 'ım dedi.
Ama artık gerekli olduğuma inanmıyorum.. Yanık kalmamın da bir kıymeti kalmadı, diye eklerken hafif bir esinti ışığını söndürüverd...

3.Mum çok üzgündür. 'ben SEVGİ'yim' dedi.
Ama etrafıma ışık verecek gücüm kalmadı. İnsanlar beni hep kenara itiyorlar. Kendilerine en yakın olanları bile sevmemeye basladılar. Sessizce söndü ve gitti Sevgi mumu...

O sırada içeri aniden bir çocuk girer. 3 mumun söndüğünü görünce sebebini sorar ve niçin sonuna kadar yanmadıklarına üzülerek ağlamaya başlar.

4.Mum, yumusak ve yatıştırıcı sesi ile çocuğa ağlamamasını söyler.

" Korkma ben etrafıma ışık saçtığım sürece digerleri yeniden yanarlar ve onlar da aydınlatmaya devam ederler" der.
Çünkü ben UMUT'um ! "
Gözleri parlayan çocuk umut mumunu alır ve diğerlerini sevgiyle teker teker yakar.

Hepimizi umutlarımız ayakta tutmuyor mu zaten?
Umutlarımız hiç tükenmesin arkadaşlar.
Ve umut ettiğimiz her şey gerçek olsun.
Sevgilerimle.

Yaşamdır, keyif almayı değerli kılan

2011-07-10T01:59:00.002+03:00

Adamın biri bir çocuğa bir elma vermiş. Çocuk çok sevinmiş.
Bir elma daha vermiş.Çocuk daha çok sevinmiş.
Bir elma daha verince çocuk sevinçten deliye dönmüş.
Ve bir elma daha verince, çocuk dört elmayı elinde zaptedememiş, sonuncusunu düşürmüş yere...

Bu sefer ağlamaya başlamış çocuk.

Hayat böyledir işte...
Hayal etmediğimiz bir mutluluğa eriştikten sonra, onun bir lokmasını dahi kaybetmek bizi perişan eder.

Oysa ki "Keyifler değildir yaşamı değerli yapan.
Yaşamdır, keyif almayı değerli kılan"

Bernard Shaw

MEMLEKET İSTERİM

2011-07-10T01:58:00.001+03:00

Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim
Ne başta dert ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim
Ne zengin fakir ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikayet ölümden olsun
Cahit Sıtkı Tarancı

TEK KELİMELİK HAYAT DERSİ

2011-07-09T00:14:00.002+03:00

"Şanslı kişi nedenleri anlayabilmiş olan kişidir"

Kızılderili kabilesinin yaşlılarından biri hayat, aşk ve evlilik üzerine gençlerle konuşurken, "İçimizde iki kurt var ve bunların arasında da acımasız bir savaş sürüyor" diyerek bir konu açıyor.

"Kurtlardan biri korkuyu, öfkeyi, kıskançlığı, pişmanlığı, açgözlülüğü, kibiri, kendine acımayı, küskünlüğü, aşağılık duygusunu, yalanları, üstünlük taslamayı ve benciliği temsil ediyor.

Diğeri ise; zevki, huzuru, sevgiyi, umudu, paylaşmayı, cömertliği, dinginliği, alçak gönüllülüğü, nezaketi, yardımseverliliği, dostluğu, anlayışı, merhameti ve inancı temsil ediyor."

Dinleyenlerden biri "Hangi kurt kazanacak?" diye soruyor;

Yaşlı adam kısaca: "BESLEDİĞİNİZ" diyor.

Hepinize güler yüzlü bir hafta sonu dilerim, sevgilerimle...

Saraydan Sürgüne

2011-07-07T23:12:00.003+03:00

Kenize Mourad

Canımın içinin hediyesi olan kitabımı az önce bitirdim.
Adı Saraydan Sürgüne
Yazarı Kenize Mourad

Sultan 5.Murad’ın torunu olan Selma sultanın, Çırağan sarayındaki doğumu ile başlayıp, Fransa’da yokluk içinde sona eren 30 yıllık hayat hikayesi anlatılıyor kitapda.
Kitabı kaleme alan Kenize Mourad da zaten Selma sultanın kızı. Yazar iki yaşındayken kaybettiği annesini anlatmış kitabında. Kitabı okudukca insanoğlu neler yaşıyor dedim kendi kendime.Nerden nereye...
Kısacık gibi görünen bu 30 yıla neler sığdırmış Selma sultan. Gösterişli bir hayat, Lübnan’a sürgün gönderilme, hiç tanımadığı bir Hint racası ile evlenme, sefalet, savaş, hor görülme… Ve daha neler neler…
Kitabı mutlaka okumanızı öneririm. Yalnız 704 sayfalık kitabın başlangıç sayfaları sizi biraz sıkabilir. Sakın bırakmayın. Diyebilirim ki kitap aslında 195. sayfa itibari ile yani Lübnan’a sürgün edildikden sonra başlıyor.

Ayrıca Kenize Mourad ile ilgili olarak Wikipedia da yaptığım araştırmada da asıl adının Rajkumari Kenize de Kotwara olduğunu, fakat Fransa'da ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığına geçtiğinde nüfusa kayıt olurken adını "Kenize Mourad" olarak değiştirdiği bilgisine rastladım.

Sevgilerimle,
Güngör.

BÜYÜK AŞKIM

2011-07-06T02:20:00.001+03:00

Kucağını aç bana
Kollarına al beni
Çok aradım zor buldum
Artık bırakmam seni

Sımsıkı sarıl bana
Bir yudum yaşat beni
Unutmak istiyorum
Kollarında her şeyi

Öyle mesut et ki
Tatlı sözlerinle
Öldür gözlerinle
Öp beni
Büyük aşkım
Büyük aşkım
Büyük aşkım
Yıldızlar kayarken
Akşamın koynunda
Martılar kıskansın
Uçur beni büyük aşkım
KAYAHAN

Çok ilginç bir matematik testi

2011-07-06T01:07:00.003+03:00

Ayakkabı numaranı 5 İLe Çarp
Çıkan Sonuca 50 Ekle
Çıkan Sonucu 20 ile Çarp
Çıkan Sonuca 1011 ekle
Çıkan Sonuçtan doğum yılını çıkar
4 Haneli bir sonuç çıkacak.

ilk 2 Numara Ayakkabı Numaran
Son 2 Numara Yaşın Olacak .!

GÜNÜN SÖZÜ

2011-07-06T01:00:00.001+03:00

Yürekli bir kadının başı,
yüreksiz bir erkeğin omuzuna ağır gelir!

Son Kale ÇANAKKALE...

2011-07-03T11:42:00.001+03:00

Birkaç gün önce çoook çok özel bir yerdeydim.
Günü birlik bir turla nenem, annem ve ben, Çanakkale şehitliğimizi ziyarete gittik.

18 Mart 1915 de, deniz harekatı ile başlayan Çanakkale Savaşında İtilaf Devletleri boğazı geçemeyince 25 Nisan 1915’de Gelibolu Yarımadası’na asker çıkarmış ve sekiz buçuk ay sürecek olan kara savaşları başlamıştır.

Bu savaşın sonunda müttefikler 43 bin ölü, 30 bin kayıp,72 bin yaralı verirken Türk ordusu da 55 bin şehit , 25 bin hastanede yaralı iken ölen, 10 bin kayıp ve 100 bin yaralı vermiştir.

Bu nedenle bölgede her biri ayrı bir kahramanlık örneğini yansıtan çok sayıda şehitlik bulunmaktadır. Bütün bu şehitliklerin anısına da Çanakkale Şehitler Abidesi dikilmiştir.

Bölgede çeşitli yerlerde Türk anıtı ve şehitliği, Fransız, İngiliz, Avustralya ve Yeni Zelanda’ya ait anıt ve mezarlıklar bulunmaktadır.

Şehitliklerin büyük bir bölümü Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkında (Avrupa Yakası) bir kısmıda Anadolu Yakasında bulunmaktadır.

Çanakkale Savaşı cesaretin kahramanlığa dönüştüğü, tarihte eşi benzeri görülmemiş olan destansı bir savaştır. Bölgedeki şehitlikler bir günde gezmekle bitecek gibi değil di tabiki. Bu nedenle biz de sadece Şehitlik tanıtım merkezi civarında bulunan şehitliklerimizi gezebildik.

Vatanımızın her bir karışı için seve seve şehit olmuş binlerce mehmetciğimizi saygı, rahmet, gurur ve şükranla anıyorum. Ruhları şad olsun.

Aşağıda tanıtım merkezindeki sergi salonunda ve şehitliklerimizde çektiğim fotoğraflardan bazılarını yayınladım. Fotoğrafları üzerlerine tıklayarak büyütebilirsiniz.

Saygılarımla.
Güngör Ekinci

" Bu memleketin topraklarında kanlarını döken İngiliz, Fransız, Avustralyalı,Yeni Zelandalı, Hintli kahramanlar! Burada, dost bir vatanın toprağındasınız. Huzur ve sükun içinde uyuyunuz. Sizler, Mehmetçiklerle yanyana koyun koyunasınız. Uzak diyarlardan evlatlarını harbe gönderen analar! Gözyaşlarınızı dindiriniz. Evlatlarınız bizim bağrımızdadır. Huzur içindedirler ve rahat uyuyacaklardır. Onlar bu toprakta canlarını verdikten sonra, artık bizim evlatlarımız olmuşlardır. "
Kemal Atatürk.

Seyit Onbaşı, 1889 yılının Eylül ayında Havran İlçesi Çamlık (Manastır) köyünde dünyaya geldi. 1909 yılının Nisan ayı başlarında askere alındı. 1912′de Balkan Savaşları’na katıldı. Savaş bitiğinde terhis edilmedi ve topçu eri olarak Çanakkale Cephesi’nde görev aldı. Çanakkale Savaşları’nda gösterdiği kahramanlıkla adını Türk tarihine yazdırdı. 18 Mart Deniz Savaşı sırasında, Rumeli Mecidiye Tabyası’nda ayakta kalabilen tek top vardı onun da mermi kaldıran vinci bozulmuştu. Seyit Onbaşı büyük bir güçle 215 Okkalık mermiyi üç kez kaldırarak namlunun ucuna sürmüş ve bu kahramanlığı ile Ocean gemisi büyük bir yara almıştı. Seyit Onbaşı 1918 sonbaharında köyüne döndü. 1934 tarihinde yürürlüğe konan soyadı yasasıyla “Çabuk” soyadını aldı. 1939 yılında akciğerlerindeki rahatsızlık nedeniyle vefat etti.

Yurdun her tarafı savaşın için de olduğundan, ülkemiz 9 cephede birden savaşmıştır. Aşağıdaki üç fotoğrafda hangi şehrimizden kaç şehitimizin olduğu gösterilmektedir. Tabii bu sayılar sadece Çanakkale cephesi için geçerli olup, tespit edilebilen rakamlardır. Askerler daha çok yaşadıkları yere yakın olan cephelere gönderilmiştir. Doğu anadolu bölgesinde yaşayan mehmetciklerimiz yoğun olarak doğu cephelerinde savaşmıştır yani.

Rehberimiz savaş sırasında yaşanan, çok sayıda da insanlık derside anlattı. Dinledikce hüzünlendim ve bu Ulusun çocuğu olmakdan bir kez daha onur duydum.
İşte onlardan iki tanesi.

*** Çanakkale Savaşlar'ında savaşıp, bir kolu ile bir ayağını kaybeden Fransız Generali Bridges, yurduna döndükten sonra anlattığı bir savaş hatırasında şöyle diyor: "Fransızlar, Türkler gibi mert bir milletle savaştığınız için daima iftihar edebilirsiniz. Hiç unutmam, savaş sahasında dövüş bitmişti. Yaralı ve ölülerin arasında dolaşıyorduk az evvel, Türk ve Fransız askerleri süngü süngüye gelip ağır zaliyat vermişlerdi.Bu sırada gördüğüm bir hadiseyi ömrüm boyunca unutamayacağım. Yerde bir Fransız askeri yatıyor, bir Türk askeride kendi gömleğini yırtmış onun yaralarını sarıyor, kanlarını temizliyordu. Tercüman vasıtası ile şöyle bir konuşma yaptık: - Niçin öldürmek istediğin askere yardım ediyorsun? Mecalsiz haldeki Türk askeri şu karşılığı verdi: "Bu Fransız yaralanınca cebinden yaşlı bir kadın resmi çıkardı. Birşeyler söyledi, anlamadım ama herhalde annesi olacaktı. Benim ise kimsem yok. İstedim ki, o kurtulsun, anasının yanına dönsün". Bu asil ve alicenap duygu karşısında hüngür hüngür ağlamaya başladım. Bu sırada, emir subayım Türk askerinin yakasını açtı. O anda gördüğüm manzaranın yanaklarımdan sızan yaşlarımı dondurduğunu hissettim. Çünkü, Türk askerinin göğsünde bizim askerinkinden çok ağır bir süngü yarası vardı ve bu yaraya bir tutam ot tıkamıştı. Az sonra ikisi de öldüler..." Fransız Generali BRIDGES

*** Mustafa Kemal'in Ruşen Eşref'e anlattığı meşhur bir Çanakkale hâtırası vardır. Düşmanın mevki kazandığını fark eden Mustafa Kemal Bey, emrindeki askere hitaben, "Ben size taarruzu emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum. Biz ölünceye kadar geçecek zaman zarfında yerimize başka kuvvetler ve kumandanlar kaim olabilir." emrini verir. Emri harfiyyen yerine getiren 57. Alay, Mustafa Kemâl'in has tâbiriyle "kâmilen şehid" olur. 57. Alay'ın sancağı Avustralya'nın Melbourne şehrindeki müzede sergilenmekteymiş bugün; altındaki levhada ise şu bilgi yer almaktaymış.
"Bu alay sancağı Gelibolu savaş alanından getirilmiştir ama tutsak edilememiştir, çünkü Türk ordusunun milli geleneklerine göre bir alayın sancağı, alayın sonuncu eri ölmeden teslim edilemez. Bu sancak, sonuncu muhafızının da altında ölü olarak yattığı bir ağacın dalına asılı olarak bulunmuştur. Kahramanlık timsali olarak karşınızda duran bu Türk Alay Sancağı'nı selamlamadan geçmeyiniz."

Kahramanlık destanımızla ilgili olarak yazılmış şiirlerimizden en sevdiklerimden iki tanesine de yer vermeden geçemiycem.

DUR YOLCU

Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın bu toprak,
bir devrin battığı yerdir.
Eğil de kulak ver bu sessiz yığın
Bir vatan kalbinin attığı yerdir.
Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda,
Gördüğün bu tümsek, Anadolu'nda
İstiklal uğruna, namus yolunda,
Can veren Mehmet'in yattığı yerdir.
Bu tümsek, koparken büyük zelzele
Son vatan parçası geçerken ele
Mehmet'in düşmanı boğduğu sele
Mübarek kanını kattığı yerdir.
Düşün ki haşrolan kan, kemik, etin
Yaptığı bu tümsek amansız çetin
Bir harbin sonunda bütün milletin
Hürriyet zevkini tattığı yerdir
Necmettin HALİL ONAN

BU VATAN KİMİN

Bu vatan, toprağın kara bağrında
Sıradağlar gibi duranlarındır;
Bir tarih boyunca, onun uğrunda
Kendini tarihe verenlerindir...
Tutuşup: kül olan ocaklarından,
Şahlanıp: köpüren ırmaklarından,
Hudutlarda gaza bayraklarından,
Alnına ışıklar vuranlarındır...
Ardına bakmadan yollara düşen,
Şimşek gibi çakan, sel gibi coşan,
Huduttan hududa yol bulup koşan,
Cepheden cepheyi soranlarındır...
İleri atılıp sellercesine,
Göğsünden vurulup tam ercesine,
Bir gül bahçesine girercesine,
Şu kara toprağa girenlerindir...
Tarihin dilinden düşmez bu destan:
Nehirler gazidir, dağlar kahraman,
Her taşı bir yakut olan bu vatan,
Can verme sırrına erenlerindir...
Gökyay'ım ne yazsan ziyade değil,
Bu sevgi bir kuru ifade değil,
Sencileyin hasmı rüyada değil,
Topun namlısında görenlerindir...
Orhan Şaik GÖKYAY

Kadınlar Ne İster ?

2011-07-01T23:01:00.004+03:00

Bu akşam televizyonda Mel Gibson’ın Kadınlar Ne İster? isimli filmini izledim. Hem de 3. kez ve aynı keyifle.
Sonra ben de yıllardır televizyon kanallarında, dergilerde, gazetelerde hatta bazen eş dost sohbetlerinde bile karşılaştığımız bu sorunun cevabını, kendime göre cevaplamak ve sizlerle de paylaşmak istediğim için bu yazıyı kaleme aldım.

Ve yazdıkca fark ettim ki aslında Erkekler Marstan, Kadınlar Venüsten denilsede beklentilerimiz erkeklerden çok da farklı değil. Çünkü bir çok şeyi insan doğası gereği istiyor zaten. Kim ister ilgisiz bir eş, kim ister aldatılmak, kim ister içinde aşk olmayan ilişki yaşamak. Tabiki hiç kimse.

Her birimizin kişiliklerimize, bakış açımıza, yaşam tarzımıza, değer yargılarımıza göre değişen istekleri de vardır mutlaka. Ama işin özü aynı bence. Yani biri maç diye tutturuken diğeri tiyatro, yada siz oto parfümü derken biz benim parfümüm diyebiliriz.

Gelelim özde ne istediğimize;

İLGİ isteriz.
SADAKAT isteriz.
SEVGİ isteriz.
SAYGI isteriz.
ROMANTİZM isteriz.
HEYECAN isteriz.
ŞEFKAT isteriz.
GÜVEN isteriz.
TUTKU isteriz.
AŞK isteriz.
ÖZGÜRLÜK isteriz.
DÜRÜSTLÜK isteriz.
MERHAMET isteriz.
FARK EDİLMEK isteriz.
EŞİTLİK isteriz.
HUZUR isteriz.
DOSTLUK isteriz.
DEĞER VERİLMEK isteriz.
ÖNEMSENMEK isteriz.
ŞIMARTILMAK isteriz.
SAHİPLENİLMEK isteriz.
BİZİ ANLAMANIZI isteriz.
ÇİÇEK isteriz.
ÇİKOLATA isteriz. (Canımın içi ben sütlü, fıstıklı seviyorum :))
BÜTÜN ÖZEL GÜNLERİMİZİN HATIRLANMASINI isteriz.
BOL BOL GÜZEL SÖZLER DUYMAK isteriz.
ALIŞ VERİŞE GİTMEK isteriz.
MUTLU OLMAK isteriz.
YASLANACAK OMUZ isteriz.
UZANACAK DİZ isteriz.
BÜTÜN BUNLARI BİZ SÖYLEMEDEN SİZ TAHMİN EDİN isteriz.

Yeteri kadar anlattım sanırım ne istediğimizi :)
Ama diyorsanız ki, ben arif değilim tarife ihtiyacım var. Siz herşeye romantizm katın en iyisi. Çünkü birçok şeyde romantizm ararız biz. Zaten değilmi ki sırf bu yüzden deterjanın bile bahar esintilisini seçeriz :)

İçten sevgilerimle,
Güngör Ekinci

Bu şarkılar Akdenizin öteki ucuna :))))))

2011-06-29T01:49:00.007+03:00

BANANE GELECEKSE DÜNYANIN SONU
BITECEKSE BITSIN ARTIK HAYAT YOLU
KORKUM YOK ICIM RAHAT HUZURLA DOLU
ASKI YASADIM SENLE BIR ÖMÜR BOYU

YÜZÜMDEKI CIZGILERIN BILE ADI SEN
ALDIGIM HER NEFESIN SEBEBI SEN

DÜNYAYA BIRDAHA GELSEM SEVGILIM
ARAR BULURUM YINE SENI SEVERIM
CENNETI DEYISMEM SACININ TELINE
ÖMRÜMÜN YETIGI KADAR SENI SEVERIM
FERHAT GÖÇER

Herkesin var bir hikayesi
Gidenleri var kalanları var
Hiç bitmeyen şikayetleri
Sönenleri var yananları var
Seni ilk gördüğüm o günden beri
Adına aşk deyip bağlandım
Hem mutluluğu paylaşmaya
Hem acılarına ortağım

Sana ait bütünüm senindir özüm
Kimseyi görmüyor inan ki gözüm
Asla vazgeçmedim yemin ederim
Arkasındayım hala verdiğim sözün

Aklıma gelince o güzel yüzün
Her yanımı kaplıyor tatlı bir hüzün
Aynı rüzgara vurgun iki yelken
Aynı salkımda ayrı iki üzüm
FERHAT GÖÇER

Şu hercai hayata bir kere geldik
Yedik içtik doyduk kalktık hesabı birlikte verdik
Sinsi hayat ihtirası bana hiç uğramadı
Dünya malı zenginin olsun sen benim kadınım

Seni hastalığımda sağlığımda da yanımda görmeliyim
Güneşin doğduğunu da battığını da senle izlemeliyim
Yanabilir saltanatlar olsun yeniden yaparız
Bizde bu sevda sürdükçe ölsek de yan yanayız.
MUSTAFA CECELİ

KANDİLİMİZ MÜBAREK OLSUN

2011-06-28T17:44:00.004+03:00

Tüm islam aleminin kandilini kutlar hayırlara vesile olmasını dilerim.
Sevgilerimle...

Cesaretin Var mı AŞKa?

2011-06-26T00:05:00.002+03:00

Bir gün bir çılgınlık edip
Seni sevdiğimi söylesem
Alay edip güler misin
Yoksa sen de sever misin

Cesaretin var mı aşka
Çarpıyor kalbim bir başka
Sen de böyle sevsen keşke
Desen bana yar

Konuşmadan gözlerinle
Beni sevdiğini söylesen
Yüreğime gözlerini
Ölene dek mühürlesen yar...
Seslendiren : Gülay

Bak DOSTUM!

2011-06-25T23:18:00.008+03:00

Cahil ile dost olma.
İlim bilmez, İrfan bilmez, Söz bilmez,
Üzülürsün.

Saygısızla dost olma.
Usul bilmez, Adap bilmez, Sınır bilmez,
Üzülürsün.

Aç gözlü ile dost olma.
İkram bilmez, Kural bilmez, Doymak bilmez,
Üzülürsün.

Görgüsüzle dost olma.
Yol bilmez, Yordam bilmez, Kural bilmez,
Üzülürsün.

Kibirliyle dost olma.
Hal bilmez, Ahval bilmez, Gönül bilmez,
Üzülürsün.

Ukalayla dost olma.
Çok konuşur, Boş konuşur, Kem konuşur,
Üzülürsün.

Namertle dost olma.
Mertlik bilmez, Yürek bilmez, Dost bilmez,
Üzülürsün.

- İlim bil, İrfan bil, Söz bil
- İkram bil, Kural bil, Doyum bil
- Usul bil, Adap bil, Sınır bil
- Yol bil, Yordam bil,
- Hal bil, Ahval bil, Gönül bil
- Çok konuşma, Boş konuşma, Kem konuşma
- Mert ol, Yürekli ol,

- Kimsenin umudunu kırma.
Sen seni bil, Ömrünce yeter sana
Şebap Teker

Nenem, Dedeme özlem ve Hamsikoli

2011-06-24T16:50:00.004+03:00

Çayın başkenti olan Rize, çok sarp ve engebeli bir araziye sahip olduğu için, çaylıklarda yürümek de oldukça zordur. Sofralarımızı tatlandıran, renklendiren çay, masalarımıza gelene kadar o kadar çok evreden geçer ki öğrendiğimde ben de çok şaşırmıştım.

Dönümlerce tarla önce gübreleniyor, sonra tarlanın otu temizleniyor, arkasından çay toplanıyor. Bu işlem yılda üç kez yapılmakta olup, karadenizin yağışlı iklimine
dik ve engebeli arazi şartlarını da ekleyecek olursak ne demek istediğim daha iyi anlaşılır sanırım.

Ayrıca olay bu kadarla bitmiyor. Çay çok fakat devlet bir kota koyuyor.
Bir günde topladığınız çayın tamamını devlet almayabiliyor. Çay elinizde kalıp ziyan da olabilir, sonraki günlerde de alınabilir ( Belki ! ) .

Veya ziyan olacağına çayımı özel çay firmalarına satayım diye düşünebilirsiniz. Ama bu durumda da tonlarca çayın parasını firmadan zamanında alamayabilirsiniz ve emeğinizin karşılığı çerez parasına dönebilir malesef.

Her yıl Nisan ve Kasım ayları arasında hırçın karadenizin dik çay tarlalarında alın teri döker teyzem ve nenem. Nisan ve Kasım ayları arasında göremeyiz aslında ikisinide. Ama teyzemin Kasım ayında düğünü olacak. Ön hazırlıklar nedeni ile bu sabah itibari ile geldiler ama bir ay sonra tekrar gidecekler.

Nenem hiç üşenmez köydeki onca telaşının içinde sırf ben seviyorum diye dönecekleri günün arefesinde benim için hamsikoli yapar getirir. Bu defa da yapmış getirmiş yine sağolsun canım benim.

Hamsikoli kılçığı alınmış hamsi, mısır unu, tereyağı ve bol yeşillikle ( pazı, soğan, maydanoz vs ) yapılan bir çeşit hamsili kektir. Hatta bir keresinde televizyonda yöresel yemeklerin anlatıldığı bir programda hamsikolinin tarifini hamsili kek olarak vermişlerdi.

Nenecim şimdi önce teyzem bu satırları okumuştur sana.
Sonradan gözlüklerini takıp sen de okursun zaten.

Allah sana sağlık versin, eline koluna sağlık olsun da, lezzetli yemeklerinden daha uzunca yıllar yiyelim olur mu? Her zamanki gibi çok güzel olmuştu afiyetle yedim valla.:)

Bazen çocukluğumu öyle özlüyorum ki nene.

Rahmetli dedemin hergün okul dönüşü çantama attığı finger bisküvileri,

Senin Ramazan davetlerinde donattığın mükemmel sofraları,

Dedemin kışın beni atkımla Ninja kaplumbağaları gibi sarıp sarmalayıp eve yollamasını ve benim dedemin görüş alanından çıkınca hemen atkımı açma çabalarımı,

Benim, yaşıtlarımın ve hatta benden büyüklerin arasında fark edilir davranışlarıma, senin gözlerinle ve hafif gülümseyerek verdiğin gurur dolu onay bakışlarını,

“ Ben bakkal Hüseyin’in torunuyum” demenin ayrıcalığını,

Elinden gelmeyen iş olmadığı için Çavuş nene olarak anılan senin torunun olmanın keyfini,

Dedemin bana seslenirken Güngör’le Cüncör arası bir şive ile kükremesini,

Dedemin TRT 1’in haberlerini, hava durumunu, spor haberlerini sonuna kadar izlemelerini ve benim çocuk aklımla buna sinir olmamı,

Teyzemlerin yayık ayranı yaparken kocaman yayığın üzerine bir de beni oturtmalarını,

Tavanda yayık ipinin bağlı olduğu yer vardı ya, hani iş bitince ip oraya geri sokulurdu, senden gizli gizli teyzemlerin o ipi aşağıya indirip bana salıncak yapmalarını,

Rize’li dedemin seyahat otobüsü alıp babamın memleketi olan Kars’a hizmet sunmaya başladığı günlerdeki görkemi…

Ve daha neleriii neleriiii... Off nene off…

Hasretle kucaklıyor, sevgi ve özlemle ellerinden öpüyorum.
Torunun Güngör.( yada dedemin seslenişi ile Cüncör)

TUZLU KAHVE

2011-06-23T21:19:00.004+03:00

Kıza bir partide rastlamıştı. Çok güzel bir kızdı. Partinin sonunda kızı bir kahve içmeye davet etti. Kız parti boyunca dikkatini çekmeyen gencin davetine şaşırdı. Ama tam bir kibarlik gösterisi yaparak daveti kabul etti. Hemen köşedeki şirin kafeye gittiler.

Delikanlı öyle heyecanlıydı ki, kalbinin çarpmasından konuşamıyordu. Onun bu hali kızın da huzurunu kaçırdı.
“ben artık gideyim” demeye hazırlanırken, delikanlı birden bire garsonu çağırdı.
“bana biraz tuz getirir misiniz” dedi.. “kahveme koymak icin..”
Bunun üzerine yan masalardan bile şaşkın yuzlerle delikanlıya baktılar.
Kahveye koymak için tuz istemişti!.

Delikanli kıpkırmızı oldu utanctan, ama tuzu kahvesine döktü ve içmeye basladı.

Kız, merakla “garip bir ağız tadınız var” dedi..

Delikanlı anlattı:
“ Çocukken deniz kenarında yaşardık. Hep deniz kenarında ve denizde oynardım. denizin tuzlu suyunun tadı ağzımdan hiç eksilmedi. Bu tatla büyüdüm ben.
Bu tadı cok severim. kahveme tuz koymam bundan. ne zaman o tuzlu tadı dilimde hissetsem, cocukluğumu, deniz kenarındaki evimizi ve mutlu ailemi hatırlıyorum ve özlüyorum." Bunları söylerken gözleri nemlenmişti delikanlının.

Kız dinlediklerinden cok duygulanmıştı. İçini bu kadar samimi döken, evini, ailesini bu kadar seven, özleyen bir adam, evi, aileyi seven biri olmalıydı. Evini düşünen, evini arayan, evini seven biri... ev duygusu olan biri..

Kız da konuşmaya başladı. Onun da evi uzaklardaydı. O da ailesini anlattı. Çok sirin bir sohbet olmustu. Şirin, tatlı ve sıcak.

Ve bu sohbet harika bir ilişkinin, güzel baslangıcı olmuştu.

Buluşmaya devam ettiler,
kısa bir süre sonra evlendiler,
ve ömürlerinin sonuna kadar cok mutlu yasadılar.

Kız sevgili eşine ne zaman kahve yapsa, içine bir kaşık tuz koydu mutlaka.
Onun böyle yani tuzlu kahve sevdiğini biliyordu cünkü.

Evliliklerinin 40. yılında adam dünyaya veda etti.
“ÖLÜMÜMDEN SONRA AÇ” diye bir mektup bırakmıştı sevgili karısına.

Kadın mektubu açtı, şöyle yazıyordu satırlarında,

“sevgilim, bir tanem,
Lütfen beni affet.
Bütün hayatımızı bir yalan üzerine kurdugum icin beni affet.
Sana hayatımda bir tek kere yalan söyledim. O da tuzlu kahvede.

İlk buluştuğumuz günü hatırlıyor musun? Öyle heyecanlı ve gergindim ki, şeker diyecekken tuz çıktı ağzımdan. Sen ve herkes bana bakarken, degistirmeye o kadar utandim ki, yalanla devam ettim. Bu yalanın bizim iliskimizin temeli olacağı hiç aklıma gelmemisti. Sana gerçeği anlatmayı defalarca düşündüm. Ama her defasında korkudan vazgectim. Şimdi ölüyorum ve artık korkmam icin hiçbir sebep yok.

İste gercek. Ben tuzlu kahve sevmem. O garip ve rezil bir tat. Ama seni tanıdığım andan itibaren bu rezil kahveyi ictim. Hem de zerre kadar pişmanlık duymadan. Seninle olmak hayatımın en büyük mutlulugu idi ve ben bu mutluluğu tuzlu kahveye borcluydum.

Dünyaya bir daha gelsem, her şeyi yeniden yasamak, seni yeniden tanımak ve bütün hayatımı yeniden seninle geçirmek isterim. Bana seninle ikinci bir hayat sunulsa, ömrümün sonuna kadar yine yanında olur ve yine elinden tuzlu kahve içerdim aşkım."

Yaşlı kadının gözyaşları mektubu sırılsıklam ıslattı.

Lafı açıldığında birgün biri, kadına “tuzlu kahve nasıl bir şey ” diye sordu.

Gözyaşlarına boğulan kadının ağzından iki kelime çıktı.
“ ÇOK TATLI” .

HAYATA YÖN VEREN ÖYKÜLER

2011-06-21T01:02:00.002+03:00

Akın Alıcı’nın derlediği kitabın bakış açınıza yön vereceği kesin. Ama bakış açınızın hayatınıza yön verebilmesi sizin elinizde tabiki. Kitapda başarıları ile ismini tarihe yazdırmış, Türk ve yabancı bir çok önemli ismin motivasyonunuzu yükseltecek birbirinden güzel sözleri ve sayısız anlamlı hikaye var. İçeriği hakkında fikir sahibi olmanız için aşağıda kitapdan alıntılara da yer verdim. Herkese sevgilerimi gönderiyor, güzel bir hafta diliyorum.

Gittiğiniz yere Sevgi Götürün Gittiğiniz her yere sevgi götürün.
İlk önce kendi yuvanıza.Çocuklarınıza,karınıza,yan komşunuza sevgi verin...
Hiç kimsenin yanınızdan mutsuz ve kötü ayrılmasına izin vermeyin.
Allah'ın zarafetinin yaşayan bir örneği olun;yüzünüzden,
gözlerinizden,gülüşünüzden ve selamınızdan zarafet eksik olmasın...
Rahibe Teresa

Yaşamın kutsanmasıdır aşk,
Erdemsiz kalanlara erdem verirde onları temizler
Şu dünyanın iğrenç kirliliğinden;
Bir ateştir arındıran altını artıktan,
Bir bahardır,kış toprağında
Saflığın bir gül gibi açmasını sağlayan...
OSCAR WİLDE

İstemek yetmez, amacımıza ulaşmak için şiddetle arzulamamız Gerekir.
Ovidivs

Sen Neye Hazırsan Oda Senin İçin Hazırdır.
MARC VİCTOR HANSEN

Hayat geç kalanları hiç affetmez
Gorbaçov

Yaşlanmak, bir dağa tırmanmaya benzer. Çıktıkça yorgunluğunuz artar, nefesiniz daralır. Ama görüş açınız genişler.
İngmar Bergman

Az korkun,çok umut edin,
Az yiyin,çok çiğneyin,
Az konuşun,çok ifade edin,
Az kızın,çok sevin:
İyi şeyler sizindir.
Lord Fisher

Bir serçenin hayatından alınacak dersler
Soğuk bir kış günü küçük bir serçe yerde donmak üzeredir. O sırada oradan geçmekte olan bir inek tam serçenin üzerine pisler. Sıcak pisliğin üzerine düşmesiyle donmaktan kurtulan serçe, dışkının sıcaklığıyla keyfi yerine gelmiş bir halde kafasını pisliğin dışına çıkartarak sevinçle var gücüyle ötmeye başlar.

Kuşun sesini duyan aç bir kedi hemen oraya gelir. Kuşu pislikten çıkartır. Önce onu bir güzel temizler ve sonra oturup afiyetle yer.

Bu öyküden çıkarılması gereken ders;
Felaket anında üzerinize pislik atan, her zaman düşmanınız değildir.
Boğazınıza kadar pisliğe gömülmüşken eğlenceye dalmayın.
Sizi pislikten kurtarıp temizleyen her zaman dostunuz değildir.

EMİRHAN'ım sponsorum oldu :-)

2011-06-17T23:12:00.005+03:00

Daimi okuyucularımın da bildiği gibi, bir süre önce sunuculuk ve spikerlik kursuna gitmiştim. Bir sürü televizyon kanalı ile görüştüm. Ama Türkiye’nin en iyi hocalarından eğitim almış olmak ya da kursu derece ile bitirmiş olmak yetmiyormuş. Çünkü sponsor bulmadan bu sektörde iş bulmak mümkün değilmiş ne yazık ki. Açıkcası artık kanallara CV göndermeyi de bıraktım.
Bu arada hemen belirteyim ki kursa gittiğime hiç pişman değilim. Hayatım boyunca hatırlayacağım çok güzel, çok değişik, çok mutlu, çok keyifli bir tecrübe oldu benim için.

Ve geçen hafta sunuculukla ilgili tatlı bir anı daha eklendi hatıralarıma.
Yeğenim Emirhan’ı hatırlarsınız sanırım, hani 5 yaşında ve yuvaya gidiyor.

İşte Emirhan’ım birgün okulda halam spikerlik kursuna gidiyor demiş. Bunun üzerine de, bir süre sonra öğretmeni beni arayıp anneler günü için hazırladıkları törende şiir okumamı rica etmişti. Şiirler hikayeler derken güzel bir anneler günü geçirmiştik gerçekden.

Geçen hafta öğretmeni tekrar arayıp, yıl sonu gösteri programının sunuculuğunu yapmamı rica etti. Heyecanla ne desem diye düşünürken, birden bire ağzımdan " tabiki yaparım, hem de zevkle " diye bir cümle çıkıverdi.

İyi ki de çıkıvermiş. Çünkü o cümle şuan bakmakda olduğunuz bu fotoğrafları doğurdu.
Emirhan’ım sponsorum oldu yani :)) Onun sayesinde bir kerelik bile olsa sunuculuk hevesimi almış oldum.

Program akışına çok iyi hazırlanmış olduğuma inansam da, sahne arkasında nasıl heyecanlı olduğumu anlatamam. Ama her şey sahneye çıkana kadardı. İlk bir iki dakikadan sonra bütün heyecanım üzerimden akıp gitti sanki. Kendim bile kendime şaşırarak devam ettirdim programı.

Öğretmenler ve çocuklar gerçekden görsel bir şölen hazırlamıştı. Bir çoğumuz dün ne yediğimizi unuturken, yaşları 3 ile 6 arasında değişen minikler o kadar çok figürü nasıl akıllarında tuttular, o şahane dansları nasıl yaptılar anlamadık. Her biri harikaydı gerçekden. Çok büyük emekler verilmiş, çok fazla gösteri hazırlanmıştı. Hem çocuklarımızı, hem de öğretmen arkadaşları buradan tekrar kutluyor, sevgilerimi gönderiyorum.

Programdan sonra öğretmen arkadaşlardan ve velilerlerden duyduğum şık cümlelerin ve iltifatların da keyfime keyif kattığını, beni çok mutlu ettiğini de belirtmeden geçemiyeceğim :)

İçten sevgilerime,
Güngör Ekinci

Müdür bey, öğretmen arkadaşlar ve küçük yetenekler.

BABA Çınar Ağacı gibidir. Meyvesi olmasa bile onun gölgesi yeter...

2011-06-16T22:50:00.006+03:00

Babamı çok seviyorum çünkü;
Babamdan öğrendim evimizin ibadethane kadar kutsal olduğunu,
ailemizin herşeyimiz olduğunu, büyüğü saymayı, küçüğü sevmeyi, insana değer vermeyi.

Babamdan öğrendim en büyük Fenerbahçe, yaaaa şaaaa Feneer bahçeeeeeeeee demeyi.

Babamdan öğrendim köylüye saygı duymayı, zorda olana omuz vermeyi.
Bölüşmeyi, paylaşmayı, kıymet bilmeyi, fedakarlığı.

Saçlarımın ucundan azıcık kestirdiğimde kıyametleri koparıp, " kafanı sıfıra vurdursaydın kızım, daha çok yakışırdı " diyen babamdan öğrendim, kadına uzun saçın farklı bir eda kattığını.

Yine babamdan öğrendim, Cumhuriyetimizin en büyük adamının Atatürk, İslamiyetin en büyük adamının Hz. Muhammet olduğunu. Elhamdülillah müslüman olup laik bir ülkede yaşadığımızı.

Yıllarca Eyip beyin büyük kızı Güngör oldum önce, şimdi Güngör hanımın babası Eyip bey de diyorlarmış canım babama.

Daha 6 aylıkken ağzımdan çıkan ilk kelime de " BABA "olmuş. Hem de öyle ba ba ba, ya da bab ba değil. Bayağa seslenmişim odadan, salonda yemek yiyen babama. Amcalarım, annem, babam, nenem, dedem hepsi sofradaymış. Korkmuşlar önce, 6 aylık çocuk konuşur mu diye. Rahmetli amcam kalkıp okumuş beni. Korkutmayın çocuğu demiş, canım nurlar içinde yatsın. Konuşmayı çok seveceğim 6 aylıkken bile belliymiş yani :)

Amcalarımdan birinin eşi Kıbrıs'lı. Ben 5 yaşındayken bir yaz tatilinde Kıbrıs'a gideceklermiş. Gitmeyin diye ağlıyormuşum. " E gel senide götürelim " demişler. Ama ben babamı bırakamam ki demişim.

Bazen olur ya hani, sıkıntıya düşersiniz, çıkmazda hissedersiniz kendinizi. İşte öyle durumlarda babamın " sen tasa etme, ben hallederim" demesi güven verir bana. Arkamda dağ gibi hissederim varlığını. Onun için girdiği 4 ameliyatta da çok korkmuş ve oruçlar adamıştım, Allahım sağ salim hayırlısı ile çıksın ameliyattan diye.

Canım babam 17 yıl kadar önce ne büyük sıkıntılar yaşadı iyi niyeti yüzünden.
Ki zaten bu yüzden kalp ve tansiyon hastası oldu. Ogünlerden kaldı bana ağlayan babalara film de bile olsa dayanamamak onlarla birlikde ağlamak, çekilen sıkıntılar ne olursa olsun dürüstlüğünden ödün vermemek, merhametini kaybetmemek, bunları da aşacağız sabrın sonu selamet demek ve şükür ki bunda yanılmamak.

Okuma yazma öğrenmeme yardımcı olup, otuduğumuz küçük mahallenin sakinlerini ilk okuldan sonra da kız çocuklarını okutmaları için yüreklendirip, beni orta okula kayıt ettirip, gölge gibi yanımda olduğun ve desteğini hiçbir zaman esirgemediğin için de çok teşekkür ederim baba . Bugün sayende ayaklarım yere basıyor ve kimseye muhtaç değilim çok şükür.

Bana kattığın her şey için çok teşekkür ederim. Annemin ve senin emeklerinizi hiçbir zaman ödeyemeyeceğimiz kesin. Ama sadece sizleri çok sevdiğimi/ sevdiğimizi bilmenizi isterim. Allah ikinizi de başımızdan eksik etmesin. İyi ki bu ailenin bir ferdi ve sizin çocuğunuz, hem de ilk göz ağrınız olmuşum. İkinize de çok seviyorum.

Canım babam, senin şahsında, senin ve bütün babaların babalar gününü kutluyor,hepinize uzun ömürler diliyorum.
Ayrıca bu vesile ile aramızda olmayan tüm babalarımızı da saygı ve rahmetle anıyorum.

En içten sevgilerimle,
Evin küçük aslanı Güngör Ekinci :)
( BÜYÜK ASLAN BABAM )

Can Yücel ...

2011-06-15T00:50:00.001+03:00

Bir eşi olmalı insanın
Rüzgar onun kokusunu getirmeli,
Yağmur O'nun sesini.
Akşam......... onu görecek diye, pırpır etmeli yüreği,
Ayakları birbirine dolaşmalı heyecandan, eve dönerken.

Cennetten köşe almışçasına
Sevdiği, sakındığı, bakmaya kıyamadığı...

Her bir hücresinden aşkın fışkırdığı,

Çölde okyanusu yaşadığı bir eşi olmalı insanın!!!

Ben seni ölene dek seveceğim boş laf!!!

Ben seni sevdikçe ölmeyeceğim...
BEN SENİ SEVDİKÇE ÖLMEYECEĞİM...

HAYAT CESURLARI VE POZİTİFLERİ SEVER

Bizde, biz bogayi kavalariz, burada baga onlari ...

Biz bir portakalin iki yarisiyiz askim...

ASKOLSUN KURUFASULYE VE BAKLAVA AGLATTINIZ BENI

ISPANYA´YA GELIRKEN YASADIGIM DUYGU FIRTANASI

ISPANYA´DA ILK YENI YIL ( MI AÑO NUEVO EN ESPAÑA)

FELIZ AÑO NUEVO & MUTLU SENELER

DOGUM GUNU MERHABASI

SÜRPRİZ VE KISA BİR ARA

Ruhun şad olsun Atam.

KURBAN BAYRAMIMIZ MÜBAREK OLSUN

GÜNÜN SÖZÜ

MEVLANA'DAN İNCİLER

Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı?

Selam herkese

DENİZE KAVUŞAN NEHİR

Kızılderili Burçlarına Göre Ben YABANKAZIyım :-) Bakın Bakalım Siz Ne siniz?

YÜREĞİM

Ömür aslında öyle kısa ki...

GÜNGÖR İÇİN SONE*

Burası Otağtepe TEMA Vehbi Koç Doğa Kültür Merkezi

Bu hayvanları hiç sevmiyorum..!

Ye Dua Et Sev / Elizabeth Gilbert

İYİ Kİ DOĞDUN CANIMIN İÇİ

Bu da benim AŞK tarifim

İYİKİ DOĞDUN GÖKHAN

3 boyutlu harika resimler

HEY GİDİ GÜNLER

En kötü net TTNET

Yarın Artık Bugündür

Gönlün Ne Kadar Şık Sen Ondan Haber Ver ...

NİHAYET GİTTİM

ÇAN DÖRTTEN FAZLA ÇALINIRSA KİM ÖLMÜŞTÜR?

ALYANSI NEDEN DÖRDÜNCÜ PARMAĞIMIZA TAKMALIYIZ ?

Fatih Altaylı'dan Çerez Tabağı Teorisi

HAYATINIZ SEÇTİĞİNİZ KADINDIR / Ahmet Altan

CEHALET MUTLULUKTUR

HAYALLERİNİZDEN ASLA VAZGEÇMEYİN

FIKRA - Sevgili Güzin Abla :)

DÜŞÜNDÜRÜCÜ

Başkalarına karşı iyi olunuz, ÇÜNKÜ . . .

Beyoğlu Sahaf Festivali

CANIMIN İÇİ

SENİNLE YAŞLANMAK İSTİYORUM (canımın içi)

RAMAZAN BAYRAMIMIZ MÜBAREK OLSUN

Hediye Kitabım Geldi

BÜYÜK USTADAN MUHTEŞEM BİR YAZI DAHA...

FARK ETMELİ İNSAN

Kör kuyuda olsak bile UMUT HEP VARDIR

GÜNÜN SÖZÜ

Herşey Gönlümüzce Olsun

Çok Seviyorum Yaşamayı...

Dostla iftar yemeği

İLGİNÇ FOTOĞRAFLAR

Annemle babamın türküsü

Bahçemizden selam olsun

Hüzünlü bir hikaye

TÜRK USULÜ BAŞARI FORMÜLÜ

KİŞİLİK YOKSA GERİSİ BOŞ

İTİBAR - KARAKTER

Teşekkür ederim Canımın içi

SNOBLARDAN HOŞLANMIYORUM

KİTAP TAVSİYELERİ

GEL NEREDEYSEN

AYLARIN SULTANI KAPIDA

AĞZIMDAN ÇIKTI KADERİM OLDU

KÜÇÜK USTADAN BÜYÜK LEZZET

GÜNÜN SÖZÜ

SUyun, DUAnın, POZİTİF ENERJİnin GÜCÜ

SÖZ evlilik için ilk adım

ÜÇ “ Ş “ YETER

BERAT KANDİLİ

ALLAHIM MEMLEKETİME ACİL ŞİFALAR VER

William SHAKESPEARE / 66. SONE

*İNCİTME*

ANNE İYİKİ DOĞDUN İYİKİ VARSIN

UMUT HEP VARDIR

Yaşamdır, keyif almayı değerli kılan

MEMLEKET İSTERİM

TEK KELİMELİK HAYAT DERSİ

İNCİTME